Kudy idzieš?

Julija Andrejeva

Julija Andrejeva piša pra film “Quo vadis” — samy ambicyjny i darahi kinaprajekt u historyi Polščy. Jahony biudžet u 24 razy pieravyšaje biudžet biełaruskaj karciny “Nastaśsia Słuckaja”.

Film “Quo vadis” — samy ambicyjny i darahi kinaprajekt u historyi Polščy. Jahony biudžet — 18 młn. dalaraŭ — u 24 razy pieravyšaje biudžet “Nastaśsi Słuckaj”, pryčym tolki 10% hetaje sumy byli vydatkavanyja ź dziaržaŭnaha skarbu. 90% — heta investycyi polskaha biznesu — bujnych kancernaŭ, bankaŭ, telekamunikacyjnych karparacyjaŭ, — jakija spadziajucca zarablać na kino.

Układać hrošy ŭ “Quo vadis” — śmiełaje rašeńnie, choć by z taje nahody, što heta ŭžo siomaja ekranizacyja ramanu Hienryka Siankieviča. Samaja słavutaja z papiarednich była ŭ 1951 h. u Halivudzie. Tady atrymałasia typovaja kaściumavanaja stužka pra “viečnaje kachańnie”, ź Piteram Uścinavym i 38-hadovaj Debaraj Ker u roli 16-hadovaj dziaŭčynki.

Režyser Ježy Kavalarovič, jaki zdymaŭ apošni “Quo vadis”, imknuŭsia zrabić na hruncie chrestamatyjnaha polskaha ramanu chrestamatyjny polski film na vyklučna polskija hrošy. I heta jamu ŭdałosia — pry tym, što siužet ramanu nadnacyjanalny. Film maje vializny kamercyjny pośpiech. Hod tamu jahonaja premjera adbyłasia ŭ Vatykanie, u prysutnaści 6 tysiačaŭ hledačoŭ. Byŭ i Papa, jaki sardečna padziakavaŭ režyseru i aktoram. Ciaham troch apošnich miesiacaŭ 2001 h. stužku pahladzieli bolš za 4 młn. palakaŭ. Niadaŭna jaje kupili amerykancy i zrabili 1800 kopijaŭ dla kamercyjnaha prakatu.

U adroźnieńnie ad halivudzkich kaściumavanych blakbasteraŭ, film Kavalaroviča prymušaje myślić. Jon uzdymaje temy, jakija najbolej chvalujuć uschodnieeŭrapiejskaha hledača. My bačym Nerona — biazdarnaha paeta, jaki z dapamohaju kryvavych złačynstvaŭ chacieŭ stacca hienijem. Bačym intelektuała-arystakrata Piatronija, jaki spadziajecca z dapamohaju tonkich kamplimentaŭ “kiravać” Cezaram, ale ŭ vyniku robicca jahonaj achviaraj. Bačym pseŭdafilozafa i pjaničku Chilona, jaki boskaju łaskaju pieratvarajecca ŭ hieroja i pakutnika. Bačym pieršych chryścijanaŭ na čale z apostałam Piotram — i zadumvajemsia nad sutnaściu toj čystaj i vieličnaj viery, jakaja poŭnić ichnyja sercy ŭsiodaravańniem u chvilinu pakutnickaje śmierci.

Režyser nie škaduje nervaŭ hledačoŭ. Chryścijanaŭ kryžujuć, žyŭcom palać, kidajuć ilvam — my bačym heta ŭ žudasnych padrabiaznaściach. I mižvoli zadumvajemsia pra toje, što stałasia z chryścijanstvam, kali jano ŭstupiła ŭ ahidny chaŭrus z dyktaturaj; pra toje, jak chryścijanie zabivali chryścijanaŭ i siejali nianaviść, jakuju paźniej pažynali mnohija pakaleńni. Symbaličnym vyhladaje apošni kadar filmu: apostał Piotra viartajecca ŭ Rym, ale heta Rym sučasny, dziŭna padobny da Miensku.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0