«Дзе гэтыя людзі, хто ім дазволіў не працаваць?» Лукашэнка ўзяўся за выпускнікоў, якія адкупіліся ад размеркавання
Лукашэнка на сённяшняй нарадзе па жывёлагадоўлі ў Салігорску закрануў і балючую для гэтай галіны даўнюю праблему — недахоп кваліфікаваных кадраў. Заклікаў падначаленых яе вырашаць — «трэба, сціснуўшы зубы, гэта зрабіць». Але метады вырашэння не адзначаюцца навізной.
Спрабуючы натхніць падначаленых, Лукашэнка згадаў эпізод са сваёй уласнай біяграфіі. Паводле ягонай арыгінальнай версіі, ва ўсім СССР у свой час былі ўсяго дзве стратныя гаспадаркі, і адну з іх «павесілі» акурат на яго. А праз два гады яна, маўляў, стала гаспадаркай-мільянерам, дзякуючы, як трэба думаць, ягонай умелай кадравай палітыцы.
Пры нагодзе Лукашэнка публічна панастальгаваў па тых часах:
«Не трэба рвацца ні ў якія гарады, вас там не чакаюць. Добрая праца ў старшыні райвыканкама, у кіраўнікоў».
Маўляў, ён і сам да гэтай пары, бываючы на палях, успамінае, што тады былі самыя светлыя гады ягонага жыцця.
Што да кадравай праблемы, то арыгінальным Лукашэнка не быў. Трэба, маўляў, каб у маладых спецыялістаў былі жыллё і нармальны заробак — тады і людзі на вёску працаваць пойдуць. Прытым ён упэўнены, што нават адсталая гаспадарка можа плаціць высокія заробкі — калі не хапае сваіх сродкаў, то хай ёй дапамагаюць стаячыя вышэй структуры.
Але схільнасці Лукашэнкі да матэрыяльнага заахвочвання спецыялістаў хапіла ненадоўга. Адразу пасля гэтых сваіх «ліберальных» разважанняў ён перайшоў да праслаўлення, відаць, усё ж больш надзейнага спосабу — прымусу. Аб'ектам незадавальнення сталі выпускнікі аграрных навучальных устаноў, якія ў свой час паступілі па мэтавых накіраваннях, а пасля вырашылі сплаціць дзяржаве грошы за навучанне, а самім абраць іншую прафесію:
«Гэта ж не справа, калі мы рыхтуем мэтавікоў, а на месцах застаецца не больш за палову маладых спецыялістаў.
Камітэту дзяржкантролю гэту праблему падняць і капітальна праверыць. Дзе гэтыя людзі, хто ім дазволіў не працаваць? Па-мойму ж, там — можаш не ехаць па размеркаванні, заплаці нейкую суму за вучобу? Што гэта за дурнота такая?
Мы падрыхтавалі спецыяліста. Ты ж ідзеш па мэтавым накіраванні, ты даеш згоду, падпісваеш гэтую дамову. Ну дык ідзі і працуй. Разбярыцеся, Васіль Мікалаевіч, прынцыпова разбярыцеся, дзе гэтыя людзі».
Пасля чаго Лукашэнка зноў вярнуўся да таго, з чаго пачаў: маўляў, апрача адміністрацыйных захадаў, у кожнай гаспадаркі, маўляў, павінна быць і сістэма замацавання кадраў: «Думаеце, чым прывабіць і замацаваць моладзь: ад жылля да ўзорна-паказальных умоў працы».
Цяпер чытаюць
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі1616
Каментары