Paśla hetaha stała amal zrazumiełym, jaki vyrak prahučyć z vusnaŭ sudździ Pieršamajskaha sudu Viciebsku Taciany Rodzinaj a 9-aj hadzinie ŭ paniadziełak.
Pasiedžańnie sudu pa spravie adnaŭleńnia na pracy zvołnienaj nastaŭnicy Taćciany Sieviaryniec zaviaršyłasia ŭ piatnicu chvilinnym vystupam prakurora, jakaja stała na bok najmalnika i nazvała isk da rajonnaha adździeła adukacyi nieabhruntavanym.
Paśla hetaha stała amal zrazumiełym, jaki vyrak prahučyć z vusnaŭ sudździ Pieršamajskaha sudu Viciebsku Taciany Rodzinaj a 9-aj hadzinie ŭ paniadziełak. Nie tolki davieranaja asoba zajaŭnicy Kastuś Sieviaryniec, ale i usie prysutnyja zrazumieli, što nastaŭnicu na pracy nie adnoviać.
Sama Taćciana Jaŭhienaŭna daviedałasia pra punkt hledžańnia prakurora ad siabroŭ pa telefonie, bo vymušanaja była źjechać za miežy horada jašče da zakančeńnia pasiedžańnia, i skazała, što asabliva i nie spadziavałasia na pieramohu, bo heta baraćba nie z čynoŭnikam ad adukacyi, a z usioj sistemaj, jakaja svaich nie zdaje. Ale dadała, što ŭ lubym vypadku baraćbu za svajo čystaje imia praciahnie.
U svaim vystupie Kastuś Sieviaryniec nazvaŭ zvalnieńnie svajoj žonki palityčna matyvanym i navat u čymści pravakacyjnym. Pra palityčnuju nakiravanaść pieraśledu nastaŭnicy z 36-hadovym stažam, jakaja nikoli nie mieła nijakich spahnańniaŭ, ale, jak tolki našłasia začepka, adrazu była zvolnienaja, jon skazaŭ i Racyi:
— Heta, biezumoŭna, palityčnaja sprava, i tak my jaje pradstaŭlali z Taćcianaj Jaŭhienaŭnaj. My miarkujem, što palityčny cisk z boku načalnika adździeła adukacyi Pieršamajskaha rajona Viciebska isnavaŭ, bo inakš adkul by ŭzialisia tyja frazy, jakija navat byli ŭskosna paćvierdžanyja ŭ sudzie, što jon kazaŭ: «Taćciana, kidaj palityku, i ŭsio ŭ ciabie budzie dobra». Toje, što heta palityčnaja sprava, my jašče paćvierdzili dvuma artykułami z Pracoŭnaha kodeksu, dzie adnaznačna skazana, što zabaraniajecca cisk na rabotnika, kali jaho pohlady nie supadajuć z pohladami najmalnika.
Kanstancin Paŭłavič ličyć, što ŭsie hetyja hulni spačatku z dazvołam adpačynku pa siamiejnych abstavinach, a potym skasavańniem dazvołu ad taho, što zahadčyk RAA spałochaŭsia, što nastaŭnica apyniecca na akcyi 25 sakavika ŭ Minsku.
Ździviła, što dziaržaŭnyja prafsajuzy nie vykanali zakon, jaki ich abaviazvaje zaŭsiody dapamahać svaim čalcam, a naadvarot usialak padtrymlivali najmalnika. U prafkamie škoły navat nie pacikavilisia sutnaściu spravy i pa zahadu padniali ruki za dazvoł na zvalnieńnie. Kiraŭnik rajonnaha prafsajuzu nastaŭnikaŭ Nikicin prama zajaviŭ, što jon zaŭsiody padtrvymaje zahadčyka RAA, ź jakim razam pracuje. I tolki inśpiektar abłasnoha prafsajuzu Taćciana Jaščanka, jakaja niepasredna raźbirałasia z hetaj spravaj, nasupierak aficyjnym vysnovam svajho kiraŭnictva arhumientavana dakazała, što ŭ dadzienym vypadku zahadčyk RAA Uładzimir Šłoma byŭ niepravym.
Jon tak i nie adkazaŭ na list, jaki ŭ abaronu svajoj kłasnaj kiraŭnicy napisali jaje vučni. A kali ŭbačyŭ u kalidory sudu maciarok školnikaŭ, pavioŭ siabie ź imi nachabna i hruba. Raskazvaje Alena Doŭhaja:
— Jon skazaŭ: «Nu, što, baćki, pryjšli?» Značycca, my skazali, što nas nie zadavalniaje jahony adkaz, i my zastalisia pry svaich mierkavańniach. Jon paviarnuŭsia i skazaŭ: «Plavać ja chacieŭ na vašyja mierkavańni!»
Kamientary