Вдохновение: инстаграм поэтессы, которая увлекается этнографией
Каждую неделю мы знакомим вас с интересными инстаграм-аккаунтами. Для вдохновения и не только. Сегодня советуем подписаться на Анну Шакель, цимбалистку и поэтессу.
У мяне свая сацсетка - Рэфлексаграм. Пішу доўгі-доўгі пост, каб усім было лянотна чытаць і ніхто не заўважыў, што ён асабісты-асабісты. Хаця ўвесь час падсвядома шукаю сведкаў сваіх духоўных блуканняў. Таму наступныя словы як мінімум для назіральніцы за маім сталеннем і сястры па чырвонай нітцы. Апошнім часам з дзяўчатамі было прынята абмяркоўваць народзіны-паці праз пытанне, ці была (а мо хутчэй ці адчувала сябе) імянінніца каралевай. Так, хлопцы, якія дайшлі да гэтых радкоў, прынамсі ў гэты дзень дзяўчаты хочуць быць цэнтрам увагі. Усім вядомы факт, напэўна. Я была радая быць сабой - папараць кветкай Але, здаецца, таксама я пад'ехала да развілкі. Ёсць адна за Любанню, дзе трэба паехаць па другаснай і прыехаць у Кузьмічы, а ёсць другая за любасцю, дзе да шчасця трэба ехаць па галоўнай. Зносіны павінны звязвацца нечым высокім. Музыка нас звязваць перастала, а астатняе паміж намі для мяне не мае ніякай вартасці. Гэта развілка і гэта нармальна. Гэты дзень для мяне быў святам юнацтва. Дай Бог, не апошнім. З 39-годдзем наўрад ці на мой край сусвету прыедуць павіншаваць мяне людзі, якія, будзем шчырымі, нават не заўсёды са мной вітаюцца. Прыгажосць юнацтва і маладосці і ёсць у той самай простасці стасункаў. Вы прывезлі мне цяжкі мех шчасця, якім ні з кім дзяліцца не хацелася. І беспадстаўна яно пачало тонкімі пясочнымі струйкамі высыпацца праз дзірачкі-пасты вашых сацсетак. Цяпер, па логіцы, уласнаручна высыпаю мех цалкам. Першы раз за маё жыццё на маіх вачах падымалася сонца. Гэтая ноч, прыкладна як на яве, снілася мне недзе на пачатку сакавіка. Прыемна заўважаць, што амаль усе думкі і памкненні сэрца ажыццяўляюцца. Акрамя таго, што ў саламянай каробачцы разам з шарсцянымі шкарпэткамі ляжыць ужо год.
Публикация от hania mihdal (@gannaczka) Июл 9 2017 в 6:00 PDT
Анна Шакель.
Анне 19, она родилась и выросла в Молодечно, а сейчас учится в МГЛУ.
Девушка воспринимает инстаграм как дневник и, несмотря на то, что он по умолчанию предусматривает фото и видеоконтент, делится здесь мыслями и стихами.
Почитать рифмы Анны можно и в белорусских литературных журналах, например, в «Дзеяслове». Кроме этого, девушка интересуется этнографией (возможно, она даже придет к вам в дом в образе Козы на Рождество) и занимается музыкой. С недавнего времени ей приходится ее писать: с одной поэтессой Анна готовит музыкально-поэтический проект, где играет на цимбалах.
І запальваю цябе я і раўную да нікога, як ты нас любіла, кветка, - вестачка агню начнога! Можна паспрабаваць растлумачыць Ганначцы, што кнігі трэба чытаць, а не фатаграфаваць. Зборнічак вершаў Габрыэлы Містраль у перакладзе Барадуліна. Шчыра - цяжка чытаць, цяжка разумець, цяжка пусціць да душы. Можа, пазней дарасту. Kimmie - Гирляндочка «Пожалуюсь я мамочке: "Купи же мне гирляндочку, чтоб было веселей"» - пела все выходные, так что достала мамочку, и она пообещала купить гирляндочку. Хорошая песенка для переползания из ноября в декабрь, всем советую.
Публикация от hania mihdal (@gannaczka) Дек 5 2017 в 9:23 PST
Комментарии