Bavarskija i flamandzkija tradycyi
U siaredniavieččy pšaničnaje piva ličyłasia prerahatyvaj bahatych. Dziejničaŭ navat admysłovy zakon, jaki vyznačaŭ, što hałoŭnymi inhredyjentami musiać być jačmień, chmiel i vada. Potym była zroblena sastupka, i pšaničnaje mahli pakaštavać prostyja śmiarotnyja. Adnak ź ciaham času maštaby vareńnia pšaničnaha piva zaniapali, i da siaredziny XX st. jano amal źnikła z rynku. Tolki dzie-nidzie ŭ Niamieččynie i Flandryi žmieńka pivavaraŭ uparta jaho varyła. I potym aŭtanomna adzin ad adnaho źjavilisia dva dzivaki — bavarac Verner Brombach i flamandziec Pjer Selis. Jany i kinuli vyklik suśvietnaj modzie.
Dziakujučy ich šmathadovym vysiłkam bavarskaje «Weissbier» i flamandzkaje «Witbier» zdoleli nia tolki viarnuć sabie byłuju słavu, ale i zrabić niakiepskuju karjeru.
«Weissbier» maje ščylnaść 11—14% i macunak 5,5% i varycca z pšaničnaha (nia mienš za 50%), a taksama jačnaha soładu. Praź pieravahu pšanicy i małuju kolkaść chmielu jano saładziejšaje za bolšaść zvykłych jačnych hatunkaŭ. Bolš pašyranaja nazva stylu — «Hefeweizen» (droždžy+pšanica), i takoje piva ŭ Bavaryi sustrenieš spres.
Flamandzkaje «Witbier» — bolš mudrahielistaje. Varać jaho z sumiesi jačnaha soładu i niesałodžanaj pšanicy, časam z dabaŭleńniem nievialikaj kolkaści pšaničnaha soładu i aŭsa. Chmielu taksama dadajecca zusim krychu, zatoje ščodra ŭžyvajucca roznyja aramatyzatary — kalandra, imbierac, duchmianyja piercy i, jak u likiory «Kiurasao», sušanyja apelsinavyja łupiny z Antylskich vyspaŭ.
Pjer Selis, praŭda, staŭ achviaraj papularnaści ŭłasnaha tvoru i nia vytrymaŭ kankurencyi z hihantami industryi. Pradaŭšy brend transnacyjanalnaj karparacyi «Interbrew», źjechaŭ za akijan, dzie častuje tradycyjnym flamandzkim techaskich kaŭbojeŭ.
Poŭny varyjant čytajcie ŭ papiarovaj i pdf-versii hazety "Naša Niva"
Ciapier čytajuć
Zahinuŭ biełaruski dobraachvotnik Vasil «Dzir» Rapicki10
Kamientary