«Сталі ратункам, а потым і справай жыцця». Жыхарка Баранавіч уцякла з б'юцісферы і ператварыла хобі ў бізнэс
Кацярына Заслаўская тры гады робіць свечкі і мыла ручной работы. Як хобі ператварылася ў спосаб заробку і як родныя ўспрынялі яе занятак, жанчына расказала выданню Bar24.
Жыхарцы Баранавічаў Кацярыне Заслаўскай 36 гадоў. Свечкі, па яе словах, яна любіла заўсёды. І яшчэ задоўга да таго, як захапілася свечкаварэннем, нярэдка атрымлівала іх у падарунак.
«Сваякі думалі, што гэта пасляродавая дэпрэсія»
Усё пачыналася як хобі. І да таго, як свечкі сталі асноўнай справай, Кацярына працавала ў б'юцісферы — займалася лазернай эпіляцыяй і нарошчваннем веек. Калі зацяжарыла, а потым нарадзіла, яна старалася сумяшчаць працу і дзіця.
Кацярына кажа, што было складана, але ёй усё ўдавалася. Але ў адзін «выдатны» дзень яна вырашыла скончыць практыку б'юцімайстра. Пераломным момантам, са слоў жанчыны, «стала сустрэча з вычварэнцам».
«Мне здаецца, што многія б'юцімайстры ў сваёй практыцы сутыкаюцца з неадэкватнымі людзьмі. Мне таксама трапіўся такі, скажам так, вычварэнец, — расказвае Кацярына. — Усе, хто ведае, што такое лазерная эпіляцыя, выдатна мяне зразумеюць».
Менавіта тады дзяўчына вырашыла заняцца вырабам свечак.
«Свечкі ў той момант сталі не проста хобі, яны сталі для мяне суцяшэннем і своеасаблівым астраўком бяспекі. Ратункам, а потым і справай жыцця», — тлумачыць Кацярына.
Сваякі спачатку не ўспрымалі яе занятак свечкамі сур'ёзна. Думалі, што ў яе «здарылася пасляродавая дэпрэсія».
«Лічылі, што пагуляецца нейкі час, а потым возьмецца за розум і пабяжыць, уладкуецца кудысьці на працу, — са смехам успамінае Кацярына. — І толькі ў апошнія паўгода яны змірыліся з маім новым заняткам. Цяпер нават захапляюцца тым, што я раблю».
Асвойваеш «стопяцьсот» прафесій
Займацца вытворчасцю і продажам свечак, сцвярджае Кацярына, не так лёгка, як здаецца.
«Многія лічаць, што зрабіць свечку прасцей простага. Растапіў воск, заліў, уставіў кнот і ўсё — свечка гатовая. Насамрэч, тут вельмі шмат складанасцяў, — дзеліцца жанчына. —
Мала таго, што свечкі, асабліва па першым часе, не заўсёды атрымліваюцца, дык у гэтай справе яшчэ трэба асвойваць стопяцьсот прафесій. Ты і грузчык, і прыбіральшчыца, і менеджар, і SMM-спецыяліст. Працуеш 24/7, робіш новыя свечкі, шукаеш пастаўшчыкоў, шукаеш заказчыкаў, сама цягаеш мяшкі, здымаеш кантэнт…».
Да таго ж, як адзначае Кацярына, яна робіць не проста свечкі ручной працы, а прэміяльныя свечкі. Гэта значыць — пры вырабе свечак выкарыстоўвае прэміяльныя воскі (з ЗША і Вялікабрытаніі), алеі і аддушкі.
«Таму ўзнікаюць яшчэ і праблемы з пастаўкамі, з выхадам на самі кампаненты», — тлумачыць жанчына.
«Думала, разляцяцца як гарачыя піражкі»
Адным з цяжкіх момантаў, прызнаецца Кацярына, для яе быў выхад у інстаграм са сваім таварам. Раней яна нічым падобным не займалася, таму не была ўпэўненая ў сваіх сілах і доўга адкладала гэты момант. Продажы пераважна ішлі праз блізкіх, сяброў, праз «сарафаннае радыё». Але пашырацца было трэба.
«Давялося сабрацца з думкамі, сіламі і нарэшце выйсці ў сацсетку, — з усмешкай успамінае Кацярына. — Я нарабіла свечак, зарэгістравалася ў інстаграме, пачала выкладаць свае працы. Думала, усе зараз прыбягуць, як накінуцца, як пачнуць купляць, усё разляціцца як гарачыя піражкі… А ніхто не бяжыць».
Жанчына не хавае, што было расчараванне, няўпэўненасць у сваіх сілах, але яна вырашыла не здавацца і рухацца далей. А тут яшчэ прапанавалі паўдзельнічаць у розыгрышы падарункаў сярод падпісчыкаў.
«Гэта быў мой першы вопыт у падобным мерапрыемстве. Падарункам ад мяне была свечка ў какосе. А пасля розыгрышу ў мяне яшчэ дакладна такую ж і купілі. Гэта быў мой першы продаж праз інстаграм. Памятаю гэта, як першы пацалунак».
Планы на будучыню
Цяпер Кацярына прадае свой тавар не толькі праз сацсеткі, але і праз краму. Нярэдка бывае, што ў творчых людзей здараецца творчы крызіс, і яны не ведаюць, што рабіць. У Кацярыны ўсё адбываецца з дакладнасцю наадварот — яе паглынае творчы працэс.
«Мне часам хочацца сказаць «гаршчочак не вары», настолькі я захапляюся працай. Знаёмыя нават кажуць, што занадта шмат у мяне прапаноў. Маўляў, заходзіш на старонку і вочы разбягаюцца, — смяецца дзяўчына. — Я ж лічу, што трэба больш за ўсё ўвесці ў лінейку продажаў. І гэта ў маіх планах».
Акрамя свечак, жанчына займаецца мылам ручной работы і догляднай касметыкай. Таксама плануе рабіць бамбаньеркі на вяселлі.
Цяпер чытаюць
«Астравок Паўночнай Карэі». Баранавіцкая школа выкаціла спіс патрабаванняў да выгляду вучняў53
«Астравок Паўночнай Карэі». Баранавіцкая школа выкаціла спіс патрабаванняў да выгляду вучняў
Містычнае кола Вільні: Каліноўскі быў пахаваны з медальёнам святыні, каля якой вырас гатычны палац доктара з-пад Оршы. Цяпер парэшткі Каліноўскага перапахавалі ў магільні таго ж доктара1717
Каментары
Или есть еще дальние деревни ,где нет света и хозяйственного мыла?