Ciažka słuchać spoviedzi siabroŭ-piedahohaŭ: potym doŭha spakoj nie viartajecca...
Biełaruski nastaŭnik čakaje čarhovuju «buru»:
Ideołahaŭ zhraja znoŭ sieje źniavahu i žach.
Bajaźlivaść i podłaść čamuści minaje «cenzura»,
A rašučuju hodnaść — rastopča, ździaŭbie na vačach…
Niejki vyklaty čas dla aśviety. Za što tak, skažycie?
Nie chapaje chranična zarpłaty, pavahi, nadziej.
Navat ich adabraŭ chałuin, što zaŭždy «pry karycie»!
Preč sa škoły sychodzić, chto z vučniaŭ zrabiŭ by ludziej…
Biełaruski nastaŭnik, hałhofa užo niedaloka.
I ciabie razapnuć — na kryžy, što niasieš na sabie.
A krumkač krumkaču, nu viadoma, nie vydzieŭbie voka…
Škadavańnie? Ahida? Dy što ž heta ŭ sercy skrabie?!..
-
«Emihracyja — heta repietycyja śmierci»
-
Ad vieršaŭ dla samych maleńkich pierad snom da «biełaruskaj manhi» dla padletkaŭ. Što čytać dzieciam na rodnaj movie
-
«Viaduć nieludzimy ład žyćcia, razmaŭlajuć pa-biełarusku». Uładzimir Arłoŭ raskazaŭ pra novuju knihu i zhadaŭ, jak susiedzi pisali na jaho danosy
«Mama, davaj napišam zajavu ŭ milicyju, jon mianie ŭžo dastaŭ». Maci školnika z Bresta, jaki skončyŭ žyćcio samahubstvam, raskazała pra ckavańnie syna
Kamientary