Владимир Некляев по случаю своего 80‑летия написал себе некролог — шутливый и философский

Пад гадамі, якія адмераў мне Бог, Ціха-паціху падводзіцца рыса. Хутка з’явіцца мой некралог – Нікім не падпісаны. Вось калі б я памёр да часоў Пазьняка, Да Аляксандра Рыгоравіча прыхода, Некралог падпісаў бы сакратар ЦК І найлепшыя прадстаўнікі народа. Падпісалі б пісьменнікі. Не маленькія нейкія – Толькі тыя, хто ў званні... І вечным пяром Падпісаў бы Сам старшыня Саюза пісьменнікаў, Калі б я сам не быў старшынём. Тут праблема ўзнікала: магла быць няўвязка З паведамленнем агенцыі ТАСС... Але пазванілі з ЦК: “Калі ласка, Не трэба спяшацца. Яшчэ вам не час”. Культурна. Карэктна. Не ў форме загаду... І ў сённяшнім часе, як і тады, Удзячны я партыі і ўраду, Што працягнулі мае гады. Няхай гэты час быў далёка не лепшы, Не ласкавы час, але ўсё ж з ласкі Бога Дарэшты я ў ім дапісаў мае вершы – Як змест і як подпіс майго некралога.