Дык калі "жыдоўскія кучкі", мо НН не будзе язык ламаць сабе й чытачам габрэйствам ды яўрэйствам, а называць іўдэяў жыдамі, як іх звалі з даўніх часоў у Беларусі?
не блытаем
04.04.2026
"жыдоўскія кучкі" - восенню. Дарма іх прыплялі зараз.
.
04.04.2026
Гістарычная даведка цікавая, а вось "навуковае" тлумачэнне цалкам не слушнае. "Паколькі ў поўню атмасферны ціск расце, то ў нашы шыроты прыходзіць пахаладанне з ветрам, дажджамі і замаразкамі".
Па-першае, няма прычыннай сувязі паміж фазамі месяца і надвор'ем. Знойдзены толькі невялікія флуктуацыі ў памерах ападкаў на экватары, у час, калі яны і так ідуць. Прылівы-адлівы таксама не ўплываюць на цыклонагенез. Па-другое, планета вялікая, ціск не можа расці адначасова паўсюдна. Недзе расце, недзе падае. У Беларусі не нейкае асаблівае геаграфічна або богам выбранае месца, каб ціск заўсёды рос у поўню. Па-трэцяе, рост ціску - гэта антыцыклон (яснае надвор'е), а падзенне ціску - цыклон (ападкі, вецер). Непасрэдна зараз набліжаецца халодны дажджлівы фронт цыклона і ціск падае.
Рэд.
04.04.2026
., так, мы разумеем, што пакуль яснага навуковага тлумачэння феномену няма. Але факт застаецца фактам, што менавіта падчас першай пасля раўнадзенства поўні найчасцей у нас пахаладанне.
Сапраўды факт?
04.04.2026
Рэд., статыстыку метэаназіранняў аналізавалі? ) І нават калі раптам ёсць нейкая карэляцыя (што зусім не азначае наяўнасць прычына-выніклвай сувязі) - навошта ганьбіцца і пісаць, што ў час поўні расце ціск? І што рост ціску прыводзіць да дажджу і снегу?
.
04.04.2026
Так гэтай карэляцыі таксама няма, феномену не існуе.
Праверыў для прыкладу надвор'е Мінска на гэтую поўню пасля раўнадзенства ў 2020-2026 гг.: 08.04.2020. Трэці дзень паступовага пацяплення. 28.03.2021. Дажджлівы дзень з пахаладаннем, пасля то дождж, то цёпла. 16.04.2022. Пачатак дажджлівага і халоднага тыдня. 06.04.2023. Пачатак пацяплення пасля снежнага і халоднага тыдня. 25.03.2024. Першы з чатырох сухіх дзён пасля двух дажджлівых, тэмпературны фон адносна роўны, пасля расце. 13.04.2025. Другі дзень пачатка пацяплення. 02.04.2026. Перадапошні цёплы дзень да пахаладання (04.04).
Дакладна пад прыкмету трапляе толькі 2022, з папраўкай "поўня +-2 дні" - 2026, з папраўкай "толькі ў гэты дзень холадна" - 2021, прыкмета наадварот - 2023, "ні тое ні сёе, але на фоне цяпла" - 2020, 2024, 2025. Карацей, з 7 год 1 дакладна за прыкмету, 1 дакладна супраць, астатнія ні тое ні сёе і больш супраць (што лагічна, бо вясной паступова цяплее). Усё па статыстыцы.
Навукоўцы такія "феномены" не вывучаюць. Калі толькі пашукаць у намінацыях на шнобелеўскую прэмію. Мяркую, вось гэтая цёмная вера ў "кучкі" - сорам беларусаў. Хвалімся памяркоўнасцю і добрасуседствам, а рэшткі цемрашальскай ксенафобіі жывуць і пануюць, хаця б у выглядзе такога артэфакта-прыкметы.
Ну
04.04.2026
., пра агульнабеларускую ксенафобію ў дачыненні да жыдоў - гэта дакладна. Сорам. Ў іншага боку, да ролі нашых суседзяў (літоўцаў, палякаў і ўкраінцаў) у вынішчэнні габрэяў пад час 2 Усесьвятнай нам, на шчасце, далёка.
Ну
04.04.2026
НН, папраўце, калі ласка, мой допіс! Замест "Ў іншага боку" трэба, канешне ж, "З іншага боку".
Ядвiга
04.04.2026
чаму жыдоускiя, можа габрэйскiя? Ганебна так пісаць
лол
04.04.2026
Ядвiга, ганебна гэта для тых, у каго ў галаве расейскі кантэкст. Ніхто б з бабуль, дзядуль, ды і тагачасных жыдоў не зразумеў бы, што такое "габрэйскі".
Рэд.
04.04.2026
Ядвiга, "Наша Ніва" ўжывае як базавае слова "яўрэі", "яўрэйскі", але як варыянт дапускаем і "жыды, жыдоўскі". У беларускай мове, у адрозненне ад расейскай, яно абсалютна нейтральнае. Гл. напр. верш Янкі Купалы "Жыды".
Лукаш
04.04.2026
Ядвiга, У нас гэтак называлі стагоддзямі, таму нічога ганебнага тут няма.
Дзiк Пiк
04.04.2026
Ядвiга, у польскай дасюль спажываецца абсалютна нейтральна.
Кнур
05.04.2026
[Рэд. выдалена]
козл
05.04.2026
лол, гаворка не пра "тагачасных жыдоў" а пра СУЧАСНЫХ яўрэяў. 150 гадоў мінімум лічыца ганебнай абразай. І не важна якімоўны кантэкст у каго ў галаве.
козл
05.04.2026
Шаноўная Рэд., зараз не часы Янкі Купалы. Усё вы разумееце. Паважайце пачуцці іншых людзей і народаў.
козл
05.04.2026
Лукаш, мы зараз не ў мінулых стагодзях. зараз для яўрэяў гэта абраза.пасля шматлікіх пагромаў з "бей жыдоў".
Ну
08.04.2026
козл, то-бок "бей яўрэяў" для вас норм гучыць? Вы ўвогуле жыд/яўрэй? Ці іх адвакат? Ці проста настойліва прыпісваецца сваё разуменне рэчаў?
Найперш не галасі!
05.04.2026
Дзiк Пiк, бо там няма расейскага хваста "евреи". У нас крыху складаней: мы за ўсё добрае, але яшчэ шмат дзе на расійскіх ксенафобскіх падмурках - жыд (жид) нібыта кепска, а ўжо яўрэй (еврей) добра. Канешне, мусім паступова чысціць мову і мысленне ад установак маскоўшчыны . Жыд і жыд, нармалёвае харошае слова, вызваляе ад маскоўскага "хваста" , які замінае прыгажосці мовы і прыгажосці думак.
козл
05.04.2026
Дзiк Пiк, калі гавораць па польску-так, калі па беларуску-абраза. нават клі гэта уплыў рускай мовы, абраза застаецца абразай.
Так
04.04.2026
У даваенны перыяд у савецкай Беларусі за слова "жыд" можна было і срок атрымаць, а вось пад час вайны ўсё змянілася. Калі мой дзед пад канец вайны быў паранены, то ў шпіталі адзін габрэй вельмі стагнаў, дык другія параненыя яму казалі: " Што ты скуліш ж... морда, аднаму табе баліць?".
Жвір
04.04.2026
Калі атмасфэрны ціск расьце, дык ападкаў як раз ткі чакаць і ня варта. А сёньня з другой паловай дня надыйшлі дажджы зь сьнегам, і вецер сьвішча, што той дурань.
Калі ўжо пазбавіцеся ад маскалізмаў?
05.04.2026
"Прычына — у савецкай цэнзуры"…..ну, зразумела. А па якой прычыне вы кожны раз пішыце "яўрэйскі" замест нашага натуральнага слова "жыдоўскі"? Што, усё ніяк не можаце адыйсці ад савецкай цэнзуры?
Дакладна
05.04.2026
Пра гэта (такімі протымі словамі) чуў нв Магілеўшчынк ў дзяцінстые ад родных старых, дзякуй НН!
антисемиты вы все!
05.04.2026
говорить жиды - неполиткорректно! надо - израильтяне!
Нетленка
05.04.2026
[Рэд. выдалена]
Жвір
06.04.2026
На гравюры 1699 таксама вялізная хмара ёсьць, што азначае кепскае надвор'е, а жыд, што нясе галіну, цёпла апрануты.
ШI
08.04.2026
Годны артыкул.
✅ «Жыдоўскія кучкі» — гэта не метэаралагічны тэрмін, а культурна-міфалагічны феномен, які адлюстроўвае шматвяковае суседства беларусаў і яўрэяў, узаемаўплыў традыцый і народную спробу рацыяналізаваць прыродныя з'явы.
✅ Фальклор захоўвае гістарычную памяць, нават калі яна скажаецца: восеньскі рытуал Сукота «пераехаў» у вясну праз асацыяцыю з іншым важным яўрэйскім святам — Песахам.
✅ Адсутнасць выразу ў слоўніках — прыклад таго, як палітыка можа выціскаць жывую мову з афіцыйнага дыскурсу, ствараючы парадакс: слова ведаюць усе, але яно «неіснае» для акадэмічнай навукі.
✅ Навуковае тлумачэнне пакуль не пераканаўчае: сувязь пахаладання з поўняй выглядае больш як народная назіральнасць, чым даказаная заканамернасць. Магчыма, рэальны прычына — у сезонных цыклах атмасфернай цыркуляцыі, якія проста супадаюць з датамі рухомай яўрэйскай календара.
✅ Гісторыя «кучак» нагадвае пра важнасць міжкультурнага дыялогу: тое, што адным здавалася дзіўным рытуалам, для іншых было глыбокай рэлігійнай практыкай. Разуменне гэтага дапамагае пазбягаць стэрэатыпаў і паважаць разнастайнасць традыцый.
📌 Каротка: «Жыдоўскія кучкі» — гэта цікавы прыклад таго, як народная мова, рэлігія і надвор'е пераплятаюцца ў адзін вобраз, які жыве стагоддзямі, нягледзячы на цэнзуру і навуковы скепсіс.
Похолодало перед Пасхой? Еврейские кучки! Оказывается, у этого явления есть научное объяснение
"Паколькі ў поўню атмасферны ціск расце, то ў нашы шыроты прыходзіць пахаладанне з ветрам, дажджамі і замаразкамі".
Па-першае, няма прычыннай сувязі паміж фазамі месяца і надвор'ем. Знойдзены толькі невялікія флуктуацыі ў памерах ападкаў на экватары, у час, калі яны і так ідуць. Прылівы-адлівы таксама не ўплываюць на цыклонагенез.
Па-другое, планета вялікая, ціск не можа расці адначасова паўсюдна. Недзе расце, недзе падае. У Беларусі не нейкае асаблівае геаграфічна або богам выбранае месца, каб ціск заўсёды рос у поўню.
Па-трэцяе, рост ціску - гэта антыцыклон (яснае надвор'е), а падзенне ціску - цыклон (ападкі, вецер).
Непасрэдна зараз набліжаецца халодны дажджлівы фронт цыклона і ціск падае.
І нават калі раптам ёсць нейкая карэляцыя (што зусім не азначае наяўнасць прычына-выніклвай сувязі) - навошта ганьбіцца і пісаць, што ў час поўні расце ціск? І што рост ціску прыводзіць да дажджу і снегу?
Праверыў для прыкладу надвор'е Мінска на гэтую поўню пасля раўнадзенства ў 2020-2026 гг.:
08.04.2020. Трэці дзень паступовага пацяплення.
28.03.2021. Дажджлівы дзень з пахаладаннем, пасля то дождж, то цёпла.
16.04.2022. Пачатак дажджлівага і халоднага тыдня.
06.04.2023. Пачатак пацяплення пасля снежнага і халоднага тыдня.
25.03.2024. Першы з чатырох сухіх дзён пасля двух дажджлівых, тэмпературны фон адносна роўны, пасля расце.
13.04.2025. Другі дзень пачатка пацяплення.
02.04.2026. Перадапошні цёплы дзень да пахаладання (04.04).
Дакладна пад прыкмету трапляе толькі 2022, з папраўкай "поўня +-2 дні" - 2026, з папраўкай "толькі ў гэты дзень холадна" - 2021, прыкмета наадварот - 2023, "ні тое ні сёе, але на фоне цяпла" - 2020, 2024, 2025.
Карацей, з 7 год 1 дакладна за прыкмету, 1 дакладна супраць, астатнія ні тое ні сёе і больш супраць (што лагічна, бо вясной паступова цяплее). Усё па статыстыцы.
Навукоўцы такія "феномены" не вывучаюць. Калі толькі пашукаць у намінацыях на шнобелеўскую прэмію.
Мяркую, вось гэтая цёмная вера ў "кучкі" - сорам беларусаў. Хвалімся памяркоўнасцю і добрасуседствам, а рэшткі цемрашальскай ксенафобіі жывуць і пануюць, хаця б у выглядзе такога артэфакта-прыкметы.
гэта абраза.пасля шматлікіх пагромаў з "бей жыдоў".
У нас крыху складаней: мы за ўсё добрае, але яшчэ шмат дзе на расійскіх ксенафобскіх падмурках - жыд (жид) нібыта кепска, а ўжо яўрэй (еврей) добра.
Канешне, мусім паступова чысціць мову і мысленне ад установак маскоўшчыны .
Жыд і жыд, нармалёвае харошае слова, вызваляе ад маскоўскага "хваста" , які замінае прыгажосці мовы і прыгажосці думак.
✅ «Жыдоўскія кучкі» — гэта не метэаралагічны тэрмін, а культурна-міфалагічны феномен, які адлюстроўвае шматвяковае суседства беларусаў і яўрэяў, узаемаўплыў традыцый і народную спробу рацыяналізаваць прыродныя з'явы.
✅ Фальклор захоўвае гістарычную памяць, нават калі яна скажаецца: восеньскі рытуал Сукота «пераехаў» у вясну праз асацыяцыю з іншым важным яўрэйскім святам — Песахам.
✅ Адсутнасць выразу ў слоўніках — прыклад таго, як палітыка можа выціскаць жывую мову з афіцыйнага дыскурсу, ствараючы парадакс: слова ведаюць усе, але яно «неіснае» для акадэмічнай навукі.
✅ Навуковае тлумачэнне пакуль не пераканаўчае: сувязь пахаладання з поўняй выглядае больш як народная назіральнасць, чым даказаная заканамернасць. Магчыма, рэальны прычына — у сезонных цыклах атмасфернай цыркуляцыі, якія проста супадаюць з датамі рухомай яўрэйскай календара.
✅ Гісторыя «кучак» нагадвае пра важнасць міжкультурнага дыялогу: тое, што адным здавалася дзіўным рытуалам, для іншых было глыбокай рэлігійнай практыкай. Разуменне гэтага дапамагае пазбягаць стэрэатыпаў і паважаць разнастайнасць традыцый.
📌 Каротка: «Жыдоўскія кучкі» — гэта цікавы прыклад таго, як народная мова, рэлігія і надвор'е пераплятаюцца ў адзін вобраз, які жыве стагоддзямі, нягледзячы на цэнзуру і навуковы скепсіс.