Usich ich vyvieźli mašynami z Akreścina i vykinuli ŭ horadzie.
Siońnia, 21 maja, ź izalatara na Akreścina vypuścili aktyvistaŭ hramadskaj kampanii «Havary praŭdu» Siarhiej Vaźniaka i Andreja Dźmitryjeva, a taksama lidera kampanii Uładzimira Niaklajeva. Usie jany byli zatrymanyja ŭ aŭtorak, 18 maja paśla pieratrusu ŭ minskim ofisie «Havary praŭdu».
Usich ich vyvieźli mašynami z Akreścina, dzie taksama sabralisia kalehi i žurnalisty.
Siarhieja Vaźniaka (hałoŭny redaktar haziety «Tovariŝ») davieźli da Červienskaha rynka i vysadzili. Jon na taksi dajechaŭ da Leninskaha RUUSa. Uładzimra Niaklajeva vysadzili ŭ centry horada. Jon taksama dabraŭsia na taksi da Leninskaha RUUSa.
Kala budynka Leninskaha RUUS sabralisia kala 30 čałaviek: amal usio kiraŭnicitva partyi «Spraviadlivy śviet» (Siarhiej Kalakin, Valery Uchnaloŭ dy inš.) — jany sustrakajuć Siarhieja Vaźniaka,
pradstaŭniki Biełaruskaj asacyjacyi žurnalistaŭ, sacyjołah Andrej Vaardamacki, palitołah i vydaviec Alaksandr Fiaduta, piśmieńniki Hienadź Buraŭkin, Leanid Drańko‑Majsiuk, fiłosaf Valancin Akudovič, hramadski dziejač Alaksandr Buchvostaŭ.
Siarhiej Vaźniak paviedamiŭ, što ich abvinavačvali za sprobu druku ŭlotak «Havary praŭdu» ŭ adnoj ź minskich drukarniaŭ. Ulotki, praŭda, nie byli nadrukavanyja.
Žurnalist taksama paskardziŭsia na kiepskaje staŭleńnie kanvairaŭ — jaho pieravozili vyklučna ŭ kajdankach i źmiaścili ŭ kamieru z kryminalnikami, što «mieli pa try‑čatyry chodki».
Praŭda, staŭleńnie sukamiernikaŭ i administracyi izalatara było da jaho stanoŭčaje.
«Najbolšaja pakuta — słuchać z ranicy da viečara Biełaruskaje radyjo», ‑‑ skazaŭ Siarhiej Vaźniak.
Uładzimir Niaklajeŭ skazaŭ žurnalistam:
«Ja dumaŭ, što vyjdu praz try hady, a vyjšaŭ praz try dni».
Sp. Niaklajeŭ zaznačyŭ, što ŭsie jany pa-raniejšamu znachodziacca padazravanymi pa spravie pavodie art. 250, ale padpiski ab niavyjeździe ź ich nie brali.
Piśmieńnik mocna dziakavaŭ svajoj žoncy Volzie. «Praź jejnyja katlety ja mieŭ vialiki aŭtarytet u kamiery», - skazaŭ jon.
Niaklajeŭ zaŭvažyŭ, što zatrymańnie nie adbiła achvoty i najdalej zajmacca hramadskaj dziejnaściu.
«My viedali, što rana ci pozna suprać nas buduć užytyja represii, ale nie dumali, što tak chutka»
Piśmieńnik i hramadski dziejač zaznačyŭ, što patrebny čas, kab adnavić dziejnaść minskaha ofisa i rehijanalnych struktur.
«Zapuskajcie dalej saluty, a ja vykliču milicyju». Biełarusy spračajucca pra zabaronu na fiejervierki2
Kamientary