Памёр паэт Уладзімір Карызна, аўтар слоў да цяперашняга дзяржаўнага гімна Беларусі
Карызну, якому Лукашэнка ў 2024 годзе даў званне народнага паэта, было 87 гадоў.
Уладзімір Карызна нарадзіўся 25 мая 1938 года ў вёсцы Закружка Мінскага раёна. У 1961 годзе скончыў філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Пасля вучобы працаваў настаўнікам беларускай і рускай мовы і літаратуры ў школе ў Браслаўскім раёне, дзе адначасова кіраваў літаратурным аб’яднаннем пры мясцовай газеце. Пазней шмат гадоў працаваў у сферы журналістыкі і выдавецкай справы: у рэдакцыі Беларускага радыё, у часопісе «Полымя», у выдавецтве «Юнацтва», а таксама быў намеснікам галоўнага рэдактара часопіса «Крыніца».
Першы верш апублікаваў у 1956 годзе. За сваю творчую кар’еру выдаў шмат зборнікаў паэзіі, у тым ліку «Край мой сінявокі», «Жураўліны досвітак», «Святло ліўня», «Цішыня баразны», «Музыка ў свеце», «Хвіліна святла» і іншыя. Ён таксама напісаў некалькі кніг вершаў для дзяцей.
Больш за дзвесце ягоных вершаў былі пакладзеныя на музыку вядомымі беларускімі кампазітарамі, на іх аснове створана шмат песень.
Акрамя ўласнай творчасці, Карызна займаўся перакладамі паэзіі і дзіцячай літаратуры.
Пісьменнік узнагароджаны шэрагам прэмій і дзяржаўных узнагарод, у тым ліку ордэнам Францыска Скарыны. У 2024 годзе яму было прысвоена званне народнага паэта Беларусі. Ён быў адзіным жывым народным паэтам — і дзявятым у гісторыі Беларусі, пасля Янкі Купалы, Якуба Коласа, Петруся Броўкі, Аркадзя Куляшова, Максіма Танка, Пімена Панчанкі, Ніла Гілевіча і Рыгора Барадуліна.
Самы вядомы ягоны твор — тэкст дзяржаўнага гімна Беларусі. Пры яго стварэнні Карызна перапрацаваў тэкст гімна БССР, створаны ў пачатку 1950‑х гадоў Міхасём Клімковічам.
Каментары
Шкада дзядзьку, запомняць як аўтара гімна амапа і гестапіка.
Але гэта тое, што недарабілі ў 1991 годзе, калі застаўся савецкі бссраўскі гімн, але сьцяг і гэрб - гістарычныя. Гэта было яшчэ адным знакам шызафрэніі, якая скончылася перамогаю прамаскоўскага стаўленіка і яго крамлёўскае лініі.