Supracoŭniki banka sa Smarhoni prosiać niaŭvažlivuju žančynu viarnucca.
Hetuju historyju «Našaj Nivie» raskazała supracoŭnica banka.
«U paniadziełak, 14 kastryčnika, naša naviedvalnica pieradała mnie hrošy, jakija jana vypadkova znajšła, i skazała, što tolki što padniała ich sa śmietnicy, što staić u banku. My prahledzieli kamiery videanazirańnia i ŭbačyli, što raniej u banku maładaja para z maleńkim dziciem mianiali ŭ akiency zamiežnuju valutu.
I žančyna kinuła ŭ śmietnicu ček razam z hrašyma.
Ahučyć sumu ja vam pakul nie mahu, tamu što haspadary hrošaj tak i nie znajšlisia. Ale mahu skazać, što
hrošy buduć čakać u banku paŭhoda. Paśla čaho, kali ich haspadary nie apomniacca, my ich pieraviadziom na jaki-niebudź dabračynny rachunak», — raskazali «Našaj Nivie» u banku.
Kamientary