«У нас яны вельмі салодкія». Беларуска пахвалілася ўраджаем гіганцкіх кавуноў
Жанчына пахвалілася ў сацсетках сваім ураджаем, які сапраўды ўражвае. Так, на расліне-рэкардсмене саспела 10 пладоў агульнай вагой амаль 90 кг.
— У пэўны момант прыходзіш да думкі, што вырасціць проста кавун — нецікава. Цікава атрымаць максімальны ўраджай з мінімальнай плошчы пры мінімальным доглядзе. 23 жніўня на градцы засталіся позняспелыя гіганты і «некандыцыя» — кавуны вагой да 3 кг, — расказвае ў тыктоку Алена з Ваўкавыска. Ролік набраў больш за 250 тыс. праглядаў і сотні каментарыяў. У асноўным людзі захапляюцца кавунамі Алены, задаюць пытанні па тэме і дзеляцца сваімі поспехамі ў вырошчванні бахчавых культур.
Журналісты Onliner.by звязаліся з Аленай, каб даведацца, у чым сакрэт такога багатага ўраджаю.
— Мы жывём у прыгарадзе Ваўкавыска, кавуны вырошчваем каля 18 гадоў. Спачатку поспехі былі не вельмі, але потым, у 2016 годзе, я даведалася, што іх можна прышчапляць — як дрэвы. Перапрабавалі шмат, ідэальнага так і не выбралі, але апошнім часам спыніліся на гарбузе-лагенарыі. Гэта значыць, у рассадны перыяд вырошчваюцца лагенарыя і кавун, верхавіна гарбуза зразаецца, а на яго корань прышчапляецца кавун.
Што гэта дае? Сам кавун на ўласным корані расце, калі тэмпература глебы падымаецца вышэй за 18 градусаў. А прышчэплены на лагенарыю ўжо расце пры 14 градусах. Адпаведна, яго можна раней высадзіць. Каранёвая сістэма лагенарыі больш магутная, таму кавун, натуральна, атрымлівае больш сіл і харчавання, — дзеліцца лайфхакамі па вырошчванні паўднёвых культур беларуска.
Пры гэтым жанчына падкрэслівае: каб вырошчваць кавуны, трэба шмат месца.
— Паміж радамі кавуноў у нас адлегласць прыкладна 5 метраў, а ў адным радзе адлегласць паміж раслінамі — каля метра. Усё для таго, каб плады атрымлівалі больш харчавання. Стараемся высаджваць іх раней, таму што ў жніўні пачынаецца шмат хвароб і асабліва нічога ўжо не атрымаецца.
Таму звычайна ў пачатку мая робім такую высокую градку і накрываем яе празрыстай плёнкай — праз яе добра праходзіць сонечнае святло і награвае зямлю. Потым грунт засцілаем чорным спанбондам, каб не палоць і каб ягада не ляжала непасрэдна на зямлі і не гніла.
Градку добра запраўляем перагноем, дадаём пясок, таму што ў нас глеба сугліністая, а кавун больш любіць пясчаную глебу. Ніякага фарміравання мы не праводзім, лішнія плады не адшчыпваем. Як растуць, так і растуць. Дзве прафілактычныя апрацоўкі ад хвароб, абавязкова апрацоўваем кальцыем, каб ягада не трэскалася, — дапаўняе Алена.
Па словах беларускі, кавуны атрымліваюцца вельмі салодкімі.
— Бо прывезеныя кавуны, якія мы купляем у краме ці на рынку, зрываюць злёгку недаспелымі, каб іх можна было перавозіць, транспартаваць. Ну і плюс яны там ляжаць у краме тыдзень-другі, выпарваюць вільгаць, што таксама не вельмі добра ўплывае на смакавыя якасці.
— А вы вырошчваеце кавуны на продаж?
— Не, у асноўным для сябе. Ну і яшчэ частуем сяброў, сваякоў. Прадаём толькі прышчэпленую расаду. Галоўны аграном — я [смяецца]. Але муж таксама дапамагае, вядома. Да таго ж менавіта ён вядзе сацсеткі, здымае ролікі пра наша захапленне.
«Кайлас, я іду». Што за беларуска знікла ў жудасным селі ў Непале6
Каментары