$100 za miech bulby: ananimnyja partrety prydarožnych handlaroŭ — fotarepartaž Siarhieja Hudzilina
Biełaruski narodny prydarožny biznes — siezonnaja źjava. Čym i jak handlujuć biełarusy ŭzdoŭž šašy M1?
Śpioka. Abied skončyŭsia. Minajem Barysaŭ i daroha vyvodzić nas na šašu M1. Na joj zamiežnyja numary na mašynach prahladajucca ŭsio čaściej i vyraźniej. Prajazdžajem miažu Krupskaha rajona… Na ŭzbočynie šašy zastrakacieli kisłotnymi farbami płastykavyja viodry i vopratka handlaroŭ. Prydarožny handal pačynajecca tut.
Asartymient tavaraŭ siezonny — hryby, jahady, maładaja bulba, jabłyki… Aŭto spyniłasia, ludzi zamitusilisia…Pieršaje praviła takoha handlu — začapić klijenta adrazu, bo jon užo spyniŭsia, a moža i źjechać adrazu. Zazvyčaj biełarusy čaplajuć klijenta prosta: «Kupicie, chłopčyki, u mianie bulbački». Pryčym heta dakładna nie pytańnie — heta prośba. Reahavać na klijenta treba małankava — pobač stajać handlary-kankurenty. I raznastajnaść prapanovy, zrazumieła, nie vialikaja.
Pobač spyniłasia aŭto. Rasijskija. Pradavačka — žančyna za 40. Na pytańnie, kolki kaštuje bulba, u momant aryjentujecca — 300 rubloŭ. Vychodzić, što handlary pracujuć z roznymi valutami. Dla biełarusaŭ pracujuć na ŭnutrany rynak, a dla zamiežnikaŭ užo na źniešni.
Potym spyniajecca jašče niechta… Klijenty pahadžajucca i biaruć dva piacilitrovyja viadziercy maładoj bulby. Košt — 160 tysiač, amal 20 dalaraŭ(!). Vychodzić, što miech bulby mahčyma pradać niedaśviedčanamu klijentu za 100 dalaraŭ.
Uvohule, siarednija ceny, jakija nam schodu paviedamlajuć handlary, prykładna takija (ale zaležać i ad klijentaŭ):
Jabłyki (5 ł viadro) — 50 tys. rubloŭ
Bulba (5 ł) — ad 40 da 80 tys. rubloŭ
Hryby, lisički (5 ł) — da 100 tys. rubloŭ
Čarnicy (5 ł) — 60-70 tys. rubloŭ
Z klijentami, jakija aryjentujucca ŭ cenach, handlary amal nie tarhujucca.
Prajechali jašče niekalki takich punktaŭ — prydarožnych narodnych markietaŭ. Viartajemsia nazad. Spyniajemsia kala piensijanierki. Babula dempinhuje i zavablivaje hrušami pa 20 tysiač. Kuplajem. Zaviazvajecca razmova. Pytajemsia pra tych, chto handluje ŭzdoŭž daroh. Handlary — ad dziaciej-školnikaŭ z bulbaj z aharodu da biespracoŭnych ź jahadami ź lesu. U hety momant zaŭvažajem na ŭźlesku mužykoŭ, jakija adpačyvajuć.
Naša babulka tłumačyć: «Hetyja ŭžo pradali svaje čarnicy, kupili harełki i buduć tut pić da ranicy. Potym u les ranicaj. Potym siudy — na darohu».
* * *
Ad aŭtara: heta ananimnaja historyja. Ja śpiecyjalna nie prasiŭ dazvołu ŭ ludziej na zdymki, bo chacieŭ, kab jany reahavali na mianie nie na jak fatohrafa, a jak na kupca. Tamu ja zdymaŭ pieršuju reakcyju handlaroŭ u toj momant, kali tolki mašyna spyniałasia pierad imi. Bo heta — śpiecyfičny handal. Tut z klijentam treba pracavać adrazu, ź pieršaha pozirku, u inšym vypadku mašyna pajedzie da inšaha kankurenta, jaki zaŭsiody pobač…
Ciapier čytajuć
Syn Natalli Piatkievič z prydychańniem raskazaŭ, što znajšoŭ rabotu ŭ picierskaj firmie12
Kamientary