Спроба ўзяць паркавую вавёрку на рукі можа скончыцца не толькі драпінамі, але і небяспечнымі інфекцыямі. Спецыялісты нагадваюць, што да дзікіх жывёл трэба ставіцца асцярожна і не спрабаваць наладжваць з імі непасрэдны кантакт, піша агенцтва «Мінск-Навіны».
Некаторыя людзі ўспрымаюць вавёрак як хатніх гадаванцаў: кормяць іх арэхамі, бяруць на рукі і спрабуюць пагладзіць. Аднак вавёркі, як і ўсе цеплакроўныя жывёлы, могуць пераносіць шаленства.
Найбольш распаўсюджаны шлях заражэння — укус, калі сліна жывёлы трапляе ў рану. Заразіцца таксама можна праз драпіны або пры траплянні біялагічных вадкасцяў жывёлы на слізістыя абалонкі чалавека.
Звычайная рэакцыя вавёркі на спробу чалавека наблізіцца — уцёкі. І гэта добры знак, бо адным з асноўных сімптомаў шаленства з'яўляецца адсутнасць страху перад чалавекам. Калі ўсё ж хочацца пачаставаць вавёрку, арэхі лепш пакласці на зямлю каля дрэва, не спрабуючы дакранацца да жывёліны.
У Мінску ў 2026 годзе выпадкаў заражэння людзей шаленствам пасля кантакту з вавёркамі не зафіксавалі. Аднак жывёлы кусалі і драпалі людзей, а іх сліна трапляла ў кроў пацярпелых. Людзі своечасова звярталіся па медыцынскую дапамогу і праходзілі курс антырабічных прышчэпак, што дазваляла прадухіліць заражэнне.
Пасля небяспечнага кантакту з жывёлінай чалавеку могуць прызначыць шэсць уколаў. Вельмі важна пачаць прафілактыку да з'яўлення клінічных сімптомаў шаленства, бо пасля іх узнікнення хвароба практычна заўсёды заканчваецца смерцю.
Акрамя таго, вавёркі могуць пераносіць і іншыя інфекцыі, у тым ліку тулярэмію. Для развіцця цяжкай формы гэтага захворвання дастаткова трапляння ў арганізм усяго дзесяці бактэрый. У найбольш цяжкіх выпадках хвароба можа нагадваць сепсіс і суправаджацца высыпкай, пнеўманіяй і памутненнем свядомасці.
Таму спецыялісты раяць назіраць за жывёламі на бяспечнай адлегласці.
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра3232
Каментары
Дарэчы, з таго часу толькі аднойчы вавёрка патрапіла мне на вочы ў тым парку. Падобна, што яны там зьвяліся, вароны не далі спакойнага жыцьця.