Івашка - тыповы балцкае імя, яго пакінуў балцкі ваяр, калі парабашчаў Полацак. Скажы, Гарлівы...
даверу да імперскіх гісторыкаў 0
15.08.2026
Жвір , Івашка, Беларуская (Litvin) форма, як і Светка, Івонка, Ганка, Эўгенка і г.д. І гэта зусім іншае чым на маскоўскай мове . + даверу да імперскіх гісторыкаў 0
Беларуская = Літвінская
16.08.2026
Жвір , Беларуская = Літвінская, шмат краін ў свеце 2 назвы юзаюць і мы , тут няма канфлікту.
.
16.08.2026
Жвір , надпіс адносіцца да 16 стагоддзя, калі слаўны рускі горад Полацк быў вызвалены ці "вызвалены" брацкім ці "брацкім" рускім народам з Масковіі. Можа сясцёр у кляштары адведаў які брацец Івашка?
друід
16.08.2026
даверу да імперскіх гісторыкаў 0 , Івашка ніяк не можа быць беларускай формай імя, бо па-беларуску будзе Янка. Гэтае графіці безумоўна пакінуў маскоўскі акупант падчас акупацыі Полацка Іванам Жахлівым. Па-першае, палачанін не пойдзе крэйзаць на мурах уласнай царквы, гэта уласціва толькі розным акупантам і "асвабадзіцелям". Па-другое, як раз у часы Івана Жахлівага на Масковіі было забаронена поўнае імя Іван, ім падпісваўся толькі цар, а ўсе астатнія - толькі Івашка, нават баяры былі Івашкамі.
Жвір
16.08.2026
друід , Янка ? Ня факт. "Іванька малодзенькі, ідзе зажурыўшыся, ой-лі, лю-лі, ідзе зажурыўшыся". Беларускамоўная песьня. Паходжаньне ўкраінскае з карпацкага рэгіёну, а не з Маскоўшчыны. А Баторы, да таго, як зрабіцца каралём Польшчы, гаспадарыў ва Ўсходніх Карпатах, і ў ягоным войску адпаведна мог быць "Івашка". Таму вашае меркаваньне не вытрымлівае крытыкі. То быў не акупант, а ваяр з вызвольнага войска Баторыя! Уключыце лёгіку ў развагі...:))
друід
16.08.2026
Жвір, Іванька, гэта уже народнае імяутварэнне імя Івана-Ванькі, а Івашка, гэта выключная маскоўская фішка. Яны і сына Лжэдмітрыя Івана называлі Івашкай Ворёнком. А яшчэ ёсць савецкі мульцік створаный расейцам Івашка із дворца піонеров. Вашая аргументацыйная база кульгае на абедзьве нагі, нават паўзе без ног, што тут я ячшэ магу сказаць... Пра логіку таксама прамаўчу. Не было на Беларусі і на Украіне ніякіх Івашак, гэта выключная маскоўска форма імяутварэння.
Жвір
16.08.2026
друід, Iван, Іванька, Ян, Івашка гэта народныя імяўтварэньні ў хрысьціянскім сьвеце ад Іаан, якое само ў такім выглядзе пайшло ад больш старажытнага габрэйскага слова, калі ўжо на тое пайшло. Івашка, Івашко, Іванька - усё гэта імёны з украінскіх і літоўскіх(беларускіх) зямель ВКЛ. "Саўка ды Грышка ладзілі дуду...". Гэта беларускі варыянт. Грышко/Грыцко - украінскі. Гэтак і Івашка/Івашко. Імёны гучалі, калі й Масквы той на сьвеце не было.
друід
17.08.2026
Жвір , вы прыводзіце прыклады імя Іванька (дарэчы, з Віцебскай вобласці) і Грышкі для доказу існавання на Беларусі імя Івашка. Ну дык прывядзіце прыклад ужывання імя Івашка на Беларусі. Ў сваю чаргу я прывёў шмат аргументаў на карысць маскоўскай версіі. А для вас я бачу спрэчка дзеля спрэчкі з нацягваннем савы на глобус. Таму развітваюся. На развітванне магу яшчэ сказать, што Пётр Першы называў Александра Меньшыкава Алекса-шкай, таму што канчатак -шка (а не -ка), гэта характэрна для расейскай мовы. Для прыкладу - мальчи-шка, ми-шка, зайчи-шка, Марфу-шка, ватру-шка і г.д. Івашка 16-га стогоддзя ў Полацку, гэта маскоўскі акупант і кропка.
Жвір
17.08.2026
друід, а самі ня ў стане пашукаць ? У мяне часу няма, мне касіць яшчэ трэба. Насьпех во ніжэй, што дае гугл:
Імя Івашка (беларуская памяншальная форма ад імя Іван) у часы Вялікага Княства Літоўскага (ВКЛ) было надзвычай папулярным сярод розных слаёў насельніцтва — ад простых сялян і мяшчан да баяраў і магнатаў.
Асноўныя факты пра імя Івашка ў ВКЛ
Паходжанне формы: Суфікс -ака/-ка у старабеларускай мове служыў для ўтварэння ласкавых ці бытавых формаў імёнаў (як-ось Івашка, Пятрашка, Хведарка).
У пісьмовых актах XV–XVII стагоддзяў асобы часта запісваліся менавіта так: «Івашка» (з ужываннем у афіцыйнай ці побытавай ролі).
Носьбіты сярод знаці і эліты: Напрыклад, у часы ВКЛ вядомыя такія баярскія і княжацкія асобы, як Івашка Манівідавіч (адзін з тых, хто вучыў князя Казіміра мове і звычаям Літвы ў 1440 годзе), Івашка Гаштоўт (троцкі ваявода) ці прадстаўнікі роду Іллінічаў (Івашка Іллініч). Ад гэтага імя паходзяць шматлікія прозьвішчы: Івашкавіч, Івашковіч, Івашкевіч а таксама назвы маёнткаў і сялянскіх двароў.
Ужыванне ў дакументах: У актавых кнігах, рэвізіях і перапісах войска ВКЛ гэта імя сустракаецца масавa для пазначэння баярскіх слуг, гаспадарскіх сялян і мяшчан па ўсім рэгіёне (у Віленскім, Гарадзенскім, Менскім, Навагрудскім і іншых паветах). У алфавітных паказальніках галоўнага ваеннага рэестру ВКЛ імя і вытворныя ад яго прозьвішчы сустракаюцца дзясяткі разоў у розных рэгіёнах.
Прыклады:
Астрынскі павет (Троцкае ваяводзтва) - баярын Івашка / Навагародзкі павет (Віленскае ваяводства)- Івашка зь сяла Трашчыцы, баярын Івашка Зубковіч/ Віцебск - Івашка, віцебскі войт/ Валынская зямля - баяры Івашка Жабокрыцкі, Івашка Гуляніцкі, Івашка Гутар.
Калі гэта ўсё лухта, дык тут бяз добрай пляшкі не разбярэсься...
Жвір
16.08.2026
., Безумоўна, быў вызвалены, дату памятаем 1579-ы. Захопнік не падпісаўся б Івашкам, але Іаанам Васілевічам. То бок, вы маеце рацыю, вызвалілі. А я быў упэўнены, што гэта балцкае імя. Бач, памыліўся. :)
Yyy
15.08.2026
Што значыць дзяржаўнага эрмітажа, ен расейскі, а ніякі не дзяржаўны , прыехалі нейкія да нас і пачалі раскапваць
During excavations in Polotsk, ancient graffiti and a fragment of a 12th-century gallery were found
А Баторы, да таго, як зрабіцца каралём Польшчы, гаспадарыў ва Ўсходніх Карпатах, і ў ягоным войску адпаведна мог быць "Івашка". Таму вашае меркаваньне не вытрымлівае крытыкі. То быў не акупант, а ваяр з вызвольнага войска Баторыя! Уключыце лёгіку ў развагі...:))
Івашка, Івашко, Іванька - усё гэта імёны з украінскіх і літоўскіх(беларускіх) зямель ВКЛ. "Саўка ды Грышка ладзілі дуду...". Гэта беларускі варыянт. Грышко/Грыцко - украінскі. Гэтак і Івашка/Івашко. Імёны гучалі, калі й Масквы той на сьвеце не было.
Імя Івашка (беларуская памяншальная форма ад імя Іван) у часы Вялікага Княства Літоўскага (ВКЛ) было надзвычай папулярным сярод розных слаёў насельніцтва — ад простых сялян і мяшчан да баяраў і магнатаў.
Асноўныя факты пра імя Івашка ў ВКЛ
Паходжанне формы: Суфікс -ака/-ка у старабеларускай мове служыў для ўтварэння ласкавых ці бытавых формаў імёнаў (як-ось Івашка, Пятрашка, Хведарка).
У пісьмовых актах XV–XVII стагоддзяў асобы часта запісваліся менавіта так: «Івашка» (з ужываннем у афіцыйнай ці побытавай ролі).
Носьбіты сярод знаці і эліты: Напрыклад, у часы ВКЛ вядомыя такія баярскія і княжацкія асобы, як Івашка Манівідавіч (адзін з тых, хто вучыў князя Казіміра мове і звычаям Літвы ў 1440 годзе), Івашка Гаштоўт (троцкі ваявода) ці прадстаўнікі роду Іллінічаў (Івашка Іллініч).
Ад гэтага імя паходзяць шматлікія прозьвішчы: Івашкавіч, Івашковіч, Івашкевіч а таксама назвы маёнткаў і сялянскіх двароў.
Ужыванне ў дакументах: У актавых кнігах, рэвізіях і перапісах войска ВКЛ гэта імя сустракаецца масавa для пазначэння баярскіх слуг, гаспадарскіх сялян і мяшчан па ўсім рэгіёне (у Віленскім, Гарадзенскім, Менскім, Навагрудскім і іншых паветах). У алфавітных паказальніках галоўнага ваеннага рэестру ВКЛ імя і вытворныя ад яго прозьвішчы сустракаюцца дзясяткі разоў у розных рэгіёнах.
Прыклады:
Астрынскі павет (Троцкае ваяводзтва) - баярын Івашка / Навагародзкі павет (Віленскае ваяводства)- Івашка зь сяла Трашчыцы, баярын Івашка Зубковіч/ Віцебск - Івашка, віцебскі войт/ Валынская зямля - баяры Івашка Жабокрыцкі, Івашка Гуляніцкі, Івашка Гутар.
Калі гэта ўсё лухта, дык тут бяз добрай пляшкі не разбярэсься...
Захопнік не падпісаўся б Івашкам, але Іаанам Васілевічам. То бок, вы маеце рацыю, вызвалілі. А я быў упэўнены, што гэта балцкае імя. Бач, памыліўся. :)