«Aściarožna, dźviery začyniajucca. Nastupnaja stancyja…» — heta my čujem kožny raz, zachodziačy ŭ haradzki transpart.
Dla kahości heta i jość adzinaja krynica vyvučeńnia rodnaje movy, adzinaje miesca, dzie možna jaje pačuć — aŭtobus abo metrapaliten. Dziŭna. Ale ŭsie ličać siabie biełarusami...
Adnojčy na kancercie da mianie padyšła dziaŭčyna i spytała: «A vy nia viedajecie, dzie tut prybiralnia?». Ja ŭ adkaz zrabiła taki spałochany tvar (jak ža heta, u mianie spytali štości pa‑biełarusku?), što biednaja dziaŭčyna jašče da taho, jak ja zrazumieła, što ad mianie chacieli, skazała: «Vybačajcie», — i pajšła dalej šukać tuju samuju prybiralniu. Soramna? Kaniečnie. Nia viedać, što značyć «prybiralnia», — jakaja ž ja biełaruska? Soramna...
I soramna budzie jašče šmat času, pakul nie pačniecca znoŭ biełaruskaje adradžeńnie. Ja liču, pierš‑napierš, jano pavinna iści źvierchu, ale ja ciapier nie pra heta.
Na ŭrokach biełaruskaj movy, litaratury kolki razoŭ hučali słovy: «Šanujcie, lubicie, pavažajcie rodnuju movu!», «Rodnaje słova — heta naš honar, naša krasa, naš skarb!», «Biełaruskaja mova — druhaja pa miłahučnaści ŭ śviecie!» i hetak dalej, ale jak tolki my čuli zvanok, my chutka zabyvalisia na hetyja pryhožyja, miłyja sercu słovy. Jany čamuści chavalisia ŭ samy patajemny kutočak kary hałaŭnoha mozhu i ŭspłyvali znoŭ tolki na nastupnych urokach. Soramna? Kaniečnie.
A zatoje moładź, jakaja razmaŭlaje pa‑biełarusku siońnia, čamuści zaviecca apazycyjna nastrojenaj, niahledziačy na toje, što mova zusim nie pakazvaje palityčnaje aryjentacyi.
Zatoje 75 % biełaruskaj muzyki na radyjostancyjach nie ŭklučajuć nivodnaje pieśni na biełaruskaj movie... Soramna?
Adnojčy na 25 Sakavika, našaje sapraŭdnaje nieaficyjnaje śviata, ja pasprabavała ceły dzień razmaŭlać pa‑biełarusku: praz paŭdni ja zdałasia. A heta vyjaviłasia sapraŭdy ciažkim. U škole nas vučyli vysokim słovam, takim, jak samaaddanaść, pačućcio ŭłasnaj hodnaści i inš., a ŭ žyćci my nia viedajem, jak budzie «fen» pa‑biełarusku. Čamu ž tak?
Dyk jaki ŭ nas bilinhvizm, kali na rodnaj movie my i dnia razmaŭlać nia možam, i nie tamu što niešta niazručna, a tamu što na pobytavym uzroŭni my hetaha zrabić fizyčna nia možam. Soramna? Mnie — nie, ja choć by sprabavała. A vam?
-
Režym Łukašenki časova stanie mienš ahresiŭnym da susiedziaŭ, ale stratehična budzie imknucca da avałodańnia atamnaj zbrojaj
-
«Znajšli krajniaha», a «pastaviać sałdafona jakoha-niebudź». U sacsietkach adreahavali na zvalnieńnie kiraŭnika «Minsktransa»
-
Cyhankoŭ: Nie padazravaŭ, što Babaryka źjaŭlajecca prychilnikam sacyjalizmu — mary siaredniaha čałavieka
Ciapier čytajuć
«Łukašenka na minimałkach». «Biełaruski kachanak usiaje Rusi» staŭ kumiram žanočaha tyktoka1
«Łukašenka na minimałkach». «Biełaruski kachanak usiaje Rusi» staŭ kumiram žanočaha tyktoka
Pahražaŭ vajskoŭcam raskryć, chto ź ich homaseksuał, kab vypytać sakrety i pradać Ukrainie. Voś za što adyjozny funkcyjanier BRSM atrymaŭ 17 hadoŭ kałonii1212
Kamientary