NAVINY
Novyja piśmieńniki
Sajuz Piśmieńnikaŭ pravioŭ seminar pačatkoŭcaŭ. Z 60-ci maładych litarataraŭ vyłučyli najlepšych u svaich žanrach: krytyka Irynu Šaŭlakovu, paeta Juryja Bursava i prazaika Natalu Ŭłasavu. Dziaržkamdruk paabiacaŭ dać hrošy na vydańnie zbornika lepšych tvoraŭ, jakija prahučali na seminary.
Ju.B.
Pamior kampazytar Damaracki
Zaŭčasna, na 54-m hodzie žyćcia, pamior ad raku kampazytar Uładzimier Damaracki, laŭreat Dziaržaŭnaj premii, aŭtar talenavitych tvoraŭ u symfaničnym, instrumentalnym i kamerna-vakalnym žanrach. Na žal, maestra nie paśpieŭ skončyć pieršy biełaruski miuzykał “Paniadziełak”, jaki abiacaŭ stacca sapraŭdnym šedeŭram.
Ju.B.
My — dniaproŭskija bałty
Adnaviŭ svaju dziejnaść Centar etnakasmalohii “Kryŭja”, jaki zajmajecca adradžeńniem staražytnaj pahanskaj kultury. Tolki što vyjšaŭ z druku treci numar almanachu “Kryuja: Crivica. Baltica. Indogermanica”, praź miesiac maje vyjści słoŭnik terminaŭ staražytnaj kultury, rychtujecca šerah kancertaŭ i mastackich vystavaŭ. Pavodle lideraŭ hetaha ruchu, filozafa Sieržuka Sańki i mastaka Todara Kaškureviča, najbližejšyja nam pa kryvi — nie rasiejcy i ŭkraincy, a litoŭcy i łatyšy, bo prodkami biełarusaŭ byli “dniaproŭskija bałty”.
Juraś Barysievič
Čytali vieršy, śpiavali pieśni
30 sakavika ŭ połackim muzei-biblijatecy Simiaona Połackaha adbyłasia prezentacyja almanachu “Naddźvińnie”, jaki vydała adnajmiennaje litabjadnańnie. Namieśnica staršyni harvykankamu Volha Ždanovič vykazała žadańnie i nadalej padtrymlivać hety vydaviecki prajekt. Redaktar navapołackaj hazety “Chimik” piśmieńnik Lavon Nieŭdach sa skruchaj zaznačyŭ, što navapołackija haradzkija ŭłady, u adroźnieńnie ad połackich, nie spryjajuć litarataram-navapałačanam.
Vasil Krokva
Žyviolny strach
Połacki maładziovy teatar-studyja “Harmonija” pastaviŭ spektakal pavodle Brechtavaj versii trahiedyi Safokła “Antyhona”. 26 i 27 sakavika ŭ haradzkim Pałacy kultury prajšli premjernyja pakazy. Režyserka spadarynia Nahornaja patłumačyła žurnalistam, što teatar admysłova ŭziaŭsia za takuju surjoznuju reč, bo hetaja pjesa aktualnaja dla siońniašniaha stanu biełaruskaha hramadztva. U Niamieččynie Brechtaŭskaja “Antyhona” išła ŭ teatrach u 1948 hodzie. Hałoŭnaja ideja tvoru, jak bačyć režyserka, pieraadoleńnie žyviolnaha strachu ŭ sabie, supraćstajańnie tyranii. I dadaje: heta daminantnaja tema eŭrapiejskaha mastactva apošnich dvuch tysiačahodździaŭ.
V.K.
Kamientary