Słynny filozaf Valancin Akudovič prezentacyjaj svajoj knihi «Razburyć Paryž» zrujnavaŭ nia tolki radzimu myślaroŭ dy parfumy, a j tradycyi praviadzieńnia imprezaŭ.
Kab nie abviarhać teoryi pra toje, što jaho niama, aŭtar nie źjaviŭsia 14 lipienia (dzień rujnavańnia Bastylii) u zali Puškinskaj biblijateki. Hetkim čynam jon vymusiŭ kožnaha vystupoŭcu dakazvać isnavańnie lehiendarnaha myślara. Vynachodlivyja litaratary machali nabytym u Akudovičavaj kramie plecakom (Viktar Žybul), demanstravali film pra jahonuju asobu dy śpiavali «Jon jość» pad muzyku z «Notr-Damu» (Džeci dy Chadanovič). Uła-dzimier Arłoŭ paviedamiŭ, što pieršuju jahonuju knihu «Dobry dzień, maja šypšyna» słynny filozaf u časy składanaściaŭ z tualetnaj papieraj zachoŭvaŭ u prybiralni. Adam Hlobus zhadaŭ, što Akudovič — macak nia tolki ŭ filazofii: aŭtar «Damavikameronu» razam z razburalnikam Paryžu ciahaŭ meblu dla Leanida Drańka-Majsiuka. Sierž Minskievič vynajšaŭ dla Akudoviča trapnaje aznačeńnie «skałałaz-bajdaračnik». Hučali pryśviečanyja jamu vieršy (Valancina Aksak, Uładzimier Arłoŭ) dy abiacańni zrabić hodnuju sapraŭdnaha kinika kadušku (Piatro Vasiučenka). Jaho nie było. Tolki vykazvańnie «A mianie niama» palindramična łunała nad staronkami trojčy rujnavanaha kamputaram vydańnia.
Bołačka, AV
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku16
Kamientary