Adzin sabaka ciahnikom pajechaŭ u Maskvu. Hraždan unačy razabraŭ
čyhunačnaje pałatno, kab sabaka nia zmoh viarnucca.
Adzin sabaka napisaŭ knižku pra karysnuju ježu. Hraždan knižki nie čytaŭ,
ale ŭsim kazaŭ, što "iaje treba spalić, jak Žannu d'Ark".
Adzin sabaka lacieŭ u Maskvu samalotam. Hraždan, zalezšy na dach
piacipaviarchovika, stralaŭ pa im z rahatki i kryčaŭ: "Ad mianie jašče nivodzin
sabaka nia ŭciok!"
Adnamu sabaku pryśniłasia, što jon car Haroch. Hraždan rastłumačyŭ hety
son tak: "Vy budziecie žyć biedna, ale niadoŭha, jak Puškin…"
Adzin sabaka stajaŭ u čarzie pa mandaryny. Hraždan padyšoŭ da jaho i
skazaŭ: "Daj sto rubloŭ, a to paviešusia ŭ ciabie pad voknami…"
Adzin sabaka zakałoŭ parsiuka. Na śviežynu syšlisia Hraždany. Hulali ŭsiu
noč, a ranicaj adzin prapanavaŭ: "Davajcie sabaku adtyrym, kab było što
ŭspomnić!"
Adzin sabaka čytaŭ pierad snom Bibliju. Hraždan čytaŭ svaju pierapisku z
ŽESam i radavaŭsia, što sprava ruchajecca i ŭžo chutka jamu pamianiajuć lampačku
ŭ kuchni.
V.A.
Kamientary