11 hadzin štotydzień. Navukoŭcy adkryli jašče adzin sakret doŭhažycharoŭ

Siońnia čałaviectva žyvie daŭžej, čym kali-niebudź: siaredniaja praciahłaść žyćcia ŭ śviecie dasiahnuła 73,5 hoda. Adnak doŭhaje žyćcio nie zaŭsiody aznačaje žyćcio zdarovaje. Tamu sučasnyja navukoŭcy imknucca razhadać tajamnicu nie prosta daŭhalećcia, a mienavita zachavańnia vysokaj jakaści žyćcia i dobraha samaadčuvańnia ŭ hłybokaj staraści.

Kab znajści adkazy, daśledčyki z Univiersiteta Kaljary (Italija) źviarnulisia da vopytu doŭhažycharoŭ «błakitnaj zony» ŭ Sardzinii — rehijona na hetym mižziemnamorskim vostravie, dzie ludzi žyvuć značna daŭžej, čym u astatnich častkach krainy i Jeŭropy.

«Błakitnyja zony» — heta hieahrafična izalavanyja areały, takija jak centralna-ŭschodniaja Sardzinija (Italija), Akinava (Japonija), Ikaryja (Hrecyja) i Nikoja (Kosta-Ryka). Usie jany charaktaryzujucca vyklučnym daŭhalećciem miascovych žycharoŭ i ich vysokim uzroŭniem psichałahičnaha dabrabytu.

Kab atrymać aficyjny status «błakitnaj zony», terytoryja pavinna mieć vyrazna akreślenyja miežy i demanstravać niezvyčajna vysokuju kancentracyju ludziej va ŭzroście ad 90 hadoŭ na praciahu apošnich 150 hadoŭ. Akramia taho, hetyja fakty pavinny być paćvierdžany archiŭnymi zapisami ab naradžeńni i śmierci.

Papiarednija navukovyja pracy pakazvali, što sakret miascovych žycharoŭ abumoŭleny sukupnaściu hienietyčnych, ekałahičnych, dyjetyčnych, sacyjakulturnych i psichałahičnych faktaraŭ.

«Błakitnaja zona» na Sardzinii achoplivaje šeść viosak u histaryčnym rehijonie Aljastra ŭ centralna-uschodniaj častcy vostrava. Siarod ludziej, jakija naradzilisia pamiž 1880 i 1900 hadami, dola stohadovych tut była prykładna ŭ piać razoŭ vyšejšaja, čym u siarednim pa Jeŭropie, i ŭtraja vyšejšaja, čym u astatniaj častcy Sardzinii. Pry hetym u adroźnieńnie ad bolšaści krain śvietu, dzie da sta hadoŭ čaściej dažyvajuć žančyny, u hetym rehijonie kolkaść mužčyn i žančyn siarod doŭhažycharoŭ prykładna adnolkavaja.

U čym sakret sardzinskich doŭhažycharoŭ?

Novaje daśledavańnie, apublikavanaje ŭ časopisie International Journal of Applied Positive Psychology, paraŭnała žyćcio pažyłych ludziej z «błakitnaj zony» z žycharami susiedniaj sielskaj miascovaści. Udzielniki adkazvali na pytańni pra svoj ład žyćcia, demahrafičnyja danyja, subjektyŭnaje ŭsprymańnie jakaści žyćcia, a taksama prachodzili kahnityŭnyja testy.

Vyśvietliłasia, što ŭ «błakitnaj zonie» stałyja ludzi zastajucca ŭciahnutymi ŭ žyćcio svajoj supolnaści, rehularna zajmajucca spravami, jakija patrabujuć razumovaj aktyŭnaści i znosin ź inšymi, a taksama zachoŭvajuć adčuvańnie, što ich žyćcio maje sens. Mienavita hetyja rysy aŭtary pracy nazyvajuć «klučavymi elemientami paśpiachovaha stareńnia».

Daśledčyki zaŭvažyli, što žychary hetaj zony demanstrujuć vysoki ŭzrovień cikaŭnaści i adkrytaści da novych idej. Akramia taho, jany lepš razumiejuć ułasnyja emocyi i ŭmiejuć imi dzialicca.

Jašče adna prykmietnaja roźnica — kolkaść času, jaki ludzi pryśviačajuć zaniatkam, što padtrymlivajuć fizičnuju i razumovuju aktyŭnaść. U siarednim žychary «błakitnaj zony» addavali takim zaniatkam 11,3 hadziny na tydzień, tady jak ich ravieśniki ź inšych rajonaŭ — 6,8 hadziny.

Navukoŭcy taksama adznačyli mudry padychod miascovych doŭhažycharoŭ: zamiest taho, kab imknucca zajmacca ŭsim zapar, jany vybirajuć zaniatki, jakija im usio jašče pa siłach i prynosiać zadavalnieńnie. Siarod ich — sadoŭnictva, prahułki i sustrečy ŭ hramadskich centrach.

Jak pakazała apytańnie, pažyłyja žychary «błakitnaj zony» padtrymlivajuć tryvałyja suviazi ź ludźmi ŭ svajoj supolnaści i adznačajuć bolšuju zadavolenaść adnosinami jak z rodnymi, tak i ź inšymi ludźmi. Jany taksama lepš spraŭlajucca sa štodzionnymi prablemami i majuć bolš vysoki ŭzrovień emacyjanalnaj kampietentnaści.

Takim čynam, jak adznačajuć aŭtary daśledavańnia, aktyŭnaje sacyjalnaje žyćcio i ŭmieńnie efiektyŭna spraŭlacca sa stresam źjaŭlajucca najvažniejšymi składnikami, jakija dazvalajuć ludziam u hetych unikalnych supolnaściach stareć pryhoža i hodna.

• 21
• 0
• 0
• 0
• 0
• 1
• 0
• 4