Dziesiać sposabaŭ raźjušyć mužčynu

Čaho nie pavinna rabić žančyna, kab nie pieratvarać adnosiny z kachańnia ŭ nianaviść?

1. Chopić čytać biez usiakaj na toje pryčyny elektronnuju poštu mužčyny čaściej, čym heta robić jon sam. Chopić «manitoryć» smski, telefonnyja vykliki i zapisnuju knižku. Biezumoŭna, kali mužčyna daje padstavu dla reŭnaści (maje znosiny sa svaimi byłymi, biez kanca krucić šyjaj ŭ metach suzirańnia navakolnych mini-spadnic), to paru razoŭ heta varta zrabić.

Ale nie ŭsie mužčyny takija i narmalnaha, jaki nie hublaje čas na pachody «naleva», padobnyja pastajannyja «daśledavańni» prosta raźjušvajuć. U luboha čałavieka pavinien być svoj zacišny kutok. Heta daje jamu pačućcio kamfortu. Kali ŭ jaho adbirajuć hety apošni kutok, to jon, u rešcie rešt, navat pry ŭsioj nierašučaści pazbaŭlajecca ad pryčyny dyskamfortu.

2. Nie treba telefanavać kožnyja paŭhadziny z patrabavańniem «Raskažy mnie što-niebudź, pazabaŭlaj mianie». Nie rabicie ź jaho źviera — padčas pracy heta realna vielmi mocna vyvodzić z raŭnavahi. Anałahična vyvodziać ź siabie nastupnyja pytańni: «A čamu ty tak doŭha jedzieš?» Navošta pytacca, kali varyjanty adkazu vidavočnyja: «Staju ŭ korku», «Nie paśpiavaju z pracaj», «Koła prabita», «Ja jašče zaniaty i nie vyjechaŭ». Albo «A kudy ty ciapier jedzieš?» Pytańnie, jakoje lubimyja žančyny zadajuć pa telefonie ŭ 8–9 ranicy.

4. Kali vy žyviacie ŭ hramadzianskim šlubie ci ŭžo abmianialisia piarścionkami, nie treba nikoli leźci da mužčyny ŭ kašalok i tym bolš patrabavać kab «usie hrošy pavinny być u žančyny».

5. I ŭžo zusim pamyłkova šukać «zanačku» u haražy abo ŭ siejfie.

6. Nakont siejfa — asobnaja hutarka. Heta tabu. Zabaronienaja zona. Jak znak «cehła» na darozie. Pryčym «cehła» u sto razoŭ bolšaja, čym elektronnaja pošta, «mabilnik», kampjutar, a taksama «aśka» razam uziatyja.

Heta miesca dla zachoŭvańnia zarehistravanaj zbroi, jaho svabodnych finansavych srodkaŭ, jaho dakumientaŭ, u jakija sunuć nos absalutna nie abaviazkova, a taksama (zredku) fatahrafij, listoŭ i inšaha ad byłych kachańniaŭ vašaha mužčyny.

7. Nie varta dumać, što žančyna razumniejšaja za mužčynu, tym bolš va ŭsim. I nikoli ni pry jakich abstavinach nie varta kamandavać mužčynam. Jon zdolny vytrymać tydzień, miesiac, hod, ale kali mužčyna zbuntujecca — vam užo dakładna nie być razam.

8. Kali žančyna ŭparta ličyć, što maje racyju, nie varta pačynać isteryku. A kali ŭsio ž jana pačałasia i nie dapamahło — nie treba kidacca ŭ płač i rydańni. Hetym chitrykam šmat stahodździaŭ i ŭ XXI-ym jany ŭžo nie pracujuć. U lepšym vypadku možna pačuć frazu «Sa mnoj takoje nie prakatvaje, rodnaja, nie na taho narvałasia».

Iścina naradžajecca ŭ sprečcy. Ale ŭ spakojnaj, pamiarkoŭnaj sprečcy. Hałašeńnie, kryki i ślozy pryvodziać zvyčajna da adkazu «u mianie sabaka taksama ŭmieje vyć».

9. Ciešča čałaviek, niesumnienna, pavažany ŭ vačach mužčyny, asabliva z tych časoŭ, kali žančyna paśla pieršaj svarki ŭciakła da mamy, a potym viarnułasia razam ź joj «na harbatu» i jany ŭdvaich vyprasavali jamu mazhi. Treba zrabić tak, kab mužčyna ź cieščaj razmaŭlali, pa mahčymaści, radziej — hetym možna zrabić jamu vializny padarunak.

10. Kali ŭ zvyčki žančyny ŭvachodzić rehularny dakład pra ŭsio, što adbyvajecca pamiž joj i mužčynam svaim siabroŭkam, to varta vyzvalić jaho vušy ad hetych zvankoŭ. Treba rabić heta nie pry im, kali niama žadańnia svajho «zajčyka» pieratvaryć u lva.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0