Historyja znoŭ dała šaniec

Prymie ci adkinie ŭrad prapanovy Eŭropy i ZŠA? Ci «pakrokavaja stratehija narmalizacyi adnosinaŭ» pryviadzie da źmieny zamiežnaha vektaru biełaruskaje palityki i ŭnutranaje demakratyzacyi? Adkazy z boku ŭładaŭ Biełarusi prahučali supiarečlivyja. Urał Łatypaŭ admoviŭsia ad sustrečy z eŭrapiejskim i amerykanskim emisarami. Ź inšaha boku, MZS pryvitała zachodnija inicyjatyvy. A pilnyja siłaviki zahadzia raspačali suprać lideraŭ apazycyi kryminalnyja spravy.

Apazycyjny «cieniavy kabinet» biezumoŭna pryniaŭ by prapazycyi Zachadu. Pryniaŭ by, kali byŭ by va ŭładzie. A pakul perspektyva narmalizacyi adnosinaŭ krainy z cyvilizavanym śvietam peŭnyja koły ŭ apazycyi pałochaje. Bo zamireńnie paciahnie za saboju adkład doŭhačakanaha «Aktu ab demakratyi ŭ Biełarusi». A pieradusim žadajecca, kab zasłuha intehracyi z Eŭropaj całkam naležała ŭradu demakratyčnamu — kaliści ž jon budzie abrany! I jašče bolš — Łukašenku nia vierać. «Usio adno padmanie», — jak u toj pamiatnaj apazycyjnaj afišcy.

Kali Pajfer i Džonz byli ŭ prysutnaści žurnalistaŭ strymanymi, dyk niamiecki pasoł Fryk u sieradu, napiaredadni adkryćcia biełaruska-niamieckaha forumu, vykazaŭsia biez ekivokaŭ: «Eŭrapiejski Źviaz i Złučanyja Štaty praciahvajuć svaju ruku Biełarusi, i jany adzinyja ŭ svajoj pazycyi, majuć supolnaje mierkavańnie. Jany praciahvajuć ruku Biełarusi dla pašyreńnia supracoŭnictva ŭ roznych sferach — palityčnaj, ekanamičnaj, kulturnaj. Takoha supolnaha demaršu na vysokim uzroŭni z praciahnutaj da Biełarusi rukoj z boku Eŭraźviazu j ZŠA ŭ minułym jašče nie było. My spadziajomsia, što hetaja praciahnutaja ruka budzie pryniataja, a nie adrynutaja».

Zachad trochi vyhladaje kavaleram biez pačućcia ŭłasnaje hodnaści. Jamu kolki razoŭ u źniavažlivaj formie admaŭlali, a jon usio nabivajecca. Łukašenkaŭcy ŭmiejuć padmanvać Zachad, jak abviali vakoł palca piać hadoŭ tamu pieršaha miratvorca, pasła Vika.

Pryniaćcie prapanovy Zachadu i abaviazki, jakija z takoha pryniaćcia vynikajuć, ryzykoŭnyja dla palityčnaj budučyni łukašenkaŭskaje elity. Jana maje inšuju žyćciovuju filazofiju, zasvoić novuju palityčnuju kulturu joj ciažka, kali ŭvohule mahčyma. Dyj haspadarčaja madel — choć na jaje na Zachadzie, u adroźnieńnie ad Uschodu, nichto nie zamachvajecca — niahledziačy na ŭsie pośpiechi, što tak zachaplajuć zachodnich analitykaŭ, zapatrabavała b pierabudovy chutčej. Rezkija ruchi takoj starečy supraćpakazanyja. Zrešty, z haspadarkaj tak i tak treba niešta rabić pry pierahladzie biełaruska-rasiejskich adnosinaŭ.

Pryniaćcie było b ryzykaj, ale nie samahubstvam. Voś čamu jość dola imaviernaści, što praciahnutaja Zachadam ruka nia budzie adrynutaja. Heta, prynamsi, davała b łukašenkaŭcam i šaniec na novuju palityčnuju j idealahičnuju perspektyvu va ŭmovach, kali prajekt intehracyi z Rasiejaj paciarpieŭ krach ź niezaležnych ad intehrataraŭ pryčynaŭ. Šaniec nie taki j pryvidny, jak heta šmat kamu padajecca. Niekatoryja krainy hadami dabivajucca takich prapanovaŭ, jakija prahučali z boku Eŭropy i Ameryki. Niezaležnaści Biełaruś dasiahnuła niečakana dla samoj siabie. Chto b ździviŭsia, kali b eŭraintehracyja zvaliłasia na krainu, jak śnieh na hałavu?

Možna doŭha hadać, čym abiarnułasia b pryniaćcie prapanovaŭ. Zatoje niama sumnievaŭ, čym było b niepryniaćcie i praciah samaizalacyi na mižnarodnaj arenie. Złačynstvam. Čarhovym z Łukašenkavaha boku złačynstvam suprać nacyjanalnych intaresaŭ.

Barys Tumar

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0