Łuisu było siem, kali siamja pierabrałasia z Salta (druhoha pa vieličyni horada Uruhvaja) u stalicu Montavidea pa lepšaje žyćcio. Ale z pracaj i hrašyma lepš nie stała: baćki časta svarylisia i raźvialisia ŭžo praz dva hady. Usie siamiora dziaciej — piaciora chłopčykaŭ i dźvie dziaŭčynki — zastalisia z mamaj.
Adzinaj radaściu Łuisa byŭ futboł. Doŭhuju vułačku, jakaja prachodzić za ich domam u rajonie La Comercial, jon ličyŭ polem mary: «Z adnaho boku było limonnaje dreva, jakoje pasadziła maja babula. Z druhoha — vysokija šeryja ścieny, kalučy drot i viežy miascovaj žanočaj turmy. Pamiž dziciačym domam, prylehłym da turmy, samoj turmoj i majsterniami pobač z našym domam była hrudkavataja pavierchnia, absypanaja žviram — tam my i hulali».
Baćki Łuisa amal nie sačyli za dziećmi. Mama starałasia choć niešta zarabić, padmiatajučy na čyhunačnym vakzale, a baćka mianiaŭ adnu drobnuju pracu za adnoj. «Baćki žyli paasobku, nas było šmat, niekatoryja pakidali siamju, mama pracavała ceły dzień, tata pracavaŭ, tamu ciažka pierajmać baćkoŭski dośvied: jak treba žyć, jak spravicca z chutkim staleńniem i jak dziejničać, kali ja dabjusia pośpiechu. Ja byŭ by ščaślivy, kali b u mianie była takaja razmova ŭ dziacinstvie».
Ale razmovy nie było. Zatoje ŭ 15 źjaviłasia jana — na dva hady maładziejšaja za jaho, z bahataj siamji i kazačna dobraja, byccam z paralelnaha śvietu. «U Safi ja zakachaŭsia ź pieršaha pozirku», — zaŭsiody z uśmieškaj kaža Suares.
Jana prymušała jaho vučycca. A jon pieražyvaŭ, što nie moža rabić padarunki
Safi nie biantežyła, što padčas znajomstva Łuis padpracoŭvaŭ prybiralščykam. Jany razhavarylisia na viečarynie ŭ ahulnych siabroŭ, i nieŭzabavie Suares pryznačyŭ joj spatkańnie ŭ handlovym centry.
Safi žyła ŭ Salimare (skaračeńnie ad słoŭ «sonca» i «mora») — prybiarežnym miastečku za 23 kiłamietry ad Montavidea. Łuis lubiŭ matacca da jaje ŭ hości, ale z hrašyma na darohu stała ŭźnikali prablemy. Prasić u bratoŭ i maci było biessensoŭna, časam dapamahała tolki starejšaja siastra Džavana. Kali admaŭlała i jana, Suares klančyŭ 40 piesa (ich chapała na aŭtobusny kvitok u abodva baki) u bosaŭ «Naśjonal»: «Ja prasiŭ hrošy ŭ adnaho z kiraŭnikoŭ kłuba Uiłsana Pieresa. Kali jaho nie było, sponsaram maich spatkańniaŭ stanaviŭsia druhi kiraŭnik — Chase Łuis Espazita. Pierad matčami vytrasaŭ nieaficyjnyja bonusy: «Zapłocicie mnie 20 piesa, kali ja zahaniu?». Hetaha chapała, kab dajechać, pra zvarotnuju darohu padumaju paźniej. Jak praviła, paśmiajaŭšysia, mnie davali hrošy».
Baćkoŭ Safi začaroŭvaŭ ramantyzm Łuisa, jany dzivilisia jaho znachodlivaści. Časam jon pavodziŭ siabie zanadta volna: moh z paroha panieścisia da chaładzilnika abo, bačačy nierazabranyja pakiety z kramy, pacikavicca, što smačnaha kupili jamu. «Na ščaście, jaje mama znachodziła mianie abajalnym. Kali maja dačka ŭ 13-hadovym uzroście pryviadzie 15-hadovaha chłopca, jaki nahadvaje vałacuhu ź biednaha rajona, ja nie budu ź im takim dobrym. Ale jaje baćki nie tolki pryniali mianie — bolš za toje, ja im padabaŭsia».
Časam Suares nie pryznavaŭsia, što jamu nie chapaje hrošaj na zvarotny šlach, dy jechaŭ dadomu aŭtastopam — i tady ranicaj jon ź ciažkaściu paśpiavaŭ na treniroŭki «Naśjonal». Padpracoŭki i sustrečy z Safi naohuł ledź nie pazbavili Łuisa futboła. U 14 hadoŭ jon zabiŭ 8 hałoŭ u 37 matčach i ledź nie vylecieŭ z kamandy — trenieraŭ «Naśjonal» dastali spaźnieńni i prahuły chłopca, jaki pa načach viesialiŭsia ź siabrami na dyskatekach.
Kłub ŭsio-taki daŭ Suaresu šaniec. Safi abierahała jaho ad hłupstvaŭ, kantralujučy pa telefonie, i navat prymušała vučycca. «Ja chadziŭ u škołu, ale na hetym maja ciaha da viedaŭ skančałasia. Ja byŭ žachlivym vučniem, naohuł nie paryŭsia. Safi pytałasia: «Čamu ty da hetaha času ŭ pačatkovym kłasie siaredniaj škoły?»
Suares dvojčy zastavaŭsia na druhi hod i, kab nahaniać prahramu, chadziŭ na viečarovyja zaniatki. «U śviecie Safi ty abaviazany vučycca. Jana dapamahała mnie z damaškami, uvieś čas paŭtarajučy: «Ty ž nie durań, ty prosta lanuješsia». Upieršyniu ŭ žyćci mianie niechta padtrymlivaŭ. Safi chacieła dapamahčy, pakazać, što žyćcio poŭnaje mahčymaściaŭ. Nie ŭsio ŭpirałasia ŭ futboł — jaho možna było sumiaščać z vučobaj. Jana nie prosta prasiła mianie ŭziacca za jaje — jana prymušała mianie vučycca. Mnie davodziłasia pakazvać joj svaju damašniuju rabotu, u jakoj jana vypraŭlała pamyłki. Ź joj ja adkryvaŭ dla siabie novy śviet, jaki adroźnivaŭsia ad taho, dzie pradajuć telefonnyja kartki, kab naźbirać hrošaj na darohu, i hulajuć načami napralot».
Łuis biaskonca pieražyvaŭ z-za dvuch rečaŭ: nieachajnaha vyhladu i niemahčymaści daryć Safi padarunki. Adnojčy jon prydumaŭ manieŭr, kab dastać choć niejkija hrošy. Ale płan nie spracavaŭ: «Ja vielmi chacieŭ zarablać, kab dazvalać sabie efiektnyja spatkańni. U «Naśjonal» futbalisty źbiralisia na stadyjonie, adkul na aŭtobusie razam 45 chvilin jechali na bazu. Kali ty žyŭ daloka, kłub apłačvaŭ tabie darohu. Ja chacieŭ prakrucić afioru, zajaviŭšy, što pierajechaŭ u inšy rajon, kab mnie vydzialali hrošy — na ich ja b moh jeździć da Safi i nazad. Heta byŭ idealny varyjant — kłub apłačvaŭ by mnie darohu, tamu ja moh adkłaści niejkuju sumu na padarunak. Ale truk nie prajšoŭ».
Jon irvaŭsia ŭ Jeŭropu, tamu što tudy pierajechała Safi
Da 16 hod Suares całkam zasiarodziŭsia na futbole, admoviŭsia ad raniejšych zachapleńniaŭ, ale raptam zdaryłasia niečakanaje. U 2002-m źbiadnieŭ bank, u jakim pracavaŭ baćka Safi. Jaho brat ź Ispanii prapanavaŭ pierabracca ŭ Barsiełonu, i nieŭzabavie siamja źbirała valizki.
Łuis byŭ pryhniečany. Jon užo hublaŭ siabroŭ, što zastalisia ŭ Salta, pieražyvaŭ razryŭ baćkoŭ i nie byŭ hatovy da jašče adnaho rasstańnia. «U mianie zabrali majo ŭsio. Mnie było 16, kali my raźvitvalisia, ja dumaŭ, što bolš nikoli jaje nie ŭbaču. Za dzień da adjezdu ŭ jaje doma sabralisia hości, i my ŭdvaich vybralisia na špacyr. Pamiataju, my stajali na prypynku, i ja skazaŭ joj: «Pavieryć nie mahu, što my bolš nie ŭbačymsia». U majoj siamji viedali, kaho ja znajšoŭ dla siabie ŭ asobie Safi, i mama caniła jaje siamju za ŭsio, što jany zrabili dla mianie, za toje, što jany nie dali skiravać z pravilnaha šlachu. Jany viedali, jak ja budu pakutavać».
Bačačy stres Safi pierad adjezdam, baćki paraili joj atrymać u Barsiełonie prafiesiju i viarnucca pracavać va Uruhvaj — nazad da Łuisa. Safi nikoli nie maryła stać cyrulnikam, ale vyrašyła, što heta samaja karotkaja daroha dadomu. Baćka byŭ niezadavoleny, ale padumaŭ, što dačka jašče źmienić płany.
U dzień adjezdu Safi Suares płakaŭ. «Jana dała mnie na raźvitańnie sšytak z tekstami piesień — ja zalivaŭsia ślaźmi, kali čytaŭ ich. Ja ličyŭ, što našym adnosinam pryjšoŭ kaniec. Jak ja moh dabracca z Uruhvaja ŭ Barsiełonu, kali ŭ mianie navat nie było hrošaj na darohu da Salimara? Praź miesiac jana nabrała mnie i pryznałasia, što joj vielmi drenna: «Kali ty nie pryjedzieš da kanca hoda, my bolš nie ŭbačymsia». Jana skazała, što ja pavinien prykłaści ŭsie namahańni, kab my sustrelisia».
U śniežni 2003-ha Łuis byŭ ščaślivy: jaho ahient apłaciŭ rejs da Barsiełony i nazad, a starejšy brat padkinuŭ 60 dalaraŭ na drobnyja vydatki. Tak Suares upieršyniu pakinuŭ Uruhvaj.
«Padarožža nie zaciahnułasia, ale ja narešcie zrazumieŭ, čaho chaču ad žyćcia i karjery. Ja chacieŭ hulać u Jeŭropie, kab być razam z Safi».
Jana vučyła jaho pravilna charčavacca
U 2005-m Suaresa pieraviali ŭ asnovu «Naśjonal», a praz hod u Mantavidea prylacieli supracoŭniki «Hraninhiena» — praŭda, im byŭ cikavy nie Łuis, a čylijski forvard ź inšaj kamandy. Ale hałandcy vysłuchali stolki dobraha pra 19-hadovaha Suaresa, što vyrašyli zirnuć i na jaho — u ich apošni volny dzień u «Naśjonal» jakraz byŭ matč. «My zmahalisia za tytuł, i ja vydaŭ najlepšuju hulniu ŭ siezonie, zabiŭ hoł. Ja paniaćcia nie mieŭ, što mianie prahladajuć, da taho ž ja nikoli nie čuŭ pra «Hraninhien». Ale chacia b razumieŭ, što heta bližej da Barsiełony, čym Mantavidea».
Padpisaŭšy kantrakt, jon pierš za ŭsio machnuŭ da Safi na vychodnyja i zrazumieŭ, što nie zmoža palacieć nazad adzin. Raźvitvajučysia ŭ aeraporcie, Suares nie vytrymaŭ:
— Palacieli sa mnoj. Prosta zaraz.
— Z hłuzdu źjechaŭ? Jak ja palaču? Mnie 16. U mianie navat kvitka niama. I što nakont taty?
— Palacieli. Ja kuplu bilet.
«Płanavałasia, što Safi prabudzie da nastupnaha tydnia, ale ŭ vyniku jana zastałasia nazaŭždy. Jana sadziłasia na samalot, nie majučy pry sabie ni sumak, ni adzieńnia. Praz tydzień jana viarnułasia ŭ Barsiełonu zabrać svaje rečy», — uspaminaŭ Łuis.
Biez Safi Suares moh i nie zatrymacca ŭ Jeŭropie. Na pieršuju treniroŭku «Hraninhien» jon zajaviŭsia z 5 lišnimi kiłahramami i raźjušyŭ treniera Rona Jansa: «Ty pavinien važyć 83! Lišnija kiło — i ŭ kamandzie ciabie nie budzie». Pakolki Łuis ničoha nie viedaŭ ab pravilnym charčavańni, za ŭsim sačyła Safi: jana tłumačyła, što pić kołu kožny dzień škodna, raspaviadała pra karyść vady i čytała lekcyi pra vuhlavody i kałoryi. «U nastupny raz šali pakazali 83,4 kh, i Ron daravaŭ mnie lišnija 400 hramaŭ».
Safi prajechała paŭtary tysiačy kiłamietraŭ z hrudnym dziciem, kab być bližej da Łuisa
Nieŭzabavie Suares pierabraŭsia ŭ «Ajaks», dzie pravioŭ raskošnyja čatyry hady: u 110 matčach jon zabiŭ 81 hoł i stanaviŭsia najlepšym bambardziram Eredevize. Adnosiny Suares i Safi taksama raźvivalisia burna. «My vydatna pravodzili čas. Žyli na bierazie voziera, było vielmi pryjemna. Naohuł, u Amsterdamie nievierahodna kłasna».
16 sakavika 2009 Łuis i Safi pažanilisia, a za dva miesiacy da naradžeńnia dački Delfiny Suares mačyŭ na čempijanacie śvietu ŭ PAR.
Kali ŭ žniŭni naradziłasia Delfina, Suares śpiecyjalna prylacieŭ na rody ŭ Ispaniju, prabyŭ tam niekalki dzion i viarnuŭsia da kamandy. Safi tak sumavała pa mužu, što ŭ adzin momant nie vytrymała, sieła ŭ mašynu i prymčałasia da jaho ŭ Amsterdam. Suares pierakazvaŭ ich dyjałoh:
— Z hłuzdu źjechała? 24 hadziny hadziny za rulom. Z hrudnym dziciem.
— Ty tam adzin, my chočam być z taboj i tamu vyjazdžajem.
Ščaście ŭ Barsiełonie
Padtrymka Safi była važnaja Łuisu i ŭ «Livierpuli». Paśla tranśfieru za 26,5 miljona jeŭra Suares čakaŭ hučnaj prezientacyi i vialikaj pres-kanfierencyi. Ale ŭsio prajšło ściplej: «Na maju prezientacyju nichto nie pryjšoŭ. Ja dumaŭ, što na «Enfiłdzie» źbiarecca vielizarnaja publika, ja nadzienu čyrvonuju formu i budu efiektna nabivać miač u centry pola. Ale pieražyvać nie varta było: tolki para pytańniaŭ, na jakija my adkazvali razam z Endzi Kerał».
U pieršym ža siezonie Łuisa abvinavacili ŭ rasiźmie (znakamitaje Negro, kinutaje Patrysu Eŭra) i dyskvalifikavali na 8 matčaŭ. U 2013-m razhareŭsia inšy skandał: anhielskija miedyja apublikavali fatahrafiju Suares z kalaskaj, napoŭnienaj blašankami piva. «Padniali šum, typu ja zabaŭlajusia na poŭnuju katušku, ale heta nie tak. Maja siamja tady prylacieła z Uruhvaja, siamja Safi — z Barsiełony, u hości da nas pryjšli Pilipie Kaucińjo i Łukas Lejva sa svaimi siemjami. U nas doma było šmat narodu, prykładna 40 čałaviek».
Suaresu mnohaje prabačali z-za nievierahodnaj vynikovaści. Za paru miesiacaŭ da taho, jak jon staŭ samym vysokaapłatnym hulcom kłuba, Brendan Rodžers padzialiŭsia na pres-kanfierencyi: «Učora Łuis u druhi raz staŭ baćkam. Jon šalona zadavoleny i adčuvaje siabie na viaršyni śvietu». Safi naradziła chłopčyka, jakoha nazvali Biendžaminam. Nieŭzabavie Suares źjaviŭsia na poli «Enfiłd», trymajučy syna na rukach. U toj dzień «Livierpul» abyhraŭ «Krystał Pełas» 3:1, a Łuis zabiŭ pieršy hoł.
***
U lipieni 2014 spraŭdziłasia mara Safi: jany z Łuisam pierajechali ŭ Barsiełonu. Pa joj tam nievynosna sumavali baćki, a hałoŭnaja kamanda Katałonii jakraz čakała novuju zorku.
Zaraz Suares praciahvaje štampavać hały (naprykład, u studzieni jon chutčej za ŭsich u historyi kłuba zabiŭ sotniu), a Safi z žonkaj Miesi Antaneli zajmajecca abutkovaj kramaj Sarkany, jakuju jany razam adkryli ŭ mai 2017-ha.
Łuis upeŭnieny: «Safi kachała mianie jašče tady, kali ŭ mianie nie było ničoha. Jana praktyčna vyratavała mianie — ad samoha siabie».
Zabiŭšy pieramožny hoł Saudaŭskaj Aravii (jaki vyvieŭ Uruhvaj u płej-of ČS), Łuis zasunuŭ miač pad futbołku. Akazvajecca, chutka ŭ ich z Safi budzie treciaje dzicia.
Kali sočycie za čempijanatam śvietu pa futbole, raim vam zrabić staŭku ŭ Bukmiekierskaj kantory Marafon!
Ciapier čytajuć
Cichanoŭskaja i Zialenski ŭpieršyniu praviali sustreču. Zialenski zaprasiŭ Śviatłanu ŭ Kijeŭ8
Kamientary