Такое случается, когда вместо мозга в черепной коробке скрепы.
Filipp
15.03.2026
Гэтыя ашуканцы па просту падонкі і паскудны! Каб яны .... Шкада і забітую, так і падманутую дачку і гэтага футбаліста. Праз гэтых падонкаў, дачка страціла маці, а малады хлопец стаў забойцам і страціў будучыню. Як такіх толькі свет носіць? Пасля смерці, яны будуць бясконца гарэць у аду.
Ганка
15.03.2026
Filipp, як цікава ў вас атрымалася: забойца - бедненькі няшчасьненькі, а махляры (якія, дарэчы, нават не прасілі нікога забіваць, а толькі абкрасьці) - вінаватыя. Віна махляроў тут - крадзеж дзьвюх тысяч даляраў. За гэтакія капейкі, пэўна, нават турэмны тэрмін не даюць. А вось забойца тутака адзіны сапраўдны злачынец.
Filipp
15.03.2026
Ганка, Па вашай лёгіке, няма сэнсу вініць Лукашенко, за тое, што людей збівалі, ён толькі хацеў застацца пры ўладзе, а гвалт здзейснілі сілавікі, вось на іх і ўся віна.
Калі б не было гэтых падонкаў- ашункацаў, жанчына- маці была б жыва, дачка у бяспецы побач з ёю, а малады хлопец займаўся б футболам.
морфеус
15.03.2026
Filipp, он (парень) получал письменный приказ, с печатью, убить эту женщину? может то вообще пранкеры звонили случайному человеку - шутили так. а вероятнее всего что он сам искал легких денег и где-то оставил свой номер.
.
15.03.2026
Карнікі выконвалі загады Лукашэнкі. Адказнасць на ім і на іх. Ён даваў прыказы на гвалт, яны займаліся гвалтам. У гэтай гісторыі адказнасць на махлярах і на забойцы. На іх за махлярства, на ім за забойства. Карацей, вінаватыя ўсе, а адказнасць кожнага павінен вырашыць суд.
Вы зараз хібнымі разважаннямі спрабуеце перанесці адказнасць з выканаўцы на кіраўніка. Маўляў, я толькі выконваў прыказы. Падобна, самі знаходзіцеся ў такой сітуацыі, рыхтуецеся пераабуцца, калі што.
Я напісаў: віна і адказнасць на кожным, меру павінен вырашыць суд. А Вы ствараеце ілжывую дылему. Маўляў, калі абвінавачваюць забойцу, то нібыта апраўдваюць ашуканцаў. Пішыце відавочную прымітыўную дурасць і не сорамна.
Найперш не галасі!
15.03.2026
Паводле Дастаеўскага. Вось так проста звычайны чалавек, нават паспяховы, звычайна забівае жанчыну ў яе дома, звычайна сядзіць дзень і ноч побач з нябожчыцай і яе дачкой. Апісанае яшчэ Дастаеўскім. У таго Раскольнікаў гэтаксама ўдзельнічае ў спецаперацыі - вырашае "могу я, или я тварь безвольная?" Вось і гэты стараўся, бо ў галаве "спецаперацыя". А жыццё чалавека, маці і яе дачкі? Ды нішто - я на спецаперацыі, я ж магу! Ва Ўкраіне таксама не вайна а "спецаперацыя", дзе кожны стараецца са сваім "могу!".
Каму цікавая сутнасць бальшавізму рэкамендую прачытаць аповесць Н. Нароков. "Могу!" і раман Н. Нароков "Мнимые величины".
В Москве телефонные мошенники заставили 20‑летнего футболиста обокрасть предпринимательницу. Женщину он зарезал
Праз гэтых падонкаў, дачка страціла маці, а малады хлопец стаў забойцам і страціў будучыню. Як такіх толькі свет носіць? Пасля смерці, яны будуць бясконца гарэць у аду.
Калі б не было гэтых падонкаў- ашункацаў, жанчына- маці была б жыва, дачка у бяспецы побач з ёю, а малады хлопец займаўся б футболам.
У гэтай гісторыі адказнасць на махлярах і на забойцы. На іх за махлярства, на ім за забойства.
Карацей, вінаватыя ўсе, а адказнасць кожнага павінен вырашыць суд.
Вы зараз хібнымі разважаннямі спрабуеце перанесці адказнасць з выканаўцы на кіраўніка. Маўляў, я толькі выконваў прыказы.
Падобна, самі знаходзіцеся ў такой сітуацыі, рыхтуецеся пераабуцца, калі што.
Так на кім болей адказнасці, на тым хто спланаваў злачынства, ці на тым, хто праз шантаж і падман яго выканаў? Калі б не было першых, не было б і злачынства.
А людзі, гледзячы на лайкі, апраўдваюць гэтых падонкаў - ашуканцаў!
А Вы ствараеце ілжывую дылему. Маўляў, калі абвінавачваюць забойцу, то нібыта апраўдваюць ашуканцаў. Пішыце відавочную прымітыўную дурасць і не сорамна.
Вось так проста звычайны чалавек, нават паспяховы, звычайна забівае жанчыну ў яе дома, звычайна сядзіць дзень і ноч побач з нябожчыцай і яе дачкой.
Апісанае яшчэ Дастаеўскім.
У таго Раскольнікаў гэтаксама ўдзельнічае ў спецаперацыі - вырашае "могу я, или я тварь безвольная?"
Вось і гэты стараўся, бо ў галаве "спецаперацыя".
А жыццё чалавека, маці і яе дачкі? Ды нішто - я на спецаперацыі, я ж магу!
Ва Ўкраіне таксама не вайна а "спецаперацыя", дзе кожны стараецца са сваім "могу!".
Каму цікавая сутнасць бальшавізму рэкамендую прачытаць
аповесць Н. Нароков. "Могу!"
і раман Н. Нароков "Мнимые величины".