Пуцін ведаў пра планаваную атаку на Іран, але нічога не зрабіў, каб ёй перашкодзіць. Чаму?

Агенцтва Bloomberg сцвярджае, што расійскі прэзідэнт быў у курсе планаў аперацыі Ізраіля і ЗША супраць Ірана, аднак не зрабіў ніякіх крокаў, каб падтрымаць Тэгеран. На гэта ёсць сур'ёзныя прычыны.

Уладзімір Пуцін і аятала Алі Хаменеі ў ліпені 2022 года. Фота: Office of the Iranian Supreme Leader via AP, File 

Паводле інфармацыі журналістаў, ізраільскія прадстаўнікі за некалькі тыдняў да правядзення аперацыі намякалі расійскім чыноўнікам пра сур’ёзнасць сваіх намераў. Менавіта таму, як лічаць крыніцы, Масква абмежавалася толькі словамі асуджэння і не перайшла да рэальных дзеянняў.

Эксперты і крыніцы выдання тлумачаць такую пазіцыю некалькімі прычынамі.

Па-першае, у Расіі абмежаваныя магчымасці ўплыву на сітуацыю.

Нягледзячы на падпісанне ў студзені 2025 года дамовы аб стратэгічным супрацоўніцтве паміж Масквой і Тэгеранам, гэты дакумент не прадугледжвае ўзаемную абарону, у адрозненне ад пагадненняў Расіі з некаторымі іншымі краінамі. Таксама і пасля папярэдніх удараў па іранскіх аб’ектах расійскі бок заяўляў, што Іран, маўляў, не звяртаўся па вайсковую дапамогу.

Па-другое, Расія сутыкаецца з недахопам рэсурсаў.

Працяглая вайна супраць Украіны значна скараціла запасы расійскіх узбраенняў. Акрамя таго, неэфектыўнасць часткі іранскіх сістэм супрацьпаветранай абароны расійскай вытворчасці падчас папярэдніх атак нанесла ўдар па рэпутацыі расійскай зброі.

Яшчэ адной прычынай называюць жаданне Масквы падтрымліваць адносіны са Злучанымі Штатамі, каб дасягнуць сваіх мэтаў у канфлікце з Украінай. Паводле крыніц, гэта таксама магло паўплываць на стрыманую рэакцыю і пазбяганне рэзкіх заяў.

У матэрыяле таксама адзначаецца, што для Расіі канфлікт на Блізкім Усходзе мае і пэўныя выгоды.

Удары ЗША па суверэннай краіне без санкцыі ААН Масква можа выкарыстоўваць як аргумент у абгрунтаванні ўласных дзеянняў супраць Украіны.

Акрамя таго, напружанасць у рэгіёне адцягвае ўвагу заходніх краін і перанакіроўвае іх рэсурсы, у тым ліку ўзбраенне, у бок Блізкага Усходу. Гэта, на думку аўтараў матэрыялу, можа быць нявыгадным для Украіны.

Таксама рост напружанасці ўплывае на сусветныя цэны на нафту. Паколькі Расія застаецца буйным экспарцёрам нафты, павышэнне цэнаў можа папаўняць яе бюджэт, у тым ліку вайсковыя выдаткі, нягледзячы на накладзеныя заходнімі краінамі санкцыі.

Каментары да артыкула