«Даказвала, што я — гэта я». Беларуска заказала БАДы ў ЗША — і даведалася, што павінна польскай дзяржаве больш за 5 мільёнаў даляраў

Адкрыўшы ліст ад польскай падатковай службы, Таццяна ледзь не страціла прытомнасць. Яна мусіць заплаціць польскай дзяржаве 20 мільёнаў злотых (каля 5,3 мільёна даляраў). Адкуль такая сума? Жанчына пачала разбірацца — і высветліла, што «доўг» атрымаўся праз шэраг супадзенняў. А пачалося ўсё з БАДаў для супакойвання, якія беларуска заказала ў ЗША. Таццяна расказала выданню Most, як два месяцы даказвала дзяржаўнаму органу, што яна — гэта яна.

Здымак ілюстрацыйны. Фота: magnific.com

Напачатку лета Таццяна вярнулася з Варшавы ў Шчэцін, дзе цяпер жыве, і знайшла ў паштовай скрынцы паведамленне, што яе чакае заказны ліст. Праўда, імя яе было напісана недакладна — Таццяна Пятроўская — як у дзявоцтве. Пасля шлюбу жанчына ўзяла падвойнае прозвішча, дадаўшы частку Скапцова. Аднак такая недакладнасць яе не здзівіла: сябры часта апускаюць гэту частку.

Таццяна пайшла на пошту, атрымала ліст і адкрыла яго проста ў аддзяленні. Пачала чытаць — і ёй стала дрэнна. Падаткова-мытная адміністрацыя паведамляла, што яна, Таццяна Пятроўская, знаходзіцца ў санкцыйным спісе Рэспублікі Польшча за акт агрэсіі супраць Украіны. І павінна Польшчы 20 мільёнаў злотых.

Ліст быў афіцыйны. Версію пра тое, што гэта нейкія махляры, прыйшлося адкінуць.

«Сістэма аб’яднала нас у аднаго чалавека»

Беларуска пачала разбірацца. Чытаючы, яна зразумела, што недакладнасць у прозвішчы — не адзіная. Жанчына, пра якую ішла гаворка ў лісце, старэйшая за Таццяну на сем гадоў.

Стала зразумела: існуе іншая Таццяна Пятроўская з Беларусі. Вінаватая яна ў тым, што перавозіла мігрантаў, якія нелегальна перайшлі мяжу Беларусі і Польшчы. І сапраўды ўнесеная ў адмысловы спіс.

Як яе маглі пераблытаць з цёзкай? Усё аказалася да неймавернасці проста: незадоўга да тых падзей суразмоўца Most заказала ў ЗША БАДы для супакойвання — каб лепей спаць. Але адпраўшчык з нейкай прычыны скараціў прозвішча, прыбраўшы частку Скапцова. Такая прадукцыя аўтаматычна дэкларуецца. І ў сістэме аказалася, што тавар прыйшоў Таццяне Пятроўскай — з таго самага санкцыйнага спісу.

«Сістэма аб’яднала нас у аднаго чалавека», — тлумачыць Таццяна.

БАДы забралі, а пакупніцы выслалі ліст на адрас, які быў пазначаны на пасылцы.

«Калі б ведала, што я праз БАДы ўвогуле не буду спаць, дык, канешне, іх і не заказвала б», — жартуе суразмоўца.

«З нейкай Дзівай-Кансуэлай-Алівіяй такога б не здарылася»

Беларуска патэлефанавала ў аддзел, які накіраваў ёй ліст. Растлумачыла сітуацыю. Там пагадзіліся, але сказалі, што беларуска павінна давесці да органа, што яна — не тая асоба, якой тычыцца ліст.

Спачатку Таццяна накіравала падатковай карту побыту і пасведчанне аб шлюбе, потым спатрэбіўся скан праязнога дакумента замежніка і нават скрыншот кабінета, праз які яна заказала БАДы.

«Каб распачаць справу, хапіла, я думаю, пяці секунд, а каб усё праверыць і закрыць — спатрэбілася два месяцы. Увесь гэты час я была на сувязі і даказвала, што я — гэта я», — кажа Таццяна.

4 жніўня беларусцы нарэшце прыйшоў ліст, што справа закрытая. Дзяржаўны орган прызнаў, што патрабаванне да яе было памылковым.

«Калі хочаце назваць сваё дзіця рэдкім іменем, то зрабіце гэта, — раіць цяпер Таццяна. — Бо з нейкай Дзівай-Кансуэлай-Алівіяй такога б не здарылася».

Каментары да артыкула