Jakuju dziaržavu ličyć nacyjanalnaj

«Słova «BIEŁARUŚ», vymaŭlenaje dyktaram BT i vymaŭlenaje demanstrantami 25 Sakavika, choć i hučyć adnolkava, to ŭsio ž maje roznyja značeńni». Piotra Rudkoŭski adkazvaje na kamentary da jahonaha artykułu «Chto zabiŭ biełaruskaje adradžeńnie».

Adkaz Jaŭhienu:

CYTATA:

«Mnie zdajecca, što lubyja paraŭnańni Biełarusi ź Litvoju dy tym bolš z Polščaju niepravamocnyja. Tam nie stajała pytańnia pra źniščeńnie nacyjanalnaj samabytnaści. A ŭ Biełarusi — staić — i jak daŭno nie stajała — vostra. Tamaka była hleba dla pieramovy, bo byli ahulnyja nieparušnyja asnovy. suprać jakich nichto nie vystupaŭ. A tutaka — pamiž bakami niepieraadolnaja prorva, miaža jakoj lažyć pa biełaruščynie. Što, u Litvie ci Polščy mieła miesca opcyja viartańnia da statusu hubiernijaŭ susiedniaj dziaržavy? Ci apazicyja z kamunistymi razmaŭlała na roznych movach? I h.d.»

‑ Tak, apazycyja i kamunisty ŭ Litvie i Polščy razmaŭlali na ROZNYCH movach. Dakładna tak, jak słova «BIEŁARUŚ», vymaŭlenaje dyktaram BT i vymaŭlenaje demanstrantami 25 Sakavika, choć i hučyć adnolkava, to ŭsio ž maje roznyja značeńni. Adnolkavaść leksyčna‑semantyčnych strukturaŭ nie harantuje taho, što možna nazvać «adzinstvam movy». U Polščy, ani tym bolš u Litvie NIE BYŁO adzinstva movy.

Nie, opcyja viarnańnia da statusu huberni ŭ Płolščy nia mieła miesca, a mieła miesca niešta bolšaje i niešta značna horšaje – čarhovyja dziesiacihodździ ŭnutranaj niavoli, represijaŭ i prynižeńnia čałaviečaj hodnaści. U Litvie siarod namenklaturnikaŭ, jakija sympatyzavali Sajudzisu, niezaležnickaja opcyja była namnoha bolš słabiejšaja i kvołaja, čym siarod siońniašnich łukašenkaŭcaŭ.

Tak, prorva jość. My možam jaje pavialičyć i zvalicca ŭ jaje. I tady ŭžo budzie pozna havaryć pra jakuju‑kolviečy biełaruščynu.

* * *

Adkaz FH:

CYTATA

«Jaŭhien, zhodna z Vami poŭnaściu. Ułada u Polščy nie była antynacyjanalnaj. jak u nas».

‑ Pytańnie nia ŭ tym, jakoj była ŭłada, a ŭ tym, jak paŭpłyvać na jaje, kab heta pryviało da jaje transfarmacyi, karysnaj dla nacyjanalnych i demakratyčnych kaštoŭnaściaŭ. Jość dźvie stratehii transfarmacyi: 1) pavodle etyki pierakanańniaŭ 2) pavodle etyki adkaznaści. Maja prapanova sfarmulavana. Vy farmulujcie svaju prapanovu. Razvažym tady, čyja bolš perspektyŭnaja.

A tak, u dužkach: Ci vy ŭsurjoz ličycie, što ŭłada, jakaja represuje ŭłasny narod, piša pad siabie historyju i zamacoŭvaje symbali, čužyja hetamu narodu, jak heta było ŭ Polščy, moža ličycca «nacyjanalnaj»? Niejkaje padazrona dziŭnaje ŭ vas razumieńnie nacyjanalnaj dziaržavy.

* * *

Adkaz Chto skazaŭ?

CYTATA

«Dziela dasiahnieńnia mety usie srodki vartyja?.

Abo meta apraŭdvaje srodki?

sp.Rudkoŭski, a što biełaruskaje adradžeńnie ŭžo zabitaje? I chto ž zabojca? Nazavicie imia, adras...»

‑ Vy, vidać, nie adroźnivajecie nazvy artykuła ad tezy artykuła. «Chto zabiŭ...» – heta nazva, svajho rodu «etykietka», jakaja zazvyčaj stvarajecca redakcyjaj. Nakolki tyja redaktarskija etykietki apraŭdanyja, heta ŭžo inšaja sprava. Vybar mienavita takoj nazvy pradyktavana, vidać, imknieńniem padkreślić aluziju da pravakacyjnaj «Śmierci bieł adradžeńnia» ŭ vydańni Adamianca. A maja nazva: «Ci mahčymaja etyka ŭ palitycy abo Čym roźnicca Milinkievič ad Łukašenki?»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0