Бабарыка расказаў, чаму перад выбарамі не шукаў падтрымкі ў Расіі. І як яго хацелі звольніць з Белгазпрамбанка за лозунг «Жыве Беларусь!»

У той дзень, калі Бабарыка планаваў абвесціць пра свой намер балатавацца ў прэзідэнты, ён правёў размову з кіраўніцтвам банка.

«Я папярэдзіў сваіх акцыянераў, папярэдзіў старшыню рады дырэктараў пра свой учынак. Я зрабіў усё, што павінен быў зрабіць (…) Я сказаў, што ёсць два варыянты — адпусціць мяне ў адпачынак ці звольніць.

Была ўзятая паўза, якая ўсё ж завершылася маім звальненнем па ўласным жаданні. І пасля таго, як я атрымаў рашэнне пра тое, што мяне звальняюць, я з чыстым сумленнем напісаў гэты пост», — распавядае Бабарыка.

Пры гэтым ён прызнае, што парушыў правілы і працэдуру:

«Уявіце сабе, у вас ёсць менеджар, які адказвае за дастаткова эфектыўны актыў. І без папярэджання прыходзіць да вас і кажа «ну прабачце, я ад сёння не вельмі хачу на вас працаваць».

З майго пункта гледжання гэта не тое каб парушэнне, але не зусім правільны ўчынак. (…) Гэта быў не вельмі карэктны крок у адносінах да акцыянераў, таму што, па ідэі, патрэбны быў час на тое, каб неяк перадаць справы».

У сувязі з гэтым ён не надта разлічваў, што кіраўніцтва «Газпрама» будзе неяк абараняць яго. Так і атрымалася.

Канфлікт 2014 года

Разам з гэтым былы банкір сцвярджае, што для рады дырэктараў яго рашэнне не было вялікай нечаканасцю.

Як ён тлумачыць, яшчэ ў 2014 годзе ў яго была «самая вялікая праблема і самая вялікая дыскусія» з радай дырэктараў, якая адбылася пасля выступу банкіра на адкрыцці выставы «Дзесяць стагоддзяў мастацтва Беларусі».

«І на гэтай выставе я завяршыў свой выступ лозунгам «Жыве Беларусь», — згадвае ён. — Гэта 2014 год на ўсякі выпадак. Гэта ўжо Крым. А я ўсё ж такі расійскі менеджар. Вось гэта быў вельмі цяжкі перыяд з дастаткова сур’ёзнымі магчымымі высновамі і вялікімі дыскусіямі у адносінах да мяне і ўнутры Беларусі, і сярод нашых акцыянераў у Расіі».

Павялічыць

Па словах Бабарыкі, тады перад ім ставілі пытанне аб звальненні:

«Мне было прапанавана напісаць заяву аб звальненні. На што я сказаў, што ў мяне няма такога жадання. А калі ў вас ёсць жаданне мяне звольніць, то вы гэта проста можаце зрабіць. (…) Я так разумею, што ні ў мяне, ні ў маіх акцыянераў у 2014 годзе жадання такога не было».

Як згадвае Бабарыка, ён так патлумачыў свой учынак і пазіцыю:

«Я проста сказаў: «Я не разумею, чаму любоў да Беларусі, якая ў перакладзе на рускую гучыць «Да здравствует Беларусь», можа кімсьці ўспрымацца абразліва.

«Жыве Беларусь», з майго пункта гледжання, тое, што па ідэі не належыць ні нейкаму чалавеку, ні нейкаму кірунку. Гэта належыць людзям, якія любяць сваю краіну. «Жыве Беларусь» — гэта проста таму, што я яе люблю і я хачу, каб яна жыла».

«Каб перамагчы ў 2020 годзе, было дастаткова падтрымкі беларускага народа»

Адказваючы на пытанне пра магчымыя спробы атрымаць падтрымку ў Расіі ў 2020 годзе, Бабарыка заявіў, што лічыў гэта непатрэбным.

«Я лічыў — і дагэтуль лічу, — што для таго, каб перамагчы ў 2020 годзе, было дастаткова падтрымкі беларускага народа. І ўсё».

На пытанне Насты Роўды, ці не варта было дамовіцца з Масквой загадзя, каб пазбавіць дзейную ўладу вонкавай падтрымкі, Віктар Бабарыка адказаў:

«Гэта б азначала, што мы не паважаем свой уласны народ. Гэта азначае, што вы не верыце ў здольнасць беларускага народа зрабіць усё сваімі рукамі. (…) Я ў 2020 годзе быў упэўнены ў сіле беларускага народа. А дзеючая ўлада не верыла свайму ўласнаму народу. Яны не верылі нікому. Нікому. Таму яны пайшлі за падтрымкай [да Расіі]. У гэтым і ёсць розніца».

• 12
• 1
• 1
• 3
• 0
• 0
• 0
• 0