U imprezie ŭziali ŭdzieł kala saraka vykanaŭcaŭ ź Biełarusi, a taksama zamiežnyja hości.
Festyval «Dudarski fest» zaviaršyŭsia ŭ Miensku ŭviečary 22 krasavika. U imprezie ŭziali ŭdzieł kala saraka vykanaŭcaŭ ź Biełarusi, a taksama zamiežnyja hości. Muzyku dudy pradstaŭlali hurty «Stary Olsa», «Kielich koła», «Kapela Alesia Łasia», «Lićvintrol», «Lićvinski chmiel» dy inšyja.
Piarlinaj festu nazvali vystup Jutaki Bana — japonca, jaki žyvie ŭ Baŭharyi, i hraje na baŭharskim typu dudy. Na feście aproč biełaruskich byli pradstaŭlenyja taksama polskija, litoŭskija, łatyskija, halisijskija, niamieckija i šatlandzkija dudy.
Havoryć arhanizatar i viadoŭca imprezy — Źmicier Sasnoŭski, lider hurtu «Stary Olsa».
«Na našym festyvali my b chacieli, kab hučali vielmi roznyja dudy, i demanstravali, što tradycyja biełaruskaj dudy raźvivałasia siarod instrumentaŭ takoha ž kštałtu instrumentaŭ usioj Eŭropy. U rekanstrukcyi tradycyjnaj biełaruskaj manery hrańnia vielmi mocna vyłučajucca dva vučni majstra Todara Kaškureviča: Dzianis Suchi i Juraś Pankievič».
Sučasnych biełaruskich dudaroŭ možna padzialić na dźvie katehoryi. Pieršyja — tyja, chto zajmajecca rekanstrukcyjaj aŭtentyčnaha hučańnia dudy, i tyja muzykanty, jakija vykarystoŭvajuć huk dudy jak element muzyčnaha azdableńnia svaich piesień. Jašče piatnaccać hadoŭ tamu ŭ Biełarusi było adno niekalki dudaroŭ, jaki adnaŭlali amal što zhublenuju tradycyju majstravańnia dy ihry na staradaŭnim instrumencie: naprykład, Aleś Łoś i Todar Kaškurevič. Ciapier źjaviŭsia ceły dudarski ruch.
Za scenaj vialikaja hrymiorka, vykanaŭcy rychtujucca da vystupu, šmat moładzi, ja źviartajusia da adnaho z udzielnikaŭ. Alaksiej Barejša, małady hurt «Javaryna»:
«Hadoŭ piać tamu ja jašče nia viedaŭ, što duda — biełaruski instrument. Kali ja apynuŭsia va ŭniversytecie kultury, paznajomiŭsia z dudoj. Ja tak acaniŭ, što ŭ Biełarusi vielmi vialiki intares da hetaha instrumentu».
Niekatoryja z hledačoŭ dzielacca ŭražańniami ad imprezy:
«Hetaja muzyka ŭzdymaje nastroj. Kali hrajuć staražytnuju muzyku, biełaruskuju ci ahulnaeŭrapiejskuju, zaŭždy sychodžu z uśmieškaj, vielmi rady».
«Vielmi dobra, što ŭ nas heta jość, jano budzie, musić być. My musim viedać našu kulturu i movu».
Źmicier Sasnoŭski tak padsumavaŭ vyniki festu:
«Ja vielmi krytyčna staŭlusia da ŭsich našych pośpiechaŭ, bolš baču niedachopy. Ale možna skazać, što źjaviłasia tradycyja štohadovych festaŭ dudy, i viartańnie hetaha nacyjanalnaha instrumentu adbyłosia».
Festyval skončyŭsia vychadam usich muzykaŭ, što hrajuć na biełaruskich dudach, jakija vykanali najhryš «Zajhraj mnie, dudaročku», što staŭsia himnam «Dudarskaha festu».
Ajcišnika z «Varhiejminha» sudzili pa rasstrelnym artykule. Padobna, za padtrymku Ukrainy — praŭda, zrabić jon ničoha nie paśpieŭ5
Kamientary