Hlučny Mahiloŭ

Kab trapić u mahiloŭski klub «Džokier», treba stajać z paŭhadziny ŭ čarzie. Milicyjanty filtrujuć natoŭp, pjanavatych padletkaŭ vyvodziać: «Nia budzie tabie siońnia «Hlukaŭ». Siońnia ŭ horadzie vialikaja padzieja — miascovaja top-kamanda «Hluki» prezentuje svoj pieršy albom — «Humanoid».

U zalu nabiłasia čałaviek 400, choć pa miascovych mierkach kvitki darahija (10 000 rub.). Na kancert pryjechali z susiednich miastečak dy niekalki cikaŭnych ź Miensku. Napačatku pa čarzie hrajuć kamandy, blizkija hurtu idejna i stylistyčna. Publika tryvaje, ale raptam niechta nie vytrymlivaje: «Dajcie «Hlukaŭ» nam!»

U Mahilovie pad 100 kamandaŭ, čverć ź ich majuć siakuju-takuju papularnaść. Vital Šum, kiraŭnik mahiloŭskaha tvorčaha abjadnańnia «Centar žyvoha roku», kaža, što rok-žyćcio ŭ horadzie viruje — na miesiac adbyvajecca piać-vosiem kancertaŭ. Dziakujučy achviaravańniam (kožny siabar abjadnańnia płacić na miesiac 5000 rub.) hety ruch i trymajecca. «Centar» moža dazvolić sabie zaprasić ź Bieraścia «Ścianu» ci z Kazachstanu «Adaptacyju» — apłacić darohu dy jašče zapłacić za kancert. I takaja supołka nie adna. U hety ž dzień u hości da inšaj mahiloŭskaj kamandy «Tavaryš Maŭzer» pryjechaŭ hurt «Tarpač» i «Svabodny teatar» Chalezina. Svaju nišu zajmajuć metalisty, panki, bardy. Narmalnaja kankurencyja, tolki nijak skansalidavacca hrupoŭki nia mohuć, navat ihnarujuć adna adnu.

Abjadnalnuju funkcyju vykonvaje chiba miascovaje «Našie radio», farmat jakoha nie padobny na mienskija FM-ctancyi. Na chvalach filijału rasiejskaj radyjostancyi možna pačuć pieśni ŭsich mahiloŭskich kamandaŭ. Tamu moładź z zadavalnieńniem padpiavaje «Avanhardškole» — kultavaj miascovaj hrupie, a pieršuju pieśniu «Hlukaŭ» pra «apadki, daždžy i pankaŭ» viedajuć usie.

«Hluki» efektna hladziacca na scenie, niahledziačy na minorny nastroj u pieśniach («Śviatła nia budzie!»), basist Raman viesialić narod va ŭžo narodnaj maniery «a-la Saša i Siroža». U svoj albom «Hluki» vyrašyli nie ŭklučać niekalkich svaich vostrych piesień — kab praciahvać narmalnaje isnavańnie i dalej. Kolišniaha «klubnaha» hita sa słovami «Dziakuj tabie, baćka, za toje, što ty jość, // Dziakuj tabie vialiki! // Ty taki zdarovy, ty taki łoś, // A my, tvaje dzieci, — dystrofiki!» muzyki vyrašyli navat nia hrać na kancertach. Vakalist Loša i aŭtar piesień Raman kažuć, što nia chočuć «ulapacca ŭ palityku». Roma kaža, što ściahi i lozunhi ich nie vabiać.

Biełaruskaja mova ŭ pieśniach — dušeŭnaje pamknieńnie. Chłopcy pa žyćci rasiejskamoŭnyja, ale jak sadziacca za napisańnie pieśni, dyk vychodzić pa-biełarusku. Enerhietyka ad ich zychodzić niejmaviernaja, a toje, što adbyvajecca ŭ zali na pieśniach «Chmaračosy», «Panki ŭ horadzie», «Śviatła nia budzie!», nie na kožnym kancercie «N.R.M.» zdarajecca. Mahiloŭ lubić «Hlukaŭ», pieścić ich i pavažaje. Hetaha jany damahlisia sami — niesupynnaj pracaj (pačali ŭ 1997 h.), kancertami i svajoj unikalnaściu. Apošniaja pieśnia kancertu — «Byvaj» — vybivaje ślazu zamiłavańnia: «Byvaj, moj rodny kraj! // Ty pieśni mnie śpiavaj! // Ja budu tut lažać u brudzie, // Žyvie ziamla maich baćkoŭ!»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0