Prytča. Čałaviek ździejśniŭ złačynstva i jaho pastavili pierad vybaram
Adzin čałaviek ździejśniŭ złačynstva. Jaho złavili i pryviali na sud da karala. Za jaho ŭčynak naležyła pakarańnie śmierciu, ale karol prapanavaŭ jamu samomu abrać svoj los: albo być paviešanym, albo trapić za vialikija, čornyja, strašnyja stalovyja dźviery. Złačynca padumaŭ i abraŭ šybienicu. Kali na šyju jamu nakinuli piatlu, jon raptam skazaŭ:
— Mnie stała cikava: što tam, za dźviaryma?
Karol zaśmiajaŭsia:
— Dy voś, razumieješ, cikavaja štuka atrymlivajecca. Ja ŭsim prapanuju hety vybar — i ŭsio abirajuć šybienicu.
— A za dźviaryma što? — pytaŭ złačyniec. — Ja ŭsio roŭna ŭžo nikomu nie skažu.
Pamaŭčaŭšy, karol adkazaŭ:
— Tam — svaboda. Ale ludzi tak bajacca nieviadomaści, što addajuć pieravahu viaroŭcy.
Ciapier čytajuć
Cichanoŭskaja: Dzieci nie pierajechali ŭ ZŠA, a prosta časova buduć z tatam dziela biaśpieki42
Kamientary