Siarhiej Chomič: Biełarusy, idzicie da Boha

Minskaja carkva «Błahadać» Chryścijan Viery Jevanhielskaj adznačaje svajo 25-hodździe. Episkap Abjadnanaj Carkvy CHVIE ŭ Biełarusi Siarhiej Siarhiejevič Chomič pahutaryŭ z karespandentam NN pra apošnija 25 hod i nadzionnyja prablemy carkvy.

Naša Niva: Kolki viernikaŭ u Minskaj carkvie «Błahadać»?

Siarhiej Chomič: U Minskaj carkvie 3950 viernikaŭ, a ŭvohule ŭ Biełarusi 482 zarehistravanyja carkvy i kala 150 hrup, jakija jašče nie prajšli rehistracyju.

NN: I jak žyviecca ŭ 2009 hodzie carkvie, jakaja pačynała svoj šlach u 1984 hodzie?

SCH: Usio paznajecca ŭ paraŭnańni. Vy dumajecie, čamu carkva ŭźnikła 25 hadoŭ tamu, kali isnavali ŭžo inšyja biełaruskija cerkvy, jakija ŭ hetym hodzie adznačyli i 80 i 85-hodździe? U Minsku taksama byli ŭžo ludzi, jakija ličyli siabie chryścijanami viery jevanhielskaj. Minskaja carkva mieła svoj budynak. U 1984 hodzie ŭłady zakryli malitoŭny dom i pazbavili nas rehistracyi za parušeńnie zakanadaŭstva ab relihijnych kultach. Parušeńnie było ŭ tym, što ŭ propaviedziach udzielničali zamiežnyja hości (heta i siońnia prablema), a taksama prysutničali dzieci. Zakanadaŭstva i toje i druhoje zabaraniała.

NN: Jakim čynam vy źbiralisia ŭ tyja časy?

SCH: Dva hady my pravodzili słužeńni ŭ padpolli: u pryvatnych damach, byvała, u lesie. Hrupa ludziej pahadziłasia z umovami zakona i ich zarehistravali. Astatnija chacieli padparadkoŭvacca tolki zakonu Božamu, a nie śvieckamu. Takim čynam sfarmavałasia druhaja minskaja carkva. Heta nie samaja pryjemnaja karcina ŭźniknieńnia, adnak 1984 hod staŭ punktam adliku. Ciažka paraŭnoŭvać toj čas, kali my nie mieli ničoha, ź siońniašnimi spravami. My źbiralisia ŭ žyłych damach. Tady jašče nie było katedžaŭ, jak siońnia. Ujavicie ŭ maleńkaj, amal viaskovaj, chacie źbirałasia 200-300 čałaviek. Adzin ź vierujučych raskazvaŭ, što jon nie moh uźniać ruki, kab vycierci pot ź iłba. Pakoi byli bitkom nabity. Siońnia našaja carkva maje ŭłasny budynak, nichto nie pieraškadžaje nam malicca ci prapaviedavać słova božaje. Usie paznajecca ŭ paraŭnańni.

Ale zaŭsiody chočacca bolšaha. Jość siońnia składanaści z rehistracyjaj hramadaŭ. Patrebna mieć jurydyčny adras i 20 prychilnikaŭ viery. Adnak adkul voźmucca hetyja 20 čałaviek, kali prapaviedniku nielha prapaviedavać im Słova Božaje biez rehistracyi. Zakonam zabaroniena. Adkul źjaviacca vierujučyja biez prapaviednika tam, dzie kazali, što Boha niama? Jość vialikija prablemy z budaŭnictvam kultavych budynkaŭ.

NN: Vy majecie na ŭvazie novyja cerkvy?

SCH: Tak. U nas amal niama mahčymaści budavać malitoŭnyja damy ŭ rajonnych centrach. Ułady admaŭlajucca vydzialać ziamlu. Što datyčycca niepasredna Minska, nam pašancavała, taki dom užo jość. Adzinaje, što biantežyć našyja ŭłady, — heta pryjezd zamiežnych prapaviednikaŭ.

NN: Prablema atrymać dazvoł na pryjezd?

SCH: Kožny vypadak treba ŭzhadniać. Ja nie maju prava zaprasić znajomaha pastara biez dazvołu ŭpaŭnavažanaha. Jany, u svaju čarhu, mohuć dać dazvoł na pryjezd, a mohuć i nie dać. Ułasna, mianie heta aburaje. Ni ŭ adnoj krainie śvietu takoha niama, kab mianie zaprasili i pytalisia, pra što ja budu tam havaryć. U Biełarusi mianie zapytvajuć, pra što budzie havaryć zamiežny hość. Dajcie im temu, ledźvie nie razdrukavany tekst u poŭnym abjomie. Heta niemahčyma. My padčas propaviedziaŭ nie čytajem, my havorym. Čałaviek moža adyści ad napisanaha tekstu. Mnie navat soramna prasić zamiežnych haściej dać takija rečy, niby ja nie daviaraju znajomamu mnie pastaru. Hety momant našaha zakanadaŭstva nas mocna zasmučaje. My ličym jaho niapravilnym, niedemakratyčnym i niekanstytucyjnym.

NN: U vas byvajuć propaviedzi ci sustrečy na biełaruskaj movie?

SCH: Tak, raniej u nas rehularna pravodzilisia takija sustrečy, raz na tydzień. Soramna kazać, ale hetaja sprava nie vielmi dobra pajšła. Nie vielmi chacieli ludzi prychodzić na biełaruskamoŭnyja propaviedzi. Ciapier my robim źmiešanyja słužeńni pa piatnicach. Tam jość propaviedzi i śpievy pa-biełarusku i pa-rasiejsku. Takim čynam, rasiejskamoŭnyja atrymoŭvajuć duchoŭny pažytak, ale i na biełaruskuju movu nie zabyvajucca.

NN: Pa-biełarusku prapavieduje tolki adzin pastar ci mnohija mohuć heta rabić?

SCH: U tym i sprava. Lohka prapaviedavać pa-biełarusku nie ŭsie mohuć. Tolki niekalki čałaviek rabili heta raniej i siońnia praciahvajuć. U piatnicu jany jakraz majuć takoje akienca biełaruskaj movy.

NN: Moža, Vy štości važnaje chočacie skazać našym čytačam?

SCH: Ja nie dumaju, što heta pravilna, kali my kličam pad svaje ściahi. Ja chaču skazać: biełarusy, idzicie da Boha. Nie važna, dzie vy jaho znojdziecie, u jakim chramie. Ja chaču pryzvać usich, kab jany ŭbačyli zaŭtrašni dzień tolki z Boham. Heta značyć, vy budziecie žyć nie tolki nastupnyja 20-30 hadoŭ, ale i 100 i 200. My viečnyja.

NN: Dziakujem za razmovu. I jašče raz Vas vinšujem z 25-hodździem.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0