Pažar u Rasonskaj škole vačyma školnikaŭ (fota, videa)

Evakujavać daviałosia 575 dziaciej i 36 vykładčykaŭ. Niekalki školnikaŭ, skačučy z voknaŭ treciaha paviercha, atrymali traŭmy i byli špitalizavanyja. «Narodnyja naviny Viciebska» pahavaryli ź niekatorymi dziećmi, jakija ratavalisia z budynka.

— My siadzieli na ŭroku, kali ŭ kłas zabiehła nastaŭnica matematyki i paviedamiła, što ŭ škole pažar. Spačatku my padumali, što heta čarhovyja vučeńni, ale ŭ kalidory trapili ŭ husty dym. Udychnuŭšy hetuju sumieś, ja ledź nie ŭpaŭ. My arhanizavana pajšli da zapasnych vychadaŭ, ale tam praz natoŭp nielha było pracisnucca, a pavietra nam užo nie chapała. Adkryli dźviery prybiralni, a tam akno i pačali dychać śviežym pavietram.

— Pavietra nie chapała navat la adkrytych voknaŭ, ale tut my ŭbačyli, jak dzieci z druhoha paviercha vybirajucca na dach adnapaviarchovaj prybudovy spartzały.

Chłopcy vyrašyli skakać na hety dach i pierabralisia ŭ pamiaškańnie, adkul heta možna zrabić.

— My stanavilisia na padvakońnie i prosta skakali na dach pieršaha paviercha. Tolki adzin chłopčyk dadumaŭsia pavisnuć na rukach i tak saskočyć ź mienšaj vyšyni. Dumać, jak lepš saskočyć, nie było kali — za śpinoj kala dziasiatka chłopcaŭ, jakija bajalisia zadychnucca ŭ dymie. Pažarnych la škoły jašče nie było, tolki milicyja pryjechała.

«Heta, viadoma, žudasna… samaje drennaje, što ŭsie byli ŭ panicy, i maleńkija dzietki naohuł nie viedali kudy dziavacca, — piša na ścianie ŭ sacyjalnaj sietcy adna z rasonskich školnic. — Dy žach prosta, ale škoła sama jašče vinavataja. Jak tak — zaŭsiody evakuacyja była, treniroŭki hetyja, technika biaśpieki… A ŭ vyniku, kali mužčyna sabraŭ 6 vohnietušycielaŭ, kab patušyć ahoń, pracavała tolki 2… I pažarnyja apaviaščalniki na druhim paviersie spracavali, kali kankretna ŭsio było ŭ dymie».

— Hetaja makułatura lažyć tam z kanca minułaha hoda. Chto jaje pavinien byŭ zabrać, i čamu da hetaha času nie zabraŭ — my nie viedajem.

Vinavatych užo šukajuć.

Ale ci buduć šukać pryčynu skačkoŭ, u vyniku jakich dzieci i atrymali traŭmy? Čamu dzieci skakali, stojačy na padvakońniach, i nie sprabavali pavisnuć na aknie, kab pamienšyć vyšyniu padzieńnia? Padčas trenirovak vučyli tolki vychodzić šychtom i ź pieśniaj? Nichto nie moh zdahadacca, što vychadu moža nie być, što niešta pojdzie nie tak, jak kimści zapłanavana? U prahramie pradmieta «Asnovy biaśpieki žyćciadziejnaści» 4 uroki pryśviečanyja pažaram: «Lasnyja pažary», «Pažary i vybuchi», «Lasnyja i tarfianyja pažary» i «Praviły pažarnaj biaśpieki i pavodzinaŭ pry pažary». Ci raskazvajecca na hetych ŭrokach, jak dychać u dymie, jak biaśpiečniej za ŭsio skakać z vyšyni, jak spuścicca z akna na štory; i da t.p.? Šmat pytańniaŭ, i adkazvać na ich pavinien nie śledčy kamitet.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0