Karpaŭ: Naradzicca ŭ Biełarusi — nie vyjhryš u łatareju
Naradzicca ŭ Biełarusi, kaniešnie, u cełym — nie vyjhryš u łatareju. Možna było b naradzicca ŭ Čechii i stać hatyčnym i vostravierchim, jak Praha. Ci ŭ Maskvie i stać susalnym, kupałahałovym. Možna naradzicca ŭ Ńju-Jorku, stać usieabdymnym, samazasiarodžanym haspadarom płaniety. Ci ŭ Łondanie i stać spadkajemnym, pierajemnym, maniernym, tysiačahadovym. Možna naradzicca ŭ Rejkjaviku i być jak idealnaja paštoŭka — pachmurnym i biaskrajnim. Možna naradzicca ŭ Varšavie i nie zastać paražeńniaŭ, a zaśpieć tolki pieramohi i maryć pra budučuju impieryju, niesučy ŭ sabie pabłažlivaść i lehiendy. Možna naradzicca ŭ Vilni i navučycca nie adździalać svaje mary pra siabie i historyju siabie. Možna naradzicca ŭ Kijevie i adčuć siabie boham, jaki naziraje, jak usio naradžajecca. Ale asabista dla mianie, napeŭna, naradzicca ŭ Miensku — heta łatareja, ŭ jakoj ja vyjhraŭ pieršy raz u žyćci.
Žyćcio ŭ Biełarusi — heta biaskonca ciahać jaje z saboj biez mahčymaści joj padzialicca. Biez mahčymaści jaje apisać, biez mahčymaści raskazać pra svaje nadziei. U Biełarusi treba pisać vieršy, bo dobryja vieršy pišucca ad pakuty. A tut treba ŭvieś čas pakutvać dla taho, kab navučycca radavacca drobiaziam — bo tut niama vialikich radaściaŭ. Tut radaść — heta sustrety nieabyjakavy čałaviek. Tut raduješsia kožnaj prykmiecie taho, što ty svaju Biełaruś nosiš nie adzin.
Tut adčuvaješ ejfaryju ad taho, što ty — praciah pakaleńniaŭ, jakija žyli nasupierak i nie źnikli. I ty nie źniknieš. I hety katarsis, hetaje zachapleńnie ad razumieńnia marnaści zmahańnia za hetuju krainu i adnačasovaje razumieńnie niemahčymaści jaje stracić, hetaje žyćcio na abodvuch palusach adnačasova. Nievierahodna. Heta niemahčyma apisać i navat niemahčyma da kanca adčuć. Heta jak iści pa dnie raki. Iści, a nie płyć, iści, a nie ŭspłyvać. Samomu vybirać chutkaść i nikoli nie viedać, kudy, i nikoli nie bačyć na sto krokaŭ napierad, i nikoli nie kryknuć, i nikoli ničoha nie pačuć, akramia ułasnaha pulsa.
Tysiačy ludziej, sotni tysiač ludziej, miljony, nie bačačy adno adnaho, nie viedajučy adno adnaho — u adnym kirunku iduć pa dnie raki. Chacia dno naznačana nie dla chady, a dla taho, kab apuścicca ŭ jaho, kab paraści rakavinami, kab karmić rakaŭ.
Ciapier čytajuć
Los syna prapahandysta sa «Sputnika», jaki pryjšoŭ da biełaruščyny padletkam, vyklikaŭ buru emocyj u jaho siabroŭ1
Los syna prapahandysta sa «Sputnika», jaki pryjšoŭ da biełaruščyny padletkam, vyklikaŭ buru emocyj u jaho siabroŭ
Topavy pierakładčyk pajechaŭ u Biełaruś mianiać pašpart — i sieŭ za danaty. «KDB pahladzieŭ na sumu i vyrašyŭ, što nichto ŭ zdarovym rozumie nie moža vydatkavać stolki ŭłasnych hrošaj»1414
Kamientary