Z prychodam chaładoŭ mnohija ŭładalniki starajucca ŭciaplić svaich hadavancaŭ pierad vyhułam. Ale ci sapraŭdy sabakam patrebna dadatkovaje adzieńnie? Vydańnie The Washington Post źviarnułasia pa adkaz da śpiecyjalista.
Svaimi paradami pa dohladzie hadavancaŭ u zimovy pieryjad padzialiłasia śpiecyjalist pa ŭnutranych chvarobach sabak i katoŭ z Univiersiteta Miniesoty (ZŠA) Lindsi Mierkiel.
Kamu choład nie strašny, a kamu patrebna abarona?
Pavodle słoŭ ekśpierta, aktyŭnyja sabaki siarednich i bujnych pamieraŭ z hustoj poŭściu zvyčajna nie majuć patreby ŭ dadatkovym adzieńni, kali jany nie znachodziacca na marozie daŭžej za paŭhadziny. Adnak situacyja źmianiajecca, kali havorka idzie pra maleńkich sabak abo pradstaŭnikoŭ parod z karotkaj poŭściu. Naprykład, uipiety (nievialikija anhlijskija barzyja) mohuć pačać dryžać ad choładu ŭžo pry tempieratury +15°C. Kali ž słupok termomietra apuskajecca nižej za nul, abarona moža spatrebicca luboj nievialikaj abo małaruchomaj žyviole.
Hałoŭnyja prykmiety taho, što vaš sabaka źmierz — heta dryžyki, pastukvańnie zubami, sproby skrucicca ŭ kłubok abo žadańnie schavacca pad koŭdru. Jak adznačaje śpiecyjalist, kali žyvioła dryžyć niekalki hadzin zapar, jana stračvaje zdolnaść sahravacca samastojna z-za stomy, što moža pryvieści da hipatermii.
Jak lepš za ŭsio sahreć sabaku?
Mnohija ŭładalniki pamyłkova ličać, što vaŭniany śvitar — najlepšaje vyjście. Nasamreč sabaki stračvajuć ciapło ŭ asnoŭnym praz paduški łap i aholenuju častku žyvata. Zakrytaja śpina mała dapamahaje ŭ sapraŭdny maroz. Bolš za toje, u vilhotnaje nadvorje zvyčajnaje adzieńnie z tkaniny moža navat naškodzić: jano ŭbiraje vilhać i nie dazvalaje sabaku efiektyŭna atrasacca, što tolki paskaraje achaładžeńnie arhanizma.
«Kali vaša meta — sahreć sabaku, vybirajcie vodaniepranikalnuju kurtku, jakaja zakryvaje žyvot», — raić Lindsi Mierkiel.
Łapy — hałoŭny pryjarytet
Kali vy surjozna zaniepakojeny kamfortam hadavanca, Mierkiel rekamienduje nabyć śpiecyjalnyja vodaniepranikalnyja bociki.
Dla tych sabak, jakija kateharyčna admaŭlajucca nasić abutak, śpiecyjalist prapanuje skarystacca vopytam pahonščykaŭ sabačych zaprežak — nacirać łapy śpiecyjalnym voskam ci balzamam. Heta stvaraje vodaniepranikalny barjer, jaki praduchilaje abmaražeńnie, nie daje łapam prylipać da lodu.
Vosk i boty taksama nie dapuskajuć papadańnia na łapy soli i piasku, jakimi pasypajuć vulicy. Sol moža vyklikać suchaść, raskoliny i razdražnieńnie padušačak.
Kali pad rukoj niama śpiecyjalnaha vosku, moža dapamahčy navat zvyčajny vazielin.
Što rabić, kali chočacca adzieć hadavanca?
Kali na vulicy sucha, a vy prosta chočacie paciešyć siabie i ludziej, niama ničoha drennaha ŭ tym, kab apranuć sabaku ŭ modnuju kurtku ci navat šapku. Siońnia isnujuć madeli na luby hust: ad funkcyjanalnych kamizelek z kišeniami dla pavadkoŭ i miačykaŭ da kamuflažnych broniekamizelek dla słužbovych sabak.
Hałoŭnaje — pamiatać, što kamfort žyvioły važniejšy za pryhažość. Kali sabaka adčuvaje siabie niaŭtulna ŭ adzieńni, lepš abmiežavacca masažam łap z vykarystańniem achoŭnaha vosku pierad vychadam na vulicu.
Ciapier čytajuć
Mer Minska chacieŭ sabie pasadu va ŭradzie, ale Łukašenka nie puściŭ2
Kamientary