Pravasłaŭny jepiskap: Žyviom na achviaravańni, šmat nie prosim

U intervju haziecie «Novyj Viečiernij Homiel» jon adkazaŭ na vostryja pytańni — pra zarobki śviataroŭ, ich darahija mašyny i hadzińniki.

— Uładyka, dla Vas, viadoma, nie sakret, što ŭ apošni čas hramadstva nadaje pravasłaŭnaj carkvie niejkuju padvyšanuju, ja b skazaŭ, chvaravita pavyšanuju ŭvahu. U drukavanych i elektronnych ŚMI abmiarkoŭvajuć košt hadzińnikaŭ Śviaciejšaha, zvyšprybytki śviataroŭ, ich darahija inšamarki i, prabačcie, zališniuju sytaść słužycielaŭ carkvy… Uvohule, niekatorym zdajecca, što ŭ carkoŭnym śviecie ŭsio nakiravana na nažyvu, na ŭzbahačeńnie, a ŭsie carkoŭnyja tainstvy — heta tolki sposab zarabić na zababonach. Treba ž hetamu niešta supraćpastaŭlać…

— U XXI stahodździ patrabavać ad śviatara, kab jon išoŭ da ludziej vyklučna piechatoj zanadta ŭžo naiŭna. Akramia słužby ŭ carkvie baciušku treba i chvoraha naviedać, ispaviedvać, pryčaścić (a byvaje, lik idzie na chviliny), i pamierłaha adpieć, i žyllo aśviacić. Niaredka za dziesiatki kiłamietraŭ jechać davodzicca.

Nie na kani ž skakać, jak by hetaha kamuści ni chaciełasia. Tamu mašyna dla śviatara — heta prosta rabočy instrumient. Dy i jakija mašyny… Inšaja z vyhladu i pryhažunia, a zazirni pad kapot…

Archirej nahadaŭ: dziaržava śviataram zarobak nie płacić.

— Ludzi niasuć u chram svaju leptu, — kaža jon. — Padali zapisačku, nabyli abrazok, śviečku, dali achviaravańnie pa mahčymaści. Niejkaja małaja častka ad hetaha idzie na zarobak śviatara. Hetak ža, jak i na lubym pradpryjemstvie.

U asnoŭnym achviaravańni nakiroŭvajucca na ŭpryhožvańnie i ŭtrymańnie chramaŭ.

Bo my nie prosim hrošaj u dziaržavy. My prosim, kab dziaržava dapamahała nam maralna.

— Nie pieraškadžała…

— Tak, vy pravilna padkazali, ja nie chacieŭ hetaha słova pramaŭlać. I carkva siońnia nie patrabuje, kab chtości, prychodziačy ŭ chram, unosiŭ vialikija achviaravańni.

Heta pry tym, što lubaja siekta ci pratestanckaja carkva patrabuje dziesiacinu!

Vyhladać śviatar zaŭsiody pavinien achajna, čysta, pryhoža, kab, prabačcie, ad jaho drenna nie pachła. I hutarka z takim čałaviekam tady nie składanaja, a roŭnaja, dušeŭnaja, niby ručaj biažyć. Kali vy padychodzicie da śviatara, u jakoha zalapanaja rasa, padranyja rukavy, sam jon zašmalcavany uvieś, što vy padumajecie? U jakoj pamyjnicy baciuška korpaŭsia?

Vykazaŭsia Uładyka i z nahody zališniaj vahi śviataroŭ.

— Śniadankaŭ u śviatara nie byvaje — liturhija słužycca stroha našča. Pierad słužbaj, paśla 24 hadzin, ni jeści, ni pić kateharyčna nielha, navat leki. Liturhija doŭžycca dźvie-try hadziny, adrazu paśla jaje pačynajucca chramavyja treby — šluby, nabaženstvy, adpiavańni, panichidy, chreśbiny.

Jak vy dumajecie, paśla šaści- abo siamihadzinnaha słužbovaha dnia, bieź ježy i pitva, na nahach, pry kałasalnaj emacyjna-psichałahičnaj nahruzcy, jaki budzie apietyt?

Viačerać davodzicca pozna ŭnačy… I pasty my vykonvajem usie. A ŭ post značna bolš, čym zvyčajna, chleba źješ. Voś tabie i jašče kałoryi lišnija.

I jašče.

Skažycie, vy bačyli šmat chudych opiernych śpievakoŭ? Upeŭnieny, nivodnaha. Dyk voś, žyvot — heta jašče i ad hałasavych nahruzak, jakija nie mienšyja, čym u prafiesijnych śpievakoŭ. Heta źviazana ź fizijałahičnymi źmienami ŭ arhaniźmie.

— Viedajecie, jakija prafiesijnyja zachvorvańnia ŭ duchavienstva? Cukrovy dyjabiet i straŭnikavyja zachvorvańni — ad niapravilnaha charčavańnia i pastajannych stresaŭ, varykoznaje pašyreńnie vien — ad pastajannych nahruzak na nohi, sardečna-sasudzistyja zachvorvańni, hipiertanija — ad emacyjnych nahruzak, — skazaŭ na zakančeńnie Uładyka Stefan.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0