Vilnia jak miesca pamiaci mnohich nacyj

21 – 22 maja u Vilni adbyŭsia mižnarodny navukovy sieminar “Vilnia jak miesca pamiaci mnohich nacyj”. Sieminar byŭ arhanizavany jak sumiesny prajekt Instytuta histaryčnych daśledavańniaŭ Biełarusi pry EHU (A.Smalančuk) i Instytuta historyi Litvy (A.Nikžentajcis).

Udzielniki sieminara analizavali praces “nacyjanalnaj pryvatyzacyi” Vilni narodami rehijonu ŭ 20 st. Navukoŭcy dyskutavali pa prablemach, jakija na praciahu ŭsiaho minułaha stahodździa stvarali “kropki napružańnia” ŭ Centralna-Uschodniaj Jeŭropie. U centry abmierkavańnia akazalisia nacyjanalnyja simvały horada i “znaki kultury” litoŭcaŭ, biełarusaŭ, palakaŭ, rasiejcaŭ, habrejaŭ dy inš., praź jakija i adbyvałasia “prysvajeńnie” Vilni narodami rehijonu. Pry hetym zakranalisia roznyja aśpiekty njnoŭšaha asensavańnia prablematyki pamiaci (Jaan i Aleida Asman, Morys Chalbvaks, Pjer Nara), abmiarkoŭvalisia kancepcyi šmatkulturnaści ŭ dačynieńni da horada, ŭzdymałasia pytańnie kulturnaha i kanfesijnaha pamiežža.

“Biełaruski bok” na sieminary pradstaŭlali Aleś Smalančuk ("Biełaruskija nacyjanalnyja simvały Vilni"), Zachar Šybieka i Siarhiej Chareŭski ("Vilnia ŭ historyi biełaruskaj kultury").

Litoŭskaja histaryjahrafija była pradstaŭlena vilenskimi daśledčykami Alvidasam Nikžentajcisam ("Nacyjanalny simvał horada"), Danhirasam Mačulisam i Rymantasam Miknysam ("Litoŭskija nacyjanalnyja simvały"), Jurhitaj Vierbickienie ("Habrejskaja Vilnia") i Alfredasam Bumblaŭskasam ("Jak padzialić Vilniu").

Polskija nacyjanalnyja simvały Vilni i “znaki polskaj kultury” horada byli praanalizavany ŭ refieratach Małhažaty Kaśnier (Varšava) i Danuty Biernatovič (Vilnia).

Aktyŭny ŭdzieł u pracy sieminara pryniali historyki ź Niamieččyny -- Pieter Haślinhier p Marburhu ("Paniaćcie šmatkulturnaści horada") i Alena Tempier ź Lajpcyhu ("Vilnia ŭ pracach niamieckich humanitaryjaŭ 1991-2008 hh."), a taksama David Fišman ź Ńju Jorku ("Habrejskija nacyjanalnyja simvały Vilni") i Michaił Dałbiłaŭ ź Pieciarburhu ("Vilnia ŭ impierskaj i rasiejskaj samaśviadomaści kanca XIX–pačatku XX st.").

U zaklučnaj dyskusii jaje ŭdzielniki padkreślili važnaść uźniataje prablemy i vykazali žadańnie praciahvać raspačatyja daśledavańni. Vidavočna, što jany buduć mieć miždyscyplinarny charaktar i vyjduć za miežy ŭłasna histaryčnaha daśledavańnia.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0