Nie zusim spačatku zrazumieła, što chavajecca pad hetymi dvuma słovami na vokładcy. Vyśvietlajecca, što heta zbornik piesień kampazitara(?) i paeta(?) — Śviatasłava Paźniaka dy Natalli Ładyhinaj adpaviedna.
Na paru jany pracujuć na ŭmacavańnie stereatypu pra biełaruskuju papularnuju muzyku, jak źjavy čysta pravincyjnaj. Čyściutkimi i pastaŭlenymi hałasami piajuć kłony zorak rasijskaha MuzTV — Volha Vronskaja, Viera Karetnikava, jašče niejkija nieviadomyja ludzi, taksama jość Barabanščykava z Hrybalovaj i trochi Uchcinskaha.
Imiannyja składanki ŭ nas dazvalajuć sabie vydać chiba takija kampazitary‑miehamonstry, jak Łučanok ci nieabyjakija piesieńniki, jak Niaklajeŭ. U suviazi z hetym niezrazumieła, ź jakoj metaj spadarstva Paźniak i Ładyhina vydali dysk?
Dla siabie? Dyk navošta tady było najmać supiermuzykaŭ Ancišyna i Lutaha i rabić taki nakład? Dla epatažu? Zanadta surova u paraŭnańni z «Raźbitym sercam pacana» ci «Biełaj strakazoj lubovi». Dziela realnaha pośpiechu? Tut užo treba pra paeziju: «na sierdcie skvierno, nie zvonit tielefon…no viesna v mikrofon pojot i vsio chorošieje povtoriajetsia». Budziem spadziavacca, što paŭtaracca budzie sapraŭdy tolki charošaje.
Pamierła palitźniavolenaja Alena Pankova. Paŭhoda nazad jaje asudzili za ŭdzieł u pratestach7
Kamientary