Michnik: «Pakul ludzi ŭ turmie, niama miesca dyjałohu»

Redaktar "Hazety vyborčaj" Adam Michnik u časie pracy ŭrocłaŭskaha Hlabalnaha forumu padzialiŭsia svaim bačańniem sytuacyi ŭ Biełarusi.

— Čamu paciarpieła niaŭdaču palityka dyjalohu z aficyjnym Mienskam i dałučeńnia Biełarusi da Eŭropy, jakaja pravodziłasia ŭ 2008-2010 hadach? Jana ž u peŭnym sensie była vyhadnaja i Łukašenku.

— U takoj palitycy jość vialikaja ryzyka. I toje, što adbyłosia ŭ Biełarusi – heta vielmi kryŭdna, heta katastrofa. Lohika nia tolki eŭrapiejcaŭ, ale i častki biełaruskaj apazycyi była takaja, što treba ekanamična krychu padtrymać Łukašenku, kab jon nie pajšoŭ da kanca pa šlachu ŭ novy SSSR. Ale nie pašancavała.

— Polski ministar zamiežnych spravaŭ Radasłaŭ Sikorski razam ź niamieckim kaleham Hida Vestervele padčas vybarčaj kampanii naviedali Łukašenku. Za bolš-mienš sumlennyja vybary jamu abiacałasia finansavaja dapamoha. Razam z tym Eŭropa, u tym liku i Polšča, padtrymlivali apazycyju, kankurentaŭ Łukašenki ŭ vybarčaj kampanii. Ci nie paličyŭ jon heta dvuduššam, ci nie paličyŭ, što nasamreč Zachad choča jaho skinuć?

— Heta było nie dvudušša, a dvuchbakovaja palityka. Ni Sikorski, ni Vestervele nikoli nie chavali, što ich meta – demakratyčny praces u Biełarusi. Ale Łukašenka ich pierachitryŭ.

— Ciapier mnohija ličać, što Zachad, abjadnanaja Eŭropa pavinny vieści žorstkuju palityku adnosna Biełarusi, ažno da ŭviadzieńnia ekanamičnych sankcyj. A jakaja vašaja dumka? I darečy, jak «Salidarnaść» staviłasia da sankcyj, jakija ZŠA ŭviali paśla ŭviadzieńnia ŭ Polščy ŭ 1981 hodzie vajennaha stanovišča?

— Skažu ščyra, što ja na baku biełaruskaj demakratyi i liču Łukašenku bandytam i tyranam. Adnak my bačyli sytuacyi, kali tyranii pieratvaralisia ŭ liberalny aŭtarytaryzm.

Ja byŭ za sankcyi ŭ 1981 hodzie, niahledziačy na toje, što niekatoryja kazali, što heta palityka zdrady svajoj radzimie. Ale kali lidery «Salidarnaści» ŭbačyli, što pačałasia adliha, zapracavała novaja lohika. My ŭbačyli supiarečnaści ŭ lahiery ŭłady, padzieł na kanservataraŭ i refarmistaŭ. Toje samaje było ŭ SSSR u časy Harbačova.

Ja razvažaŭ hetak ža, jak i Andrej Dźmitryjevič Sacharaŭ – što treba pašyrać hetuju raskolinu, treba ŭdzielničać u pracesie.

Ja miarkuju, što takaja ž lohika adnosna Biełarusi była ŭ Sikorskaha ŭ 2008 hodzie. Ale adzin raz heta vyjhraje, inšy raz – prajhraje.

— A jakoj pavinna być zachodniaja palityka zaraz: žorstkaja linija ci sproba pašyreńnia raskoliny, jakoj, mahčyma, i niama?

— Pakul ludzi ŭ turmie, niama miesca linii na pašyreńnie raskoliny i dyjaloh. Ich treba vyrvać adtul. Potym razmova mahčymaja. Ale ja adnosna Łukašenki krychu pesymist. Ja bajusia, što jon prosta zvarjacieŭ. Jon zusim ašaleŭ, usich baicca, nikomu nie daviaraje.

— Toj fakt, što Biełaruś ciapier z pryčyny žorstkaj palityki Zachadu traplaje ŭva ŭsio bolšuju zaležnaść ad Rasiei – heta maje niejkaje značeńnie?

— Biezumoŭna maje. Ale paranoiku niemahčyma rabić nijakich sastupak. Paśla hetych palityčnych pracesaŭ sastupki z boku Zachadu byli b vialikaj pamyłkaj, jakoj by nie zrazumieła demakratyčnaja hramadzkaść Biełarusi.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0