У Іспаніі ва ўзросце 80 гадоў памёр Маркас Радрыгес Пантоха, якога называлі «хлопчыкам-воўкам». Ён правёў каля 12 гадоў у дзікай прыродзе Андалусіі, жывучы сярод жывёл і практычна не кантактуючы з людзьмі, піша Euronews.
Маркас нарадзіўся ў 1946 годзе ў вёсцы Аньёра. Ягонае дзяцінства было цяжкім: сям'я жыла ў галечы, а мачыха жорстка з ім абыходзілася. Калі хлопчыку было шэсць гадоў, бацька аддаў яго пастуху, які завёў дзіця ў аддаленую горную мясцовасць і навучыў выжываць у дзікай прыродзе.
Неўзабаве пастух памёр і Маркас застаўся адзін. Горы сталі яго домам, а жывёлы — своеасаблівай сям'ёй. Ён навучыўся пераймаць галасы птушак, аленяў і іншых жывёл, а таксама лічыў, што можа такім чынам размаўляць з ваўкамі, лісамі і нават змеямі.
Асаблівыя адносіны ў яго склаліся з ваўчынай зграяй. Маркас падкормліваў ваўчанят, папярэджваў зграю пра небяспеку і паступова заваяваў яе давер. Паводле яго ўспамінаў, ваўкі дапамагалі яму паляваць: калі яму хацелася здабычы, ён клікаў іх падвываннем, а жывёлы зганялі да яго дзічыну.
Пазней антраполаг Габрыэль Жанер Маніла некалькі месяцаў даследаваў жыццё Маркаса і запісаў яго ўспаміны. На аснове гэтага даследавання ў Іспаніі выйшла кніга «Я гуляў з ваўкамі».
У 1965 годзе, калі Маркасу было 19 гадоў, яго знайшла Цывільная гвардыя. Вяртанне ў чалавечае грамадства стала для яго цяжкім выпрабаваннем. Ён доўга прывыкаў да жыцця сярод людзей і пазней неаднаразова казаў, што ў гарах быў шчаслівы, а сапраўдныя пакуты пачаліся пасля вяртання да цывілізацыі.
Пасля гэтага ён жыў у розных месцах Іспаніі, служыў у войску, працаваў у гатэлях і рэстаранах на Маёрцы. Людзі, якія яго ведалі, адзначалі яго наіўнасць і тое, што ён так і не стаў цалкам свабодна размаўляць па-іспанску.
Маркас усё жыццё расказваў пра свой незвычайны досвед і заклікаў людзей берагчы прыроду. Асабліва ён звяртаўся да дзяцей, нагадваючы, што хатнім жывёлам патрэбныя не толькі ежа і догляд, але і любоў.
У 2010 годзе пра яго жыццё знялі мастацкі фільм «Сярод ваўкоў». У тым жа годзе Маркас упершыню за шэсць дзесяцігоддзяў вярнуўся ў родную Аньёру. Успамінаючы гады ў гарах, ён казаў, што тады не ведаў, што такое грошы, але заўсёды меў дастаткова ежы.
З 2001 года Маркас жыў у вёсцы Рантэ ў правінцыі Арэнсе. Мясцовы муніцыпалітэт развітаўся з ім як з даўнім жыхаром, адзначыўшы, што ён прыехаў з гісторыяй, вядомай усяму свету, а пакінуў пасля сябе гісторыю, якая стала часткай і мясцовай супольнасці.
Маркас Радрыгес Пантоха памёр 15 жніўня падчас свята ў гонар нябеснага апекуна мясцовай супольнасці.
«Малодшая адгукалася на «кіс-кіс». У Падмаскоўі знайшлі дзвюх дзяўчынак-маўглі, якія жылі разам з 19 катамі і мамай-нацысткай
У Беларусі паляўнічыя забілі вельмі рэдкага чорнага воўка
У Гродзенскім заапарку стары воўк памёр, дачакаўшыся ваўчанят сабе на замену
У Аўстрыі фермер знайшоў спосаб, як абараняць авечак ад ваўкоў. Яго не ўсе ацанілі
Што цяпер з італьянскімі візамі? Масавыя адмовы? Турфірмы называюць альтэрнатыву6
Што цяпер з італьянскімі візамі? Масавыя адмовы? Турфірмы называюць альтэрнатыву
«Калі б я быў следчым КДБ, я б падкрэсліў тое самае». Фядута — пра схаваныя сэнсы «Каласоў пад сярпом тваім», увагу сілавікоў да свайго рукапісу і загадку з трэцяй часткай рамана Караткевіча1212
Каментары
абы пастраляць дай дурням