Складзены рэйтынг манагамнасці млекакормячых. На якім месцы чалавек?
Людзі дэманструюць высокі ўзровень манагаміі, аднак яны далёкія ад лідараў. Мы больш верныя за авечак, але саступаем мышам.
Эвалюцыйны антраполаг Марк Дайбл з Кембрыджскага ўніверсітэта склаў «рэйтынг манагаміі» сярод дзясяткаў відаў млекакормячых. Як паведамляе WSJ, вучоны прапанаваў ацэньваць манагамію праз суадносіны родных і зводных братоў і сясцёр у папуляцыі. Логіка метаду простая: у выключна манагамнай групе ўсе дзеці будуць мець адных і тых жа бацькоў (з’яўляцца поўнымі сіблінгамі), Калі ж самцы і самкі часта маюць іншых партнёраў, у дзяцей будзе больш зводных братоў і сясцёр.
Аналіз паказаў, што менш за 10% млекакормячых з'яўляюцца манагамнымі, бо звычайна самцы канкуруюць паміж сабой і імкнуцца пакінуць як мага больш нашчадкаў ад розных самак.
Самымі адданымі аказаліся каліфарнійскія аленевыя мышы (Peromyscus californicus): у іх папуляцыі ўсе дзеці — родныя браты і сёстры, што дае паказчык вернасці ў 100%.
На процілеглым баку рэйтынгу апынуліся шатландскія авечкі пароды Соай. Нягледзячы на сваю цягавітасць, яны вызначыліся вельмі нізкай вернасцю ў адносінах — узровень манагаміі ў іх склаў усяго 0,6%. Кампанію ўнізе спіса ім склалі дэльфіны-афаліны, касаткі, макакі і чорныя мядзведзі з паказчыкамі 4% і ніжэй.
Людзі ў гэтым спісе занялі сёмае месца з вынікам 66%, размясціўшыся паміж еўразійскім бабром і беларукім гібонам.
Даследчык адзначае, што вывучаць людзей складаней з-за распаўсюджання кантрацэпцыі. Мы здольныя настолькі размяжоўваць сэксуальнае жыццё і рэпрадукцыю, што можам дзесяць гадоў мець розныя сувязі, а затым дваццаць гадоў правесці ў манагамным шлюбе, нараджаючы выключна поўных братоў і сясцёр. Такога не ўбачыш у іншых відаў. Тым не менш, калі абапірацца менавіта на генетыку нашчадкаў, людзі выглядаюць даволі пастаянным відам.
Навукоўцы мяркуюць, што нашы далёкія продкі не былі манагамнымі, як і нашы бліжэйшыя сваякі — шымпанзэ і банабо. Аднак каля двух мільёнаў гадоў таму паводзіны пачалі мяняцца, і галоўнай прычынай стала неабходнасць догляду за дзецьмі. Чалавечая стратэгія выжывання патрабуе вялікіх намаганняў і энергіі для выхавання кожнага асобнага дзіцяці, таму маці крытычна неабходная дапамога ў здабыванні ежы і абароне.
Біялогія дыктуе свае ўмовы: каб самец актыўна ўкладаўся ў патомства, ён павінен быць упэўнены ў сваім бацькоўстве. Менавіта развіццё манагаміі забяспечыла гэтую ўпэўненасць, ператварыўшы людзей у адных з самых клапатлівых бацькоў у жывёльным свеце.
Каментары