Hulnia ŭ zamiatalina
naš kamentar
Adyjoznaha deputata Kaściana pastavili kiravać chołdynham dziaržaŭnych litaraturnych vydańniaŭ. Niekatoryja piśmieńniki adrazu ŭdaryli ŭ zvany: “Hetaje pryznačeńnie — śmierć biełaruskaje litaratury!”
Łukašenkavy imidžmejkiery ŭmieła lepiać vobraz cara-baciuchny. Tolki kali narodu vinavatymi ŭ ekanamičnych pravałach padnosiać čynoŭnikaŭ, apazycyjaneraŭ i inšych škodnikaŭ, dyk dla intelihiencyi, jakoj najbolš balić abchamleńnie i rusifikacyja hramadztva, achviarnym kazłom vystaŭlali Zamiatalina. Lohka i zručna śpisvać usie biedy krainy nie na ehaizm i biezadkaznaść kiraŭnika, a na biełarusajedztva jahonaha lokaja.
Kaścian — heta sapraŭdy novy zamiatalin. Adnak heta naš zamiatalin. Nie maskoŭski nahladčyk, a miascovy zachodnierusist, pa-svojmu biełaruski da mozhu kaściej. Miascovaja parodyja rasiejskaha pratatypa. Pryznačyli ž hetaha zachodniarusa na ździek — pakazvać Zakońnikavu, jak kiravać “Połymiem”, a Maciaš — pra što pisać. Raniej rusafiłaŭ padstaŭlali pad ahoń, ciapier ich kidajuć pad nohi, u samy brud. Pryznačeńnie Kaściana možna paraŭnać sa sprobaj vypichnuć Jarmošyna ŭ kantoru Baradzina, klijenta Daniela Devo.
Pryznačeńnie Kaściana možna tolki vitać. Značeńnia jahonaja pasada nia maje nijakaha, zatoje špilek ad savieckich piśmieńnikaŭ jon atrymaje pad bok i pad hałavu. Hetaje pryznačeńnie jašče raz śviedčyć, što čas Kaścianaŭ i Zamiatalinaŭ minuŭsia, što Biełaruś ich pierarasła.
A litaratura — jana nia tam, kudy pryznačajuć Kaścianaŭ.
Ciapier čytajuć
Trend siarod biełaruskich zumieraŭ i milenijałaŭ: usio bolš moładzi viartajecca žyć da baćkoŭ3
Kamientary