Były budynak nacyjanalnaj biblijateki pad pahrozaj

Pavodle infarmacyi Biełaruskaha tavarystva achovy pomnikaŭ historyi i kultury, zacikaŭlenyja dziaržaŭnyja viedamstvy ŭzhadnili praviadzieńnie rabot dla znosu byłoha budynku Nacyjanalnaj biblijateki. Da pierajezdu ŭ mikrarajon Uschod biblijateka znachodziłasia akurat nasuprać budynku Administracyi prezydenta. Na fonie ŭžo aficyjna abvieščanaha znosu šerahu damoŭ pa vulicy Karła Marksa, hatelu «Biełaruś» i reštkaŭ pryvatnych zabudovaŭ, eksperty nie vyklučajuć rujnavańnia aficyjna zarehistravanaha «pomnika architektury kanstruktyvizmu» pačatku 1930‑ch hadoŭ.

Padčas niadaŭniaha vyjaznoha pasiedžańnia Alaksandra Łukašenki z udziełam staličnych horadabudaŭnikoŭ byli abvieščanyja plany pierabudovy Miensku. Dziela hetaha daviadziecca achviaravać šeraham budynkaŭ, jakija nie ŭkładajucca ŭ architekturnuju kancepcyju «horadu budučyni».

Mierkavanaje pieraabstalavańnie vulicy Karła Marksa ŭ piešuju zonu ŭžo vyklikała chvalu pratestaŭ žycharoŭ damoŭ, jakija musiać pierajechać na ŭskrainy, bo na miescach davajennaj zabudovy raźmieściacca fantany dy parkinhi.

Staršynia Biełaruskaha tavarystva achovy pomnikaŭ historyi i kultury Anton Astapovič kaža, što pieršym pad znos moža trapić były budynak Nacyjanalnaj biblijateki — praca architektara Łaŭrova, datavanaja 1931 hodam. Spačatku vialisia razmovy, što siudy z Domu ŭradu pierajedzie prezydenckaja biblijateka:

«Jość infarmacyja pa maich kanałach ź «Mienskprajektu», što heta sapraŭdy tak. Ihar Čarniaŭski [namieśnik kiraŭnika departamentu achovy histaryčna‑kulturnaj spadčyny i restaŭracyi Ministerstva kultury — RS] pakul pa telefonie ničoha nie havoryć. Ale ja miarkuju ź im sustrecca ŭ niefarmalnych abstavinach zaŭtra, i, moža, jak «raskalu». Kali nie — ja ŭ ich kancylaryi rehistruju ŭžo padrychtavany list, kab jany mnie dali aficyjny adkaz».

Ni spadar Čarniaŭski, ni pradstaŭniki zhadanaha Antonam Astapovičam «Mienskprajektu» vyklučeńnia dla Radyjo Svaboda nie zrabili i infarmacyi pra mierkavany znos biblijatečnaha budynku abmiarkoŭvać nia stali. A voś va ŭpraŭleńni histaryčna‑kulturnaj spadčyny Mienskaha harvykankamu, pad patranažam jakoha farmalna znachodzicca były budynak biblijateki, śćviardžajuć, što nijakaha rujnavańnia nie planujecca:

«Reč u tym, što budynak biblijateki źjaŭlajecca histaryčna‑kulturnaj kaštoŭnaściu, jon uniesieny ŭ dziaržaŭny śpis. Tamu nichto nijakich rasparadžeńniaŭ, dziejańniaŭ u hetym kirunku nie inicyjavaŭ. Prynamsi, tak skazaŭ namieśnik načalnika našaha ŭpraŭleńnia. Ja ŭ jaho tolki što heta pravieryła. To bok nijakaj inšaj infarmacyi ŭ nas niama».

Anton Astapovič kaža, što znachodžańnie architekturnaha pomnika ŭ achoŭnym śpisie nasamreč ni pra što nia śviedčyć:

«U nas jany vielmi prosta mohuć vyvieści abjekt za hetyja ramki. Jość ža precedent z dvuma rečyckimi budynkami, jakija pierad «Dažynkami» vyvieli sa śpisu i zrujnavali. Bo vyvieści — technična vielmi prosta. Navukova‑metadyčnaja rada prymaje rašeńnie, Saŭmin robić adpaviednuju pastanovu na padstavie pratakołu navukova‑metadyčnaj rady. Usio! U nas heta vielmi prosta pa našym zakanadaŭstvie adbyvajecca. A toj ža Ihar Čarniaŭski moža dać luboje abhruntavańnie».

Pavodle Radyjo Svaboda

Budynak Nacyjanalnaj biblijateki na vuł.Čyrvonaarmiejskaj

Pavialičyć

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0