Na Zasłaŭskim zamku sprabujuć raskryć tajamnicu padziemnaha chodu
Na terytoryi Zasłaŭskaha zamka pačalisia vialikija archieałahičnyja raskopki. Adna z zajaŭlenych metaŭ — vyvučyć zahadkavy padziemny chod, jaki byŭ znojdzieny jašče ŭ 1970-ch hadach, ale da hetaha času nie daśledavany, paviedamlaje telekanał STB.
Hety chod upieršyniu vyjaviŭ jašče ŭ savieckija časy archieołah Hieorhij Štychaŭ. Tady jaho častkova rasčyścili: šyrynia chodu składaje kala 80 santymietraŭ, vyšynia — kala 1 mietra 20 santymietraŭ. Adnak adna sa ścien była paškodžanaja, tamu dalejšyja daśledavańni prypynili.
Ciapier kamanda archieołahaŭ, vałancioraŭ i studentaŭ imkniecca vyśvietlić, jakoje było pryznačeńnie hetaha padziemnaha chodu. Jak patłumačyŭ Ivan Śpiryn, staršy navukovy supracoŭnik Instytuta historyi NAN Biełarusi, chod moža być jak padziemnym kalidoram, tak i drenažnaj sistemaj abo sakretnym łazam.
Daśledavańni prachodziać na zachodniaj častcy zamka — kala zamkavaj bramy XVI stahodździa, praź jakuju raniej u jaho ŭvachodzili kniaskija družyny i kupieckija karavany. Płanujecca zaviaršyć pracu da kanca červienia, ale terminy mohuć zrušycca z-za nadvorja ci znachodak.
Kali ŭdasca dakładna vyznačyć pryznačeńnie padziemnaha chodu i ŭmovy dazvolać, hety abjekt moža stać adkrytym dla naviedvalnikaŭ.
Zasłaŭski zamak byŭ pabudavany ŭ XVI stahodździ. Ciapier na jaho miescy zachavalisia Spasa-Praabraženskaja carkva, ruiny zamkavaj bramy, vały i ravy.
Archieołahi pačali raskopki na Zasłaŭskim zamku. U płanach — vyjavić vialikuju bramu
Adnavilisia raskopki na Miency, cikavaja znachodka ŭžo ŭ pieršy dzień
Pamiatajecie staražytny šlem z Babrujska, jaki Marzaluk abviaściŭ šlemam syna Rahniedy? Voś što pra jaho daviedalisia navukoŭcy
Staŭ viadomy sapraŭdny hod zasnavańnia Mienska. Adkryćcio było vostrasiužetnym navukovym detektyvam
Ciapier čytajuć
«Tok» ź Sieviaryncam: pra znajomstva ź Cichanoŭskim, prychod Kaleśnikavaj, staŭleńnie da Babaryki i pretenzii Zianona Paźniaka4
Kamientary
To jesť Litva i Ruś narody, a słova cetera pierievoditsia dosłovno kak "ostalnyje" . To jesť ostalnyje narody . I vot na samoj piečatkie narisovany hierby ostalnych narodov.Trakajskoho kniažiestva(Aukšajtii)i Žamajtii.Čto označajet, čto Litva,Aukšajty i Žamajty raznyje narody.
Vot izobražienija piečatki https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D1%96%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%82#/media/%D0%A4%D0%B0%D0%B9%D0%BB:Witold_Duke_of_Lithuania_seal.PNG
Tak žie na to,čto VKŁ osnovał druhoj etnos(nie aukšajtskij)ukazyvajet nazvanije Stolicy VKŁ Vilniusa/Vilni/Vilno ono proizošło ot hidronima Vilija, no aukšajty nazyvajut etu rieku Niaris. Čto priamo ukazyvajet, čto nie Aukšajty osnovali VKŁ.
Iźviestno, čto mieždu Viljusom(Vklučitielno)i Mienskom žili bałty https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=1W2S7hYbjbQ Eto dokazyvajet archieołohija i imienno oni osnovali VKŁ,a potom aśsimilirovaliś v Aukšajtov-Lijetuviesov i Rusinov-Litvinov.
Takim obrazom možno utvierždať čto biełorusy-litviny takaja žie titulnaja nacija VKŁ kak i aukšajty-lijetuviesy.
p.s
Novohrudok był stoliciej VKŁ pri Vojšiekie i Švarnie.
Hrodno i Varšava byli faktičieskimi stolicami Rieči Paspalitoj,v to vriemia kak juridičieskimi stolicami byli Krakov i Vilnia.
Hosudarstviennyj jazyk VKŁ był śmieś starobiełorusskoho jazyka i cierkovnosłavianskoho biełorusskoho izvoda. To jesť śmieśju razhovornoho i duchovnoho jazyka biełorusov. Poetomu jeho vierno nazyvať starobiełorusskij piśmiennyj jazyk.
V 1969 starobiełorusskij piśmiennyj jazyk pieriestał byť hosudarstviennym v VKŁ,stał polskij,no ni lituvisko-aukšajtskij,čto ustanavlivało paritiet mieždu našimi etnosami , poskolku VKŁ było niezavisimym ot Polši kniažiestvom, potomu, čto Rieċ Paspalitaja konfiedierativnoje hosudarstvo.
VKŁ było niezavisimym kniažiestvom poskolku suŝiestvovało pravo librium vieto i luboj litvin moh zabłokirovať riešienijem obŝaja sojma v kotorom byli prieimuŝiestvienno polaki.