Выявілася, што самыя старажытныя наскальныя малюнкі зрабіў не чалавек разумны
Паўторнае даследаванне самых старажытных узораў наскальнага жывапісу з Іспаніі паказала, што яны былі намаляваны не краманьёнцамі, як лічылася раней, а неандэртальцамі прыкладна 65 тысяч гадоў назад. Гэта ў чарговы раз абвяргае міф пра тое, што першыя насельнікі Еўропы былі недастаткова развітымі для стварэння малюнкаў, гаворыцца ў артыкуле, апублікаваным у часопісе Science.
«Многія з маіх калегаў былі моцна здзіўленыя гэтым адкрыццем. Антраполагі раней лічылі наскальны жывапіс адной з тых рэчаў, якія раздзяляюць сучасных людзей і неандэртальцаў. Гэта адкрыццё прыкметна скарачае разрыў паміж намі і нашымі старажытнымі кузэнамі, але не ліквідуе яго», — пракаментаваў адкрыццё Жан-Жак Ублін, вядомы антраполаг з Інстытута эвалюцыйнай антрапалогіі ў Лейпцыгу.
Раней праблема дакладнага вызначэння ўзросту малюнкаў палягала ў тым, што ўзрост наскальнага жывапісу немагчыма вылічыць напрамую: старажытныя мастакі выкарыстоўвалі мінеральныя фарбы, якія не змяшчаюць у сабе арганікі і вугляроду, па якім звычайна ацэньваюць старажытнасць тых ці іншых артэфактаў. Таму вызначэнне ўзросту малюнка звычайна праводзілася ўскосным чынам, па ўзросце адкладаў на дне пячоры ці асаблівасцям у структуры прыладаў працы, знойдзеных непадалёк.
Шэсць гадоў таму навукоўцы знайшлі спосаб абыйсці гэтую перашкоду. Яны заўважылі, што на паверхні многіх малюнкаў узнікае тонкая плёнка з вапняку і іншых мінералаў, усярэдзіне якой змяшчаюцца невялікія колькасці атамаў урану, які паступова распадаецца і ператвараецца ў торый. Абодва гэтыя металы вымываюцца з плёнкі з рознай хуткасцю, што дазваляе вельмі дакладна вылічыць час яе фармавання, вымераўшы іх долі ў ніжніх і верхніх пластах вапняковых адкладанняў.
«Падобныя даты кажуць нам пра тое, што гэтыя малюнкі намаляваныя прыкладна за 20 тысяч гадоў да таго, як у Еўропе з'явіліся першыя людзі сучаснага тыпу. Таму мы можам з упэўненасцю казаць пра тое, што аўтарамі гэтых малюнкаў з'яўляюцца неандэртальцы», — тлумачыць адзін з даследчыкаў.
Каментары