У Мінскім гарадскім камітэце прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя патлумачылі.
Вада Цнянскага вадасховішча стала дзіўнага колеру. Каля берага яна набыла перламутравае адценне. Мінчукі думалі, што ў вадаём маглі нешта скінуць. Але прычына не ў гэтым.
Супрацоўнікі Мінгаркампрыроды тлумачаць — колер вады змяніўся з-за метафітону, які ўтвараецца ў ходзе натуральнага працэсу.
«Метафітон — гэта фрагменты біяабрастанняў дна і падводных паверхняў, якія ўсплылі на паверхню, або планктон, што сабраўся на воднай гладдзі. Асноўнымі яго кампанентамі з’яўляюцца водарасці, бактэрыі і мёртвае арганічнае рэчыва, беспазваночныя і грыбы.
Па выніках лабараторных назіранняў утрыманне кіслароду ў паверхневых водных аб’ектах адпавядае ўстаноўленым нармаваным значэнням», — кажуць у Мінгаркампрыроды.
Цяпер чытаюць
Суддзі, якія плакалі, суддзі, якія атрымлівалі асалоду, і суддзі, якія прыніжаліся перад міліцыяй2
Каментары
Вадасховішчы на Свіслачы - на затопленых поймах ракі, часткова забалочаных. Але гэта не значыць на балоце. Розныя суадносіны торфу і ілу.
Мінск на Мінскім узвышшы з вялікімі (для Беларусі) перападамі вышынь. Таксама не балота.
А становішча Цнянкі будзе пагаршацца і ў перспектыве яно можа ператварыцца ў тэхнічны вадаём. Прычынай моцная звышшчыльная забудова Паўночнага Берага і яе антрапагенны ўплыў на экасістэму.
Заслаўскае, як казаў, на пойме Свіслачы ў месцы злучэння з Вячай і Ратамкай.
Факт наяўнасці балот у Мінску не эквівалентны "Минск вообще весь был одно большое болото". Розны рэльеф быў (і застаецца). Самі разважаеце як анекдатычны "гуманітарый".