ПРА Караткевіча гэта добра, дзякуй, а некалькі слоў пpa імперыялістычнага пушкіна, з менскцэнтычнага з пункту гледжання ?
Дулуб
03.10.2026
Спачатку папробваў ПП прручаць - не палучылась,напісаў пра ево кніжачку,некатарае врэмя с этого пожіл;патом 2020-й,паехал в Москву своего протеже свергать.Опять не получілась - прішлось даже посідеть.Наконец понял,что стратегіческі нужно переходіть на Кароткевіча - надёжный істочнік дохода в текушчем моменте...
Алесь
03.10.2026
Дулуб, ты просто дуб или дуб с "лу" за пазухой
дзе падзеліся стратэгі
03.10.2026
Дулуб, Караткевіча пачаў чытаць ў СІЗА КДБ, там жа і пачаў пісаць кнігу. Стратэгічна, знаходзячыся ў СІЗА КДБ, трэба пісаць пра вялікага правадыра Лукашэнку. Ваш кавалак лайна пралятае міма Фядуты.
Літвін
03.10.2026
А ты ўмееш гаварыць па-літоўску? — з усмешкай спытаў ён. — Гэта ж, здаецца, не славянска мова? — Я маю на ўвазе не Літву-жмудзь, — упарта, кусаючы вусны, сказаў юнак. — Я маю на ўвазе Літву-Беларусь… I потым, вы ж добра ведаеце, адкуль вырасла тая памылка. — Я-то ведаю, а вось адкуль ведаеш ты? — У мяне брат гісторык. I потым — я не глухі. Семнаццаць год я чую слова "Літва". А да мяне яго ўжывалі яшчэ трыста год. "Каласы пад сярпом тваім" У.Караткевіч
Нічога Фядута не зразумеў. Нічога. Раман Караткевіча аб Літве, аб народзе Літвы. Аб тым народзе, які змагаўся за сваю Айчыну, якіх як каласы, пажалі, вынішчылі. Вынішчылі не толькі народ, але й нават памяць аб гэтым народзе й іх краю.
Караткевіч як мог, у той час, час савецкай цэнзуры данесці праўду. Але чытаючы кнігу сёння, вы яе не бачыце. Дакладна не жадаеце ні бачыць, ні ведаць, ні прызнацца, што жывеце ў мане амаль 300 год.
.
03.10.2026
Літвін , Літву не скралі, яе перамаглі і падпарадкавалі, з дапамогай абыякавых да яе лёсу беларусаў і з дапамогай не абыякавых, у горшым сэнсе. Па мапе студзеньскага паўстання ўсё бачна, хто літвін, а хто так - белы рус.
наш дом Беларусь
03.10.2026
Сённяшнія феміністкі такога не чытаюць
Первый
03.10.2026
Мне сказаць нечыва, кнігу эту я ні чытал. Патаму што нужна была работаць в калхозе, а марожанае в дзерэвне тагда не прадавалі. І в свабоднае врэмя прыхадзілась ехаць в райцэнтар, штобы паесць там марожанава.
Пацьвярджэньня
03.10.2026
Але бляха-фіранкі.. заахвоціў перачытаць зноў. А наконт фэмакіі: а ці здольная была бы тая публіка на тыя ўчынкі, што мелі месца ў тым рамане? Рытарычнае пытаньне.
«Если бы я был следователем КГБ, я бы подчеркнул то же самое». Федута — о скрытых смыслах «Колосьев под серпом твоим», внимании силовиков к своей рукописи и загадке с третьей частью романа Короткевича
— Я маю на ўвазе не Літву-жмудзь, — упарта, кусаючы вусны, сказаў юнак.
— Я маю на ўвазе Літву-Беларусь… I потым, вы ж добра ведаеце, адкуль вырасла тая памылка.
— Я-то ведаю, а вось адкуль ведаеш ты?
— У мяне брат гісторык. I потым — я не глухі. Семнаццаць год я чую слова "Літва". А да мяне яго ўжывалі яшчэ трыста год.
"Каласы пад сярпом тваім" У.Караткевіч
Нічога Фядута не зразумеў. Нічога. Раман Караткевіча аб Літве, аб народзе Літвы. Аб тым народзе, які змагаўся за сваю Айчыну, якіх як каласы, пажалі, вынішчылі. Вынішчылі не толькі народ, але й нават памяць аб гэтым народзе й іх краю.
Караткевіч як мог, у той час, час савецкай цэнзуры данесці праўду. Але чытаючы кнігу сёння, вы яе не бачыце. Дакладна не жадаеце ні бачыць, ні ведаць, ні прызнацца, што жывеце ў мане амаль 300 год.