«Светлы, цудоўны, разумны, годны… І гэтых словаў мала, каб сказаць пра гэтага вялікага чалавека. Станіслаў Станіслававіч Шушкевіч для мяне асабістая гісторыя. Незакончаная, на жаль». Піша журналістка Любоў Лунёва.
Ведаеце, ён неяк у размове сказаў пра Пуціна, што той нуль. Як ты яго не ўпрыгожвай, якія легенды пра яго не складай, але ён пустэча. І таму не цікавы нікому.
Але гэтыя шэрыя троечнікі, калі раптам дарываюцца да ўлады, становяцца небяспечнымі людзьмі. Чым прымітыўнейшыя, тым небяспечнейшыя. І дадаў: «Вось Ельцын быў асобай, а гэты на яго фоне — шэрая мыш».
Асоба з вялікай літары і сам Станіслаў Станіслававіч. А які ён быў цікавы суразмоўца і як ён распавядаў пра тое, што любіць, што і ты пачынаеш гэта любіць. Як ён ганяў па гэтых дарогах Амерыкі, што і табе хацелася за стырно і адчуць тую асалоду ад вольнага паветра.
Ён жа ведаў, што ўпісаў сваё імя ў гісторыю, але ніколі ніякай пыхі.
Неяк мы ездзілі ў Беласток на «Народны альбом». Паездка была цудоўная, мы былі побач і туды, і назад. У нас была зноў бутэлька тэкілы і мы жартавалі, выпівалі крыху і закусвалі тым, што набылі ў краме на выездзе з горада.
На нейкай запраўцы, пачалі выходзіць з аўтобуса і кіроўца мне кажа: «Слухайце, а той мужык, што з вамі сядзіць, так падобны на Шушкевіча. Можа, ён яго сваяк?». Кажу: «Ды гэта ён сам і ёсць». У таго ажно перахапіла дыханне: «Сам Шушкевіч?!! У гэтым вось аўтобусе?!!»
Праз пару хвілін падышлі да мяне з напарнікам і запытваюць: «А вы можаце яго папрасіць аўтограф? Гэта ж не сэлфі. Можа, пагодзіцца?» Кажу: «Ды ідзіце за мной».
Падышлі, кажу: «Станіслаў Станіслававіч, вось тут кіроўцы нашага аўтобуса саромеюцца самі вас папрасіць сфатаграфавацца з імі». А тыя спалохана: «Ды не! Што вы, мы разумеем, нам бы аўтограф». І тады ён усміхнуўся і кажа: «Ды, калі ласка, а я ўжо думаў сфатаграфавацца з вамі. Ну, калі вы не хочаце…» Тыя не маглі паверыць. Сфатаграфаваліся. Былі шчаслівыя. Сказалі, што не чакалі, што ён так вось проста ў такім звычайным аўтобусе. Відаць, думалі, што такая асоба мусіць перасоўвацца толькі з аховай у браніраваным люксе.
І падчас апытання як мінімум 80% мінакоў у Мінску на пытанне: «Каго б вы хацелі бачыць на пасадзе прэзыдэнта з палітыкаў, якіх ведаеце?», называлі Шушкевіча.
Станіслаў Станіслававіч, для мяне асабіста заўсёды будзе тым чалавекам і тым мужчынам, да планкі якога наўрад ці хто дацягнецца.
Я ніколі не дарую гэтаму рэжыму тое, што ён не даваў яму нармальна жыць і тое, што не дае і цяпер з ім годна развітацца. Але чаго чакаць ад гэтых шэрых мышэй…
Сёння ноччу ў Мінску памёр Станіслаў Шушкевіч
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
-
Лукашэнка паводзіць сябе ў «макдональдсе» як у савецкай сталоўцы. І думае, што гэта крута
-
Пуцін ужо павіншаваў Маджтабу Хаменеі, а Лукашэнка не. Чаго чакае?
Цяпер чытаюць
Міжнародны крымінальны суд пачаў расследаванне злачынстваў, здзейсненых рэжымам Лукашэнкі22
Каментары