Наколькі добра дзіця будзе спаць уначы, вызначаецца яшчэ да нараджэння. І будучая маці можа на гэта паўплываць
Чаму адны немаўляты хутчэй прывыкаюць спаць уначы, а іншыя працягваюць блытаць дзень з ноччу? Швейцарскія навукоўцы знайшлі магчымы адказ, даследаваўшы сон цяжарных жанчын і актыўнасць іх дзяцей яшчэ да нараджэння.
Ілюстрацыйнае фота
Нованароджаныя яшчэ не адрозніваюць дзень ад ночы так, як дарослыя. Яны спяць кароткімі перыядамі, рэгулярна прачынаючыся, у тым ліку для кармлення. Паступова большая частка сну пачынае прыпадаць на начны час.
Але калі насамрэч пачынае фарміравацца гэты рытм? Як піша Neue Zürcher Zeitung (NZZ), навукоўцы са швейцарскага Універсітэта Фрыбура вырашылі высветліць, ці можна заўважыць яго яшчэ да нараджэння дзіцяці і як ён звязаны са сном маці.
У даследаванні ўдзельнічалі 32 цяжарныя жанчыны. У трэцім трыместры яны насілі спецыяльныя датчыкі, якія на працягу як мінімум пяці дзён рэгістравалі іх рухальную актыўнасць і тэмпературу цела, а таксама рухі плода.
Так навукоўцы маглі вызначыць, у які час сутак будучае дзіця было больш актыўным, а калі знаходзілася ў стане спакою.
Пасля нараджэння назіранні працягнулі. Бацькі вялі дзённікі сну і запаўнялі анкеты, калі дзецям было некалькі тыдняў, тры месяцы і паўгода.
Выявілася, што рытм актыўнасці дзіцяці да нараджэння звязаны з яго будучым рэжымам сну. Тыя немаўляты, якія яшчэ ва ўлонні маці былі больш спакойнымі ўначы, часцей захоўвалі схільнасць да начнога сну і пасля з'яўлення на свет. Гэтая сувязь прасочвалася нават ва ўзросце шасці месяцаў.
Чаму важны сон будучай маці
Навукоўцы таксама выявілі, што рэжым сну цяжарнай жанчыны звязаны з тым, як у яе дзіцяці фарміруецца чаргаванне дня і ночы.
У маці, якія клаліся спаць і прачыналіся прыкладна ў адзін і той жа час, дзеці часцей мелі больш выразную схільнасць спаць уначы.
Пры гэтым гаворка не абавязкова пра ранні адыход да сну ці строга восем гадзін адпачынку. Даследчыкі звярталі ўвагу найперш на рэгулярнасць: наколькі мала адрозніваўся час засынання і абуджэння ад аднаго дня да наступнага.
Рэч у тым, што ўнутраныя біялагічныя гадзіннікі дзіцяці пачынаюць працаваць яшчэ да нараджэння. Ва ўлонні маці яны звязаныя з рытмамі яе арганізма, якія могуць дапамагаць дзіцяці прыстасоўвацца да чаргавання дня і ночы.
Такім чынам, рэгулярны сон падчас цяжарнасці можа спрыяць фарміраванню ў дзіцяці больш устойлівага сутачнага рытму.
Аднак гэта не азначае, што немаўля будзе спаць усю ноч без абуджэнняў. Для маленькіх дзяцей начныя прачынанні нармальныя, і больш выразнае адрозненне дня ад ночы не адмяняе патрэбы ў кармленні і іншых асаблівасцяў ранняга развіцця.
Ёсць і іншая важная агаворка. У даследаванні ўдзельнічалі толькі 32 пары маці і дзіцяці, таму яго вынікі яшчэ трэба пацвердзіць на большай колькасці сем'яў. Да таго ж навукоўцы выявілі сувязь, але пакуль не даказалі, што менавіта рэгулярны сон маці стаў прычынай лепшага начнога рэжыму ў дзяцей.
Тым не менш праца паказвае, што звычкі будучай маці могуць мець значэнне для фарміравання дзіцячага сну задоўга да нараджэння.